Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
XCIXv
Einzelbild herunterladen
 

ꝯſuetaª Idē at̄iep̄o collocen̄:Um inferior potioremſoluere neq̄at vel ligar̄ᵇA ſed potior īferiorē ligetregularit̓ ⁊ abſoluat. ⁊ ſatiſ abſonū videat̉. vt filiꝰ ptātē habeat in parentēᵉ. miramur ꝙcū tu monaſteriū de chuer cōſtitutū ī firmien̄. archidiaconatu tue dioce. eccl̓iaꝫ erexeriſcathedralēq archidia. firmien̄.in tantā ꝓrupit. audaciā. vt inep̄m ibi ꝯſecratū ⁊ eccl̓iaꝫ ſuaꝫiuriſdictōꝫ exercere p̄ſumat. ⁊infra. Mandamꝰ qͣtenꝰ p̄fatoarchidiacono. a cuius iuriſdictōe dictū ep̄m denunciamusexemptumᵉ id diſtricte ſtude

as inhibere. prouiſo vt ſi ex h̓archidiacono. firmien̄. iura leduntur. in dioce. tua vbi expedire videris abſqꝫ alieni iurispreiudicio recompenſationēilli facias congruentemIdem lemonicē. archidia. ⁊priori ſcē radegundis pictaUmilisᵍ doctrina magiſtri. ⁊ infra. Manda☞ mus quatenus prelatoꝝ burdegalen̄. prouincieʰ inea pn̄tiūⁱ ⁊ cathedraliū capituloꝝ eiuſdē. necnō ⁊ bituricen̄.capituliᵏ ſuꝑ prouiſione quāinter bituricen̄. ⁊ burdegal̓. archiepiſcopos in cauſa primatie duximus faciēdam requi-

famulant̉. eqͣl̓r ꝑciꝑe debēt. .s. d̓ cōſti. cū oēs. ⁊. c. cū. m.necvni dandū ē. vn̄ alij ſcrupuloſo corde moueant̉. xviq. vij. c. i. ⁊ dic̄ apl̓s. Nō .n. volumꝰ vt alijs ſit remiſſio.nobis autē tribulatio. xxv. q. i. §. his ita ad fi. ff. ꝓ ſocioveꝝ §. ſi cū tres. vbi d̓r. ꝙ ex eadē ſocietate n̄ dꝫ vnꝰ plusꝑcipere qͣꝫ alt̓. necnobilis p̄poniturignobili. arg. jͣ. deap. ꝯſtitutꝭ nec refert vn̄cūqꝫ ſūt. jͣ.de inſti. ad decorē⁊ dū qͥs laudabiliter ſuū officiū exeqͥtur. ex abūdantireqͥrit̉ ſue notionatōnis. jͣ. d̓ iudi.cū d̓putati Quideſt gͦ dicendū. Dico ꝙ ab initio ꝯſiderāda ē nobilitaſſiue ſcīa. vt ēt maioribꝰ ⁊ pluribꝰ beneficijs honorent̉ab illis qͥ eos promouēt. jͣ. d̓ p̄b. demulta ⁊ circa eosqͥ ſil̓ ſūt ī eccl̓a honeſtū eēt. vt qͥ maiores ſūt plus ꝑcipiāt ⁊ digniores.ẜm ꝙ dicunt iurapriora. Sꝫ circa hͦ plꝰ ꝯſiderat̉ vniꝰ cuiuſqꝫ eccl̓ie cōſuetudo. s. d̓ ꝯſti. cū oēs. ⁊. c. cū. m. Sꝫ ſi nulla ſit ꝯſuetudo.puta qꝛ eccl̓ia fundat̉ de nouo. tūc vr̄ ꝙ ẜm locū ⁊ meritū cuiuſcūqꝫ ſunt dāda ſtipēdia. Sed vr̄. ꝙ recurrēdū ſittūc ad ꝯſuetudinē vicinaꝝ eccl̓iaꝝ ſiue ꝓuīcie. jͣ. de cē. ſuꝑ eo. iur̄ cōi n̄ plus credo dandū maioribꝰ qͣꝫ minoribꝰniſi ꝯſuetudo ꝯͣriū inducat. ⁊ ẜm hͦ p̄t exponi potiorē .i.priorē. vt prīo ꝑcipiāt qͥ in maiori ordine ſūt ꝯſtituti. ⁊hc ẜuari pōt in eccl̓ijs vbi nō ſūt diſtincte p̄bende. vbiꝟo diſtīcte ſūt. q̄libet ꝑcipiet ꝑ ſe ſuos redditꝰ. ⁊ hic nōcredo p̄bendas eſſe diſtinctas. ſed fructibus collectis qͦtidie forte ꝑcipiūt. quilibet portionem ſuam.a Conſueta. Noͣ ꝙ minores ſeruitia facer̄ debēt maioribꝰ. hoc intelli go circa ſeruitia exhibēda in obſequijſdiuinoꝝ. vt ẜm ꝙ qͥlibet minor ē in ordine maiora faciat ſeruitia ẜm ſuū ordinē debita. ꝓut d̓r. xxiij. di. ſubdiaconus. ⁊. c. ſeq̄ntibꝰ. in qͥbus on̄dit̉. qͥd ꝑtineat ad offm̄cuiuſlibet. alia ꝟo ẜuitia extra diuinoꝝ celebratōꝫ face̓n̄ tenēt̉. ⁊ q̄ nō ꝑtineāt ad obſeqͥa eccl̓ie reuerētiā tn̄ minores maioribꝰ exhibere tenent̓. vt minor aſſurgat maiori ⁊ cedat ei primū locū in ſedēdo ⁊ in eūdo. xciij. d. aſubdiacono. niſi minori in ordīe maior admīſtratio ſitcōceſſa vn̄ ar̄phr̄ archidiacono dꝫ reuerētiā rōne admīſtratōis. ⁊ officij ſibi cōmiſſi. xxv. di. ꝑlectis. ⁊ sͣ. de of. ar̄dia. ad hec ī mādato ſiue iudicio nemo tenet̉ alteri. nifiei qͥ hꝫ admīſtratōꝫ l̓ iuriſdictōꝫ ſuꝑ eū. cui obedire tenetur ī his q̄ ſpectāt ad officiū ſuū. ⁊ eiꝰ honeſta ⁊ ſalubriamādata obẜuēt. s. e. dilecta ⁊ sͣ. de offi. archidi. ad hͦ. ⁊ sde of. archiphr̄i. c. i. ij. ⁊. iij. ⁊. jͣ. c. ꝓxi.Om īferior. ligare. xxi. di. inferior ſedes. Nō exL hͦ loco. ꝙ īferiorſuꝑiorē n̄ pōt ligare vl̓ ſoluereItē qͥ pōt ligare. pōt ⁊ abſoluere. ⁊ ecōuerſo. qͥpōt abſoluere. pōt ligare. ſic. ff. de re. iudi. l. iij. Primuꝫrecipit exceptōꝫ. cū maior ſubijcit ſe ēt minori. ij. q. vij.nos ſi incōpetēter. ⁊. ff. de iuriſ. o. iudi. eſt receptū. Scd̓ꝫrecipit exceptōꝫ. s. de of. dele. q̄renti. vbi aliqͥs pōt ligareſed pꝰ annū n̄ pōt abſoluere. Tertiū ſil̓r hꝫ exceptōꝫ. de

cō. di. iiij. ſanctū ē. ibi penitētes qͥs pōt abſoluere tꝑeculi. qͥ tn n̄ pōt ligare. Itē ē hic ar. ꝙ ſi papa mādat alicui. vt excōicet aliquē. ꝙ pōt abſoluere illū. qꝛ excōicatō⁊ abſolutio pari cōdictōe cēſent̓. vt cui vnū cōmittituur⁊ reliquū. d̓ pe. di. i. ꝟbū. Sꝫ hͦ n̄ credo. ſi hͦ ſibi tm̄ qͣſi executori cōmittat̉cū ad certū articulū datus ſit execitor. ar. s. d̓ offi. d̓lſuꝑ queſtionū. §.⁊. c. fi. §. fi.c Parētē. imoēcōuerſo filiꝰ dꝫ eēin prīs ptāte. jͣ. deꝯuerfi. ifi. c. vlt. ⁊ īſti. de prīa ptāte. §ͥius aut. ar. ꝯͣ. s der̄n. ad ſupplicatōꝫvbi minor preeſtmaiori. ⁊ iuriſdictōꝫ hꝫ ī ip̄m. imopr̄ dꝫ regere ꝓlemſuam. xxiij. q. iiij.duo iſta noīa ⁊. Cd̓ emenda ꝓpin. l.vna. jͣ. d̓ ſen. ex. cūvolūtate. §. vl. ⁊ filiꝰ ēt dū ē in ptāteprīs agere ꝓ rebeſuis nō pōt. C. deānali ex. l. i. §. i. ī fi.d Cathedralē. de lnīa dn̄i pape. xvi. q. i. precipimus ⁊xxij. di. c. i. ⁊. jͣ. deexceſ. p̄la. ſicut vnire. ⁊. jͣ. neſe. va. c. i. al̓saucͣte ꝓpria nō potuiſſet. qꝛ hmōi mutatōes tranſlationes ⁊ ꝯſil̓ia debēt fieri de auc̄te pape. vij. q. i. mutatiōesar. ꝯͣ. s. de of. or. qm̄ in pleriſqꝫ. §. ꝓhibemꝰ. ⁊ hͦ factū fuitꝓpter longā ⁊ latā ꝓuinciā. vel ꝓpter diuerſitatē linguaru. sͣ. de offi. ord inarij qm̄ ⁊. c. inter cetera. qd̓ lꝫ ex auc̄teillius canonis qm̄. ⁊ sͣ. de tranſla. inter corporalia.e Exemptū. nā ſolus papa eximit ep̄os. xvi. q. i. franr̄. Sꝫ ꝑ hanc exceptōꝫ q̄ fit ab archidiacono. n̄ ītelligiexēptus a iuriſdictōe ep̄i. Et ſic vr̄. ꝙ niſi fuiſſꝫ exēptuea iuriſdictōe archidia. iuriſdictiōꝫ hr̄et in eū. ſꝫ qꝛ hͦ etatinhoneſtū vt maior ſubeſſet minori ⁊ ꝯͣ iura. xxi. di. ini.rior. ⁊. xciij. di. a ſubdiacono. ideo exemptus fuit oīno aiuriſdictione ipſius.f Preiudicio. ⁊ ſic papa nō intēdit alij ꝑ ſuas lr̄as p̄iudiciū rrrogare. fic. sͣ. d̓ ꝯſue. cū olī in fi. ⁊ sͣ. d̓ of. ordi. ljcū cor. ⁊ s. d̓ vſupal. ex tuaꝝ. ff. neqͥs in lo. pu. l. ij. §. merito. ⁊. §. ſiqͥs a prīciper. s. d̓ of. del̓. ſuꝑ eo. ⁊. ix. q. iij. nūchoUmilis doctrina. bn̄ dicit humilis. nā mgͣt dꝫeē humilis ⁊ benignꝰ auditoribꝰ ⁊ humiliter do cere. nō cū auſteritate ⁊ potētīa. vt. xlvi. di hꝫ hͦAuſteritatis aut nimie increpatio nec correctionem recipit nec ſalutem. xlv. di. cū beatus. ⁊ nimia ſeuitia preceptoris culpe comparatur. ff. ad. l. acq̄. preceptoriſ. modica tn̄ ⁊ leuis coertio conceditur magiſtro. ita vter cōiꝰcationem non incurrat. jͣ. de ſen. ex. cum voluntate. ⁊. c.ex tenore. ⁊. xxiij. q. v. circumcelliones ad fi. nec ſeuiendiaudacia dꝫ cōcedi. nec paterna diligētia omitti vt ibi d̓i⁊. c. circumcelliones in fi. quia dum nimium ſeruat̉ humilitas. regendi frangitur auctoritas. lxxxvi. di. quādoneceſſitas.h Prouincie. Sed qͣre reqͥritur ꝯſenſus iſtorum prelatoꝝ. Uidet̉ ꝙ cōſenſus capl̓i burdegal̓. ſufficiat in tali ꝓuiſione ſicut ex alia ꝑte ſufficit ꝯſenſus capl̓ i bitur.qꝛ prelatus de cōſenſu capituli ſui litigare pōt. jͣ. d̓ ꝓcu.alia quidē pōt ēt donare. jͣ. de dona. paſtoral̓. in fi. ⁊. jͣ. de