De of. iudi. ordi.

XCIII.

iudiciuꝫ patriarcheq ſubire niſi cā ꝑ ap. ad eius audientiamꝑferat̉ aūt ei aliquid ſuꝑ hoc aſe. ap. ſit indultum.Uod ſedem apoſtolicāet infra Nos ſiquidemconſuluiſti vtrum ſi aliqua infirmitate vel alia iuſtacauſa detētus aliquē ſuffraganeoꝝ tuoꝝ cōſecrare n̄ poſſes:alicui coepͥoꝝ tuoꝝ vices tuaſlicitū cōmittereʳ tibi eſſet. ⁊ īfra. Cōſul. t. t. r. ꝙ ī tali articl̓oconſtituto ⁊ tuas vices vt dictum eſt tibi committere licꝫ⁊ conſecraudus munus debetab eo conſecrationis accipere:cui eas duxeris committēdaſdummodo catholicus habeatur. et impedimentū ei ex ſubtractione gratieᵍ ap. ſe. nō ob-

ſiſtatIdem.Aſtoralis officij. et īfraEx ꝑte tua fuit inſuperque ſitum. vtrum ſi aliqua cauſa fuerit ad archiep̄iſcopum per appellatōem delata: poſſit eandem iure ordinarie poteſtatis ſuffraganei ſuiſubdito delegare vel animadu̓tere in eundem ſi cauſam renuerit ſuſcipere delegatā. Adquod reſpondemus ꝙ archiepiſcopus ipſum ad ſuſcipiēdādelegationem huiuſmodi cōpellere nequit inuitumᶠ: cumin eum exceptisᵛ quibuſdamarticulis nullamˣ habeat poteſtatem licꝫ epiſcopus ſuus eidem ſit metropolita lege ſubiectꝰ. ⁊ īfra. p̄t̓ea poſtulaſti an

p ¶ Doluerīt maxīe. ⁊ ſi nollēt ꝯpelli dn̄t ab archiep̄oniſi ip̄e ꝯſentiret. jͣ. de fo. ꝯpe. ſignificaſtiq ¶ Patriarche. hieroſolimitaniHod ſedē ꝯmittere. Certū ē em̄ ꝙ archiemādare vices ſuas ⁊ ille tenet̉ reciꝑe. ⁊ p̄tMpellere. jͣ. cꝓx. ⁊ iuſſū archiepiſcopi ſuffraganei illū ꝯſecrāe debent. sͣ. de tēp. or. ſiarchiep̄s. al̓s ſineſui pn̄tia ep̄s nondꝫ ꝯſecrae. lxv. dinon dꝫ. ⁊. c. ep̄s nōeſt. ⁊ ep̄ſ ſic ꝯſecratus dꝫ viſitare archiepum. jͣ. duosmēſes. ⁊ ſi n̄ poſſitīpeditꝰ iuſta de cāhoc ei ſignificꝫ. lxvdi. ſi quis ī metropolitanā. Itē ⁊ ordinādus tenet̉ reciꝑe ꝯſecratiōemab eo cui mādauerit lꝫ in hoc grauet̉ꝙ iudex ſuꝑior hͦfacit iure ſuo. ſuffraganei ad mandatuꝫ illiꝰ. ſie s. d̓of. del̓. ſuꝑ qōnuꝫ.§. ſi duo. Archiepſpt̓ cōmittere ea q̄ſunt iuriſditōiſētill̓ qͥ eā nō pn̄t. jͣ. c.px. ſed ea que ſunt ordīs vel ꝯſecratōis ꝯmittere non p̄tis qui ea nō hēnt. puta ill̓ qui nō ſunt ep̄i vel archiepimaiores. jͣ. de ꝯſe. ec. vel al. aqua. Nec et tl̓ia dn̄r comitti ſꝫ mādat archiep̄s ſuffraganeis vt hoc faciāt ſolatoritas eis deeſt ⁊ nichil ꝯmittit eis archiep̄s niſi qͥait aucͣtātē ꝓpter p̄latōem quā hꝫ ſuꝑ ill̓. ⁊ hoc pꝫ ex eo ꝙn̄qꝫ ep̄i inuitāt̉ ad hec faciēda ab ill̓ qui ea facere n̄ pn̄ttputa capl̓m qn̄qꝫ īuitat aliū ep̄m ad ꝯſecrādū eccīamel altare vel ad cl̓icos ordinādos. vij. q. i. pontifices. iteꝫitꝭ p̄t dici ẜm cāones ꝙ ea que ſunt meri imꝑij poſſūtegati vt depoſitio. xxiij. q. iiij. illud. ⁊. ij. q. vij. ſicut. licetẜm leges non pn̄t niſi cū delegās non p̄t ad eſſe. ff. de off.eius cui mā. eſt iuriſ. l. i.s ¶ Gr̄e .i. ſi n̄ ſit excoīcatꝰ l̓ ſuſpēſus l̓ ſciſmaticꝰ tal̓ nōt ordīare vel ordinari. vt. sͣ. de ele. qꝛ diligētia. s. de eta. etiali. cū bone. ⁊. jͣ. d̓ ſciſma. ꝙ a p̄deceſſore. ⁊ sͣ. de ep̄o qͥ reiun. ep̄i. c. vl. ⁊ hereticus n̄ ſit. x. q. i. ab hereticis. ⁊. c. i. ⁊. ij.hmōi em̄ ꝑſone non conferūt excoīcationēAſtoral̓ īuitū. no. ꝙ pīguiꝰ ius habꝫ archiep̄s inep̄is qͣꝫ in eoꝝ ſubditꝭ. vt hic pꝫ ⁊ s. eo. ti. qͣꝫto. ar.KSꝫ nūquid idē iuris ē in ep̄o circa ſubditos ſuorum ſubditoꝝ certe n̄. qꝛ ep̄s eis p̄poneret̉ ſi voluerit perſe cogͦſcere de cauẜ ſubditoꝝ cū ſit iudex ordīariꝰ oīm deſua dio. xi. q. i. de ꝑſona. ⁊ ar. ad hͦ. ff. de iud̓. iudicium. ⁊. xi.q. iij. qui reſiſtit. ⁊. viij. di. q̄ ꝯͣ mores. in fi. ⁊. ij. q. i. nomenſꝫ areps n̄ eſt iudex ordīariꝰ totiꝰ ꝓuīcie niſi ep̄oꝝ tm̄ niſi in caſibꝰ inferiꝰ no. vt hic dic̄ in fi. ⁊ ita nō ē ſil̓e hoc ẜmhu. ⁊ t. ⁊ vm. iō dixit ꝙ ſi tales p̄lati ſubditī ep̄oꝝ l̓ ex electiōe vel ex lōga ꝯſuetudīe hn̄t ordinariā iuriſditōem nōp̄t cognoſcere de cauẜ ſubditoꝝ taliū p̄latoꝝ niſi ꝑ appellatōꝫ deferant̉ ad eū vt de exceſ. p̄la. c. ij. jͣ. de fo. ꝯpe. cū ꝯtīgat. ⁊. jͣ. e. irrefragabili. §. i. ar. ad hoc. xviij. q. ij. ꝯgnouimꝰ⁊. jͣ. de ap. dilecti. gradatī eī dꝫ ꝓcedere a cā vt. ij. q. vi. §. ā-

ſrioꝝ. ⁊. §. illo ꝓculdubio. ⁊. jͣ. de ſta. regū. in ſingul̓. niſi īprīcipe. ij. q. vi. arguta. ⁊. c. iō. ⁊. jͣ. de ap. ſi duobꝰ. Ueriꝰ credo qd̓ dic̄ io. ꝙ ep̄i non pn̄t cogͦſcere de cauẜ ſubditoꝝ p̄latoꝝ ſuoꝝ eis īuitꝭ. ſic ei poſſꝫ eos priuare oī ſua iuriſuitiōe qd̓ nō ē veꝝ. qꝛ nimis eēt ī niquū. jͣ. de exceſ. p̄la. ad hͦimo dꝫ ẜuare ſententias ſubditoꝝſuoꝝ s. e. cū ab eccleſiaꝝ. vbi no. deiuriſditōne ep̄oꝝ.nā ſi ſua vnicuiqꝫiuriſditō non ẜuatur eccl̓iaſticꝰ oͣdoꝯfundit̉. xi. q. i. ꝑuenit. ⁊ tn̄ ep̄s nihilominꝰ ē iudexordīariꝰ dio. ſue qͦad ml̓ta alia quepatēt ꝑ ſe. tū ep̄spoſſet bn̄ ꝯpellereſubditos ſubditorum ſuoꝝ ſuſciꝑedelegatōeꝫ ſibi abip̄o factā ſecus inarchiep̄o vt hic.v ¶ Exceptꝭ qͥbuſdam. eſt tn̄ iudexordīariꝰ totiꝰ ꝓuīcie. qꝛ eiꝰ gerit ſolicitudineꝫ. ix. q. iij.c. i. ⁊. ij. nec iō ſeqͥt̉ꝙ cuiuſlibet de ꝓuincia. vel pōt dici ꝙ hꝫ iuriſditōeꝫſuper quēlibet ſedimpeditam ⁊ ligatā. exquo non habet niſi in articul̓. ar.s. de reſcrip. c. paſtoralis. ⁊. §. vl. in fi. ⁊ sͣ. de cle. ꝑe. tue. et hͦẜm lau. T. dicit ꝙ nō ē iudexordinariꝰ niſi in caſibꝰ ſpecialibus. Primo cum deuiat in dīnis officijs a ꝯſuetudine metropolitane eccīe. xij. di. de his. Item ſi deliqͥt ī eidio. vt. vi. q. iij. placuit. in hoc caſu efficit̉ aliquis de iuriſditione cuiuſlibet alterius. itē ſi hꝫ prediū in dioceſi ſua.vt. jͣ. de fo. compe. c. vl. ⁊ iſte caſus ꝑtinet ēt ad quēcūqꝫ alium. itē ſi cā deferat̉ ad eum ꝑ appellatōem. s. de oſ. le. c.i. et. s. e. duo. et. xi. q. i. ꝑuenit. item cum abſolutus eſt abarchiep̄o non vult parere ep̄o .s. e. ad reprimendā. itemſi crimialis eſt cā inter ep̄m ⁊ clericum ſuum tūc illa cādebet deduci adſinodū in qua preeſt archiep̄s. vi. q. ij. c. i.itē ſi clericus hꝫ ciuilem cām ꝯͣ ep̄m ſuū. xi. q. i. ſi cl̓icus.et ſi ep̄s ꝯͣ clericū coram arbitris criminet̉ vt in. c. cl̓icusitē in alio cāu. jͣ. e. irrefragabili. ſꝫ ibi d̓r ꝙ tāqͣꝫ delegatusa papa. item quādo ep̄s negligēs eſt in eo qd̓ ipſe faceredebet. ix. q. iij. cum ſimus. ⁊. jͣ. de ſen. exc̄. ꝑ tuas. ⁊. jͣ. de ap.qua fronte. item mortuo ep̄o et ſi eccīa idoneos clericosnon habet. xij. q. ij. liceat. item cū euidēs eſt ſententiā epiſcopi eſſe iniuſtam. jͣ. de ap. ſolicitudinē. item cuꝫ viſitatꝓuinciam. jͣ. de preſcrip. cum ex officij. et. jͣ. de cē. ſopite. ⁊c. cum nuꝑx ¶ Nullā hꝫ ptātē. ſi nullā hꝫ iuriſditōꝫ l̓ prātē in eū gͦtal̓ delegat ō nō vr̄ valere. et ſic ſnīa eiꝰ nll̓a. ar. C. qui ꝓſua iu. l. vna. Rn̄. lꝫ in cl̓icū illū cui ꝯmittit cām nō hēatptātē tn̄ in cāque ad eū q̄ ꝑ ap. delata ē hꝫ ptātē. ⁊ ita caſum ad ſuā iuriſditōꝫ ꝑtinētē delegat. ⁊ ille bn̄ ī̄cipit iuriſdi. ſi vult illā reciꝑe pōt ꝑtes ꝯpellere vt ſentiāt in aliquē vel aliquos. ⁊ pōt mādare ep̄o vt cōpellat illū recipere cōmiſſionē qd̓ facere pōt lꝫ ſit appellatū ab eo. ar. jͣ. defo. cōpe. ſi qͥs ꝯͣ cl̓icū. ⁊ s. de of. dele. ſuſpitōis. §. vlt̓. ⁊. jͣ. deap. cum ſpāli