Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
LXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

No delegatoꝝª vel arbitrorum ſicut ꝓponis rebꝰ humanis exēpto eorū officiuꝫ expirauit niſi alid̓ īdelegatōe aūt ꝯpromiſſo fuiſſet exp̄ſſumIdē.Uoniā ap. ſe. intēdit ꝓuidere negocijsᵇ ⁊ n̄ ꝑſonis qͥbꝰ eadē cōmittunt̉ ſi iudex tercius lꝫ ex offōnoſtro vel de aſſenſu partiū ꝓcōmuni a nobis datus eidemalij delegauerit vices ſuas. cūdelegato a principe id cōcedat̉a iure delegatō valebit ip̄ius.Idem quoqꝫ dicendum ē cūmandaturᶜ epiſcopo vt cum altero ſuorum coniudicū mandatum ap. exequatur. et tuncſine ſubdelegato ab ipſo ep̄o

reliqui duo ꝓcedere non valebunt. Is aūt cui iniungiturvt ꝑſonaliterᵈ negocium exequat̉ pōt dummodo ꝑtes cōſentiātᵉ hoc alijs delegare p̄terqͣꝫ ſi inquiſitōnemᶠ fieri vel eccleſijs de p̄latis vel alijs miniſtris ꝓuideri mādemus. cumin his omnibꝰ caſibꝰ induſtriam ⁊ fidem ꝑſone cui talia cōmittimus eligere videamur.Ceteꝝ ſalua legatorum ſedisapo. auctoritate nulli cui commiſſumᵍ fuerit p̄dicare cruceꝫexcommunicare vel abſoluere aliquos. diſpenſare cum irregularibusʰ vel iniungere penitentias liceat hec de ceteroalijs demandare. quia non ſibi iuriſdictō: ſed certum mini

cū in cūctꝭ. §. īferiora. ſꝫ hic loq̄t̉ de iudice delegato qͥ darip̄t pꝰ. xx. an. vbi tātꝰ fauor n̄ ꝯſiderat̉. ⁊ qꝛ ī mīori etate ēmīoris diſcretōis eē p̄ſumit̉. vn̄ ānꝰ. xx. dꝫ eſſe completꝰx Eādē etatē. no. gͦ ꝙ qͥdā ſunt qͥ īpediunt̉ vt iudiceseē n̄ pn̄t na. vt ſurdꝰ mutꝰ ⁊ ꝑpetuo furioſus ⁊ impubesqꝛ hmōi ꝑſone iudicio .i. diſcretiōecarent. iij. q. vij. §.tria. ⁊. ff. d̓ iud̓. cuꝫpretor. §. n̄ autemIteꝫ lege īpedit̉ qͥa ſenatu remotꝰ ēꝓpter infamiam.Itē moribꝰ vt femine. ⁊ vt ẜui nōquia non habentdiſcretōꝫ ſꝫ qꝛ ciuilibus n̄ fungūturofficijs. vt in. d. §.ū aūt. Ex eo ꝙ dic̄ꝙ īpubes iudex eēnō p̄t vr̄ a ꝯͣrio ꝙſtatiꝫ poſtqͣꝫ ē pubes poſſit eē iudexꝘtn̄ n̄ eſt veꝝ īdiſtincte. Dn̄ dicas.ꝙ adultꝰ ordinarius ⁊ delegatꝰ a prīcipe ꝯſtitui pōt. qꝛprīceps qͥ eū cōſtituit omīa ab eo facta valere d̓creuitff. de re iud̓. quidaꝫꝯſulebāt. vn̄ ſumpta ē hec dec. Si ꝟo adultꝰ maior. xx. ānis delegatꝰ ſit ab alio qͣꝫ a prīcipe tꝫ delegatō vt hic ī pͥn.Si ꝟo ſit minor. xx. ā. n̄ tꝫ delegatō niſi ꝑtibꝰ ꝯſentientibus in eū qͥ ſit maior. xviij. vt hic in fi. ff. de arbi. cum legeniſi eēt datꝰ a principe. Minor ꝟo. xviij. ānis ab alio qͣꝫa prīcipe dari n̄ p̄t iudex. ēt ꝯſentiētibꝰ ꝑtibꝰ vt hic īnuitur. ſꝫ lex illa qͥdā ꝯſulebāt vr̄ dicere ꝙ ex ꝯſenſu ꝑtiū minor. xviij. ā. dari poſſit de legatꝰ. Sꝫ dic ibi mīor dūmō n̄ſit minor. xviij. ā. arbiter eī mīor. xx. ā. eē n̄ p̄t. ff. de arbi.cū lege. Preterea ꝯſentiētibꝰ ꝑtibꝰ vt vr̄ iuriſdictio dat̉in. xviij. āno. vt dic̄ lex q̄dā. arbitriū ꝟo n̄ niſi in. xx. ā. ff.dearbi. cū lege. ſꝫ cū iuriſditō maior ⁊ dignior ſit qͣꝫ arbitriū vr̄ ꝙ maior etas eēt reqͥrēda. Et infamis arbiter eēp̄t. iij. q. vij. §. tria. ⁊. §. cognitor. ff. de arbi. pediꝰ. ſꝫ īfamisiudex eē n̄ p̄t eadē. cā ⁊. q. vij. infamis. ⁊ sͣ. de r̄ſcri. ſciſcitatus. que ē gͦrō diuerſitatꝭ rō p̄t eē duplex. qꝛ aut iuriſditio dat̉ a principe ſiue a magiſtratibꝰ. arbitriū ꝟo a p̄uatis vel iō. qꝛ ml̓ta remedia ſunt in iudicō. puta ſupplicatio appell̓o recuſatō. in arbitrio ꝟo ſola pene ſol̓o. iō etaſmaior reqͥrit̉ ne ꝑtes in ꝓmptū incidāt ꝑicl̓um ꝓpter igͦrantiā arbitroꝝ. vnde arbitri iurare non debent ne ꝓpterignorātiam in ꝑiurium incidāt. in auc. de iud̓. §. quia ꝟocolla. ſextati. ⁊ cl̓a illa ꝙ ſi non oēs ⁊c̄ nō fuit appoſita vnoNō delegatoꝝ. no. ꝙ ſi pl̓es ſunt iudices delegamortuo alter ꝓcedere in cā n̄ p̄t. qꝛ cū alter ſine altero ꝓcedere n̄ poſſit ꝑ mortē vniꝰ finit iuriſditio alteriꝰ. idemeēt ſi alter efficiat̉ infamis .s. de reſcrip. ſciſcitatꝰ. itē ſi remoueat̉ vt ſuſpectꝰ. s. e. lꝫ. qꝛ neuter illoꝝ iudex erat inſolidū vt iudicare poſſet. qꝛ loco vniꝰ tm̄ ſunt ⁊ oēs qͥdeꝫ iudicare iuſſi ſunt. ff. de re iu. duo ex tribꝰ. tn̄ vnꝰ pōt ꝯmittere vices ſuas alteri .s. e. qͣꝫuis. ⁊ ſi eo viuente alter cepitvti iuriſditōe ſibi ꝯmiſſa ſolus poterit poſtea ꝓcedere. s.e. lꝫ. al̓s n̄ vt hic dic̄. Idē .n. eſt in arbitris vt vno moͣtuoeoꝝ offm̄ expirauit. cū in eos ꝯpromiſium ē vt oēs iudi-

cent. ff. de arbi. item ſi vnꝰ. §. itē ſi pl̓es. ⁊. l. ſi in tres. ⁊. l. ſicuti. ⁊ hic. ⁊ hͦ veꝝ eſt niſi in ꝯꝓmiſſo exp̄ſſe ſit actuꝫ vt ſialter intereē n̄ poſſit alter arbitriū poſſit ꝓferre. ff. d̓ abi.nō diſtinguemꝰ. §. cū in pl̓es. ⁊. jͣ. de teſta. rainaldꝰ. in pͥnſicut ẜuat̉ qn̄qꝫ in delegatꝭ iudicibꝰ vbi ponit̉ cl̓a illa ꝙ ſinon oēs ⁊c̄. ⁊ hͦ eſtqd̓ ſequit̉ in fi. niſi alid̓ in delegatōne aūt ꝯpromiſſoſit exp̄ſſū ⁊ ſic idēin arbitrio quodīiudicio qͣꝫtū ad hͦẜuat̉ ⁊ eodem mōꝯpmiſſuꝫ finit̉ ꝑmortē litigatorisalterutriꝰ niſi ī cōꝓmiſſo fiat mentio heredis vtriuſqꝫ litigatoris. ff. d̓arbi. diē ꝓferre. §.i. ⁊. l. ſꝫ ſi īterpellatur. §. ſi ab altera.et. l. ſi ꝯꝓmiſſum.⁊. jͣ. de arbi. c. vlt. ſꝫſecꝰ eſt in iudicio.qꝛ ibi n̄ finit̉ iuriſditōe re n̄ integrade hͦ dc̄ꝫ fuit .s. d̓ reſcrip. ſignificauit.ar. ad idē. jͣ. d̓ iud̓.quia. vDoniā apoſtolicanegocijs .ſi. dicit lex. rebꝰ eī ⁊ n̄ verb̓ legē īponimꝰ. Ccōiadel. l. ij. in fi. ⁊ hoc iō dic̄ ne credat aliqͥs papā ita elegiſſe illum vel ꝑtes in eū tl̓r ꝯſenſiſſe ꝙ abſtulerit ei ptātē delegandi vices ſuas. cum ei viſuꝫ fuerit expedire niſi papahoc exp̄ſſe vetaret. cum habeat hoc a lege. C. de iud̓. a iudice. ⁊ s. c. paſtoralis. ⁊ ita lꝫ ꝯmuniter a ꝑtibꝰ ſit electꝰ. nihilominus eis īuitꝭ pote̓it committere vices ſuas vt himanifeſte colligit̉. de hoc dcm̄ fuit. s. e. ſuꝑ qōnum. ⁊ hecfuit dubitatō al̓s non ꝓuideret papa negocijs ſuis ſꝫ pſonis. b.c Cum mādat̉ ep̄o. ſic gͦ ſoluta eſt qō qua q̄rebat̉ olian̄ ep̄s poſſit ꝯmittere vices ſuas cum ſic ſcribebat̉. tu fiep̄e cū eoꝝ altero ⁊c̄. ⁊ ita p̄t ꝯmittere ⁊ alij n̄ pn̄t ꝓcedere ſine ip̄o vel ſubdelegato ipſiꝰ. vn̄ ſi moreret̉ ep̄s āteqͣꝯmittat vices ſuas expirat alioꝝ offm̄ quouſqꝫ alter ſubſtituat̉ .s. e. qm̄. quia ſine ipſo alij nll̓o mō poterūt ꝓcedere. .s. c. ꝓximod Ut ꝑſonal̓r. ſic pꝫ ꝙ ſi īiungit̉ alicui vt ꝑſonal̓r aliquid faciat n̄ poteſt id ꝑ aliū facere niſi d̓ ꝯſenſu illiꝰ ſeuilloꝝ quoꝝ eſt negociū illud. qꝛ eoꝝ ītereſt. p̄t ēt de ipſoꝫꝯſenſu ꝯmittere alij illud exequēdū. al̓s non poteſt. ff. deſolu. l. īter artifices. ⁊ ſi teſtator iuſſerit aliquē ſuis manibus domū ꝯſtruere vel pingere ꝑ aliū id facere n̄ p̄t. qꝛ hͦin ꝑſonā illiꝰ ꝯcluſiſſe vr̄. C. de cādū. tol. l. vna. §. ſi ꝟo talis. Sic econuerſo qd̓ quis in ꝑſona ſua facere ꝓhibeturid ꝑ ſubiectā ꝑſonā exercere non dꝫ. ff. de admi. re. ad ci.ꝑ. l. ij. §. i. ⁊ quod nomine meo facere non debeo nec nōīealieno. xlvi. di. ſicut n̄ ſuo. ⁊. xxiij. q. vl. his a quibus. et hocideo ne alia via ꝯtingat quod fieri ꝓhibet̉. ff. de tutꝭ. ⁊ cu.ſcire. §. ſi mr̄. ⁊. ff. de ꝯdi. inſti. que ſub conditōe. §. ſi qͥs. etff. de bo. liber. querit̉. ⁊. jͣ. de ꝓcu. tue. ⁊. C. ſi mancipiuꝫ itavenerit. l. vl. in caſibus em̄ ſequētibꝰ non poteſt iudex cemittere vices ſuas. ēt ꝯſentiētibus ill̓ quoꝝ negociuꝫ cōmittit̉ in cā inqͥſitōis ⁊ cum dn̄t ordīare eccīam d̓ preſato vel de alijs inferioribus miniſtris. quia in his papa