requirant. ſed ad iudicē vnuꝫvel plures delegatos ſibi propicios ⁊ pari aduerſe ſuſpectosª ſuper examinanda queſtione decurrant. ⁊ infra. Nosigitur huic morbo celeri volētes obuiare remedio. mandamus quatenus ſi litteras tales in ꝓuincia tua inueneriseas carere viribus noſtra auctoritate decernas. Idem.D audiētiā nr̄aꝫ te ſignificāte ꝑuenit: ꝙ. b. d̓ſctō ſtephano ſuꝑ abſolutōe ſua litteras tibi. vt p̄ma facie videbat̉ apoſtolicasp̄ſentauit. quibꝰ quoniā manifeſtumᶜ ꝯtinet in conſtructōepeccatū. fidem te nolimus adhibere. Clemens. iij.x ꝑte .ſ. ꝑſone eccl̓ie detarēto nobis innotuitꝙ cum cappella de em-

peton̄. ad predictam eccleſiamde iure pertineat. o. dyaconusqui iam dictam capellam detinet capellanum ipſius eccleſie nomine ipſius ſcilicet in eaminiſtrantem poſtᵈ ap. a ſe factamᵐ amouit. quā cū eſſet .ſ.ꝓſecutusᶠ: ⁊ ad iudices lrāsᵍimpetraſſet. ip̄e. o. ap. ſuam ꝓſequi non curauit. Cunqꝫ auctoritate iudicum in ius eſſetvocatus dixit ſe litteras priores habere: de qͥbꝰ nullaʰ mentio in poſterioribꝰ habebatur:qͣs vſqꝫ ad tertiam citationeꝫſuppreſſit. eiſqꝫ dolo vel negligentiaⁱ vti poſtpoſuit. quod exdiuturnitate temporis videbatur in qͥbꝰ nulla mentio deap. ab ipſo facta fiebat cum bienniumᵏ a tēꝑe ap. iam fuiſſetelapſum. Ideoqꝫ mandamusqͣtenus ſi ita eſſe conſtiterit re

landū. jͣ. de ap. vt debitus. ⁊. c. cū cāꝫ. qͣre lr̄e tales nō valebāt. Lau. dixit ⁊ melius cui ꝯſentio ꝙ hic iudices erātincerti qͦs vellet eligere impetrator qd̓ eſſe nō dꝫ ſicut ꝓcurator incertus eſſe nō dꝫ. ff. d̓ ꝓcu. l. ij. nec tutor incertus dari dꝫ. ff. de teſta. tu. tutor incertus. ⁊ inſti. de leg. §.tutor. ⁊ arbit̉ ſil̓rincertus eē nō dꝫ.jͣ. d̓ arbi. innotuit.⁊ ꝯmiſſiogn̄al̓ fuit oīm negociorūqd̓ ē ꝯͣ ꝯſuetudīeꝫromane curie. cuiꝰſtilus dꝫ attēdi. jͣ.de cri. fal. qͣꝫ graui.ꝙ oēs cāe vni cōmittant̉. niſi ſubilla forma q̄ traditur. jͣ. e. paſtoralis⁊ illa gnalitas reſtringit̉. vt tradit̉jͣ. e. ſedes. ⁊ in. c. cūin multꝭ. ⁊ ē in dec.Inno. iiij. tn̄ vniuerſitas cāꝝ bn̄ cōmittit̉. ff. d̓ iudi. l.cū p̄tor. ⁊. ff. qͥs ⁊ aqͦ ap. l. i. §. i. ⁊ ille fuit potior cā qͣre lr̄enō valebāt. qꝛ iudices erāt incertiqd̓ lr̄a vr̄ innuereꝙ ille eligeret qͦsvellet qͣꝫ cōmiſſiogn̄al̓ oīm negociorū. ⁊ ſic intellexitlaū. ⁊ cla. ſic̄ ex predict̉ colligit̉. Ber. Satꝭ tn̄ credo ꝙ ſi papa ex certa ſcīa tales lr̄as ꝯcederet valerent cū haberet plenitudinē ptāt̉ſaluo iure recuſatōis. jͣ. de of. dele. ſuſpitionis.a ¶ Suſpectos. vn̄ poſſent recuſari de recuſatōe habes. jͣde ap. cū ſpāli. ⁊. jͣ. de of. dele. ſuſpitionis.b ¶ Celeri. viij. di. mala ꝯſuetudo. ⁊ reſecāde ſunt putride carnes. xxiiij. q. iij. reſecāde. vn̄ ꝟſus. Principijs obſtaſcro medicina paratur. Cum mala ꝑ longas conualuere moras. Ber.D audientiā. manifeſtū. ſic pꝫ ꝙ vitiū latinitatꝭSCviciat reſcriptū. ſic etiā ſi papa loquat̉ vni ī pl̓i.aūt ſi pr̄iarchas vel ep̄os filios appellauerit. tales lr̄e falſe ſunt. jͣ. de falſa. qͣꝫ graui. Ar. ꝯͣ ꝙ ꝓpter malamlatinitatē nō viciant̉ reſcripta. ff. d̓ ſta. ho. imꝑator piꝰ.ibi .n. d̓r ꝙ ꝓpter malā latinitatē nō viriant̉. ⁊. ff. de manumiſſ. teſta. qͥ habebat. C. d̓ leg. in legatꝭ. ⁊. jͣ. de ſide inſt.ex ꝑte. So. vitiū ſcribentꝭ in inſtr̄is ⁊ teſtamētꝭ nō nocetcū al̓s de veritate ſeu voluntate reſtatoris ꝯſtet. C. d̓ teſta. errore. ⁊. l. ambiguitates. ⁊ idē eſſet de voluntate pape dicendum ſi cōſtaret de hoc ſed verius vr̄ aliud eſſe inteſtamenti. ⁊ aliud in litteris dn̄i pape. Teſtamentū .n.committit̉ tabelllonibus cuius ſcripturā ſiue latinumnullus corrigit. vn̄ falſa latinitas nō vitiat teſtm̄. dummō conſtet ꝑ ip̄m de intētōe teſtantꝭ vt dicunt p̄dicte leges. ⁊ ꝓpter fauorē reſtamentoꝝ qꝛ nihil eſt quod magꝭdebeat̉ hoībus ⁊c̄. C. de ſacroſan. ec. l. i. Reſcriptū dn̄i pape ꝑ multas manus tranſit ⁊ magna maturitate deco q̇tur. xxxv. q. ix. apl̓ice. jͣ. e. cū adeo. ⁊ ita nullū vitiū ꝯtineredꝫ. sͣ. e. ad hec. vn̄ ꝯͣ iſtā p̄ſumptōꝫ nō eſt admitrēda ꝓbatio. Ar. ꝯͣ. ff. d̓ of. p̄ſi. illicitas. §. ꝟitas. Laur. notauit. ꝙiant̉. ar. d̓

conſe. di. iiij. ſi nō ſanctificat̉. ⁊. c. detulerūt. ⁊. ff. de manumiſſ. teſt. q̄ habebat. de inſtr̄is tabellionū ſat̉ crederē illud de p̄uilegijs romane curie nō eſt veꝝ. Ber.I. xꝑte. poſt appell̓onem nō d̓r hic ſuꝑ qͣ fuerit appellatū. forte poſſet dici ꝙ ſnīa lata fuit. ꝯͣ. o. dyaconū a qua ip̄e appellauit. vel ſuperalio articulo l̓ forte citra aliquā ſententiam ſicut oliꝫfiebat.e ¶ A ſe factā .ſ. o⁊ ita n̄ detulit ſueꝓ prie appellatōiqd̓ eſſe nō debuitcū ⁊ appellatōi aduerſarij deferre debuiſſet. jͣ. de ap. anſit. ⁊. c. ꝯſtitutꝭ. ⁊ jͣ.de elec. bone. appellauerat forte abordinario coramqͦ tra hebat capellanū ⁊ ſuꝑ ꝑſonāmatricis eccl̓e. Raro inuenies alibivt credo vt aliqͥsnon detulit ſue ꝓprie appell̓oni vn̄iudex poterat ꝓcedere in cā. qꝛ vr̄ appellatōi renūciaſſe. qꝛ pē. ap. nihilē innouādū. ff. nilinno. ap. pē. l. vna⁊. jͣ. de ap. an ſitf ¶ Proſecutus lrās. impetrando ſuꝑ reſtitutiōe eccleſie qua fuerat ſpoliatus poſt appellationem a ſpoliatorefactā vt in cā ꝓcederetur nō obſtāte appellatōe fruſtratoria qd̓ ex eo apparet. qꝛ dictus. o. eam ꝓſequi nō curauit noīe eccl̓e de tarento. qꝛ erat matrix eccl̓e.g ¶ Litteras. forte ſignificauit pape ⁊ rector matricis eccleſie iniuriabat̉ ei ſuꝑ illa capella. ⁊ ſic obtinuit lr̄as informa cōi nulla mentōe habita de appellatōe. q̄ etiamlittere nō impedirent reſtitutōeꝫ. jͣ. de reſti. ſpo. ex ꝯq̄ſtione cum ſuis ſil̓ibush ¶ Nulla mētio. ⁊ ideo nō valebat. jͣ. d̓ ap. ſepe in fi. ar.qꝛ qui appellat dꝫ facere mentionē de ſua appellatōne. ⁊aduerſarius qͦdammō appel. ꝓſequitur vt hic d̓r. ⁊. jͣ. dei ¶ Negligētia. ſic. sͣ. ē. ſi aūt. ⁊. jͣ. e. plerunqꝫ.ꝯfir. vti. vel inuti. bone.k ¶ Cum bienniū. qui .n. nō ꝓſequitur appellatōem. jͣ.annum. aut ex iuſt a cā. jͣ. biennium rata manet ſententia ⁊ fingit̉ nō appellaſſe jͣ. d̓ ap. cū ſit romana. ⁊ iō iſte. oaudiri nō debuit ꝑ̄tex tu ſue appellatōnis. ſꝫ vr̄ ꝙ rectoriſte .ſ. rōe ꝯſilij audiri nō debuit ad ꝓſetutōꝫ appell̓oniscū actor ⁊ reus circa appellatōꝫ eodē iure vtant̉. jͣ. d̓ mutuis peti. c. vl. ⁊ hic d̓r ꝯͣriū .ſ. ꝙ ille ꝯͣ quē appellatū ē auditur poſt bienniū ⁊ nō ille qui appellauit. qualiter gͦ hͦintelligitur dicas ꝙ iſte rector auditus fuit nō rōne ſueappellatōnis ſed potius ratione ſpoliationis ſuper qualitteras impetrauit nō obſtante ap. vt no. sͣ. in ꝟbo ꝓſecutus. interdicta .n. ꝑpetua ſunt qͣꝫtū ad rei ꝑſecutioneꝫnō qͣꝫtum ad penam. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. in prin. ⁊ ſi de ap.nihil dixit nihilominus audietur petens reſtitutōeꝫ eccleſie. ⁊ multo fortius quia poſt appellatōeꝫ ſpoliauit aduerſarium qui debuit deferre ſue appellationi. preterea