II
de app. ꝯgniturus ē ꝑtinꝫ prudenter corrigere que ꝯtra ipſam inuenerit attēptata. ſi vero notoriū exiſteret ꝙ mādatu ep̄i indiſcretū vel imuſtū fuerat cui nō tenebatur ſb̓ditusobēdire ac ꝑ ꝯſequentiā ei liq̄at euidenter ſubditū legitimeprouocaſſe poteſt archiep̄usauctoritate metropoli. declarare ſubdituꝫ irrationabiliterextitiſſe anathematis mucrone ꝑcuſſum. cū autē excōmumcatus qui appellauerat iuxtap̄ſcriptaꝫ formā coram archiepiſcopo deponit cōtra epiſcopū queſtionē metropol̓. ad recognoſcend̓ de cauſa p̄t interponere partes ſuas cū ille appellationis ꝓſecutioni renūciare tacite videatur. ſꝫ ſi ꝟbo vl̓facto ap. ſe. velle ꝓſequi ꝓteſtetur nō ē tanꝙͣ adu̓ſa petēs(et ſibi ꝯtrarius audiendus.Idē ep̄o et cātori treten̄.Ilectis filijs decāno altiſiodoren̄. ac ingro R. altiſiodoren̄. epiſcopi ꝓ curatorēin noſtra pn̄tia ꝯſtitutis idemmagiſter ꝓpoſuit ꝙ cū dictuſ
ep̄is p̄ſbiterū domus dei in qͣdiſpoſitionē plenariā obtinēre dinoſcitur detineri faceretvinculis mancipatū pro eo q̄bona quedam eiuſdē domus q̄furtiue ſubtraxerat reſtitueredetractabat ꝓpter quod etiaꝫab eodē ep̄o fuerat excōmunicacōnis vinculo innodatus. eſupradictus decanus ep̄m mōnuuſſꝫ ut ei reſtitueret vel ſaltēredderet p̄ſbiterū memoratuꝫquē ad iuriſdictionē ſuam ſpectare firmiter aſſerebat epiſcopus metuēs ne decanus aliquid in ſuum p̄iudiciū attemptaret ſe ac ſue ſtatuꝫ eccleſieac ciuitatis ꝓtectioni metropol̓. ſuppones ad eius audiētiam appellauit. verum decanuspoſt modicū tꝑus interdictūhmōi ꝓmulgauit ut ep̄o in ciuitate preſenti a diuinis ī altiſiodorenſi eccleſia ceſſaretur. poſtinodū vero cū die appellacōnis p̄fixo ꝯparuiſſent partescorā officiali curie ſenon̄. decanus allegās ꝙ app. ab ep̄o interpoſite ideo nō duxerat deferend̓ qm̄ p̄ſbiter ſupradictus
cū interim licite ꝯmunicetur ei in om̄ibꝰ ſacr̄is. jͣ. e. dilectis. et quicquid tūc facit valet. iij. q. vij. §. tria. v̓. uerū. et. C. de teſti. l. i. Itē quiamedio tꝑe ſtatus eius intēger ē. ff. nͥl inno. app. pē. l. una. §. integernec dānatus dicitur qui appellauit. ff. de pen̄. l. ij. C. ij. Io.a Subtrahūtur. qui enī extra ecc̄iam ē nichil ecc̄ie nomine poſſidere p̄t. viij. di. quo iure. et. xxiij. q. vij. c. ij. et. iij. et. xxxij. di. coſ. et. c.p̄ter hoc. ſi tn̄ nō hꝫ aliud vn̄ viuat dico ei interī ꝓuidend̓ de bonisecc̄ie. et qꝛ depoſito ꝓuidetur. l. di. ſtudeat. habēdaeſt enī racō ne egeat. ff. dre iud̓. inter eos. in fi. necogatur ī cleri opprobriūmedicare. xciij. di. diaconi. licet videatur ꝙ malemeriti publica egeſtate debeāt laborare. ff. depo.bona fides. Itē illud p̄t intelligi in eo caſu qn̄ ī ſentētia ſꝫ expͥmitur ꝙ bonaecc̄ie ei ſubtrahātur. cumenī excōmunicatū ꝯꝑaremus relegato ⁊ relegātead tēpus nō ſubtrahantur bona nͥ hoc in ſententia expͥmatur. C. de pen̄. l.deportatoꝝ. ſic⁊ in excōmunicato idē videtur. nāꝙͣdiū quis alijs tutioribꝰrōnibꝰ p̄t ꝯſtringi nō ſūtei ſubtrahēda ſtipēdia..C. de execū. rei iudi. ſtipēdia. xvi. q. vi. illd̓. qui autē excōicatus ē in vna eccleſia excōicatus ē quantū ad alias. xi. q. iij. c. ij. et.iij. et. iiij. q. v. quiſquis..s. de off. or. ad repͥmēdāSꝫ nūquid ē idē in ſuſpēſo. ut ſi ſuſpenſus ē ab vno ep̄o ꝙ ſuſpenſus habeatur ꝙͣ tū ad alios. ſicſi ē ſuſpenſus ab officio.qꝛ ſnīa fac̄ius quantū adom̄es. xix. q. ij. due ſūt. et.vij. q. i. ſi quis p̄ſbiter. ff.de interdiet. et relega. l. relegatorū. §. interdicere..§. ſe. Poſſꝫ forte diſtingui utrū ſuſpenſus eſſꝫ ꝓcrimine quod irrogat infamiā. ut tūc vbiqꝫ ſuſpēſus ſit. ſi nō irrogat infamiā. tūc nō vbiqꝫ ē habēdus pro ſuſpenſo. ar. ff. de poſtulā. ex eaſꝫ pͥus dictum p̄ualꝫ. qꝛ ſuſpenſus ab officio nichil dꝫde officio eccleſiaſtico attractare. alias ēdeponēdus. ⁊ in hoc equipatur excōicato. jͣ. de cle. ex. vel ſuſ. mini. c. ij. et. iij. ſꝫ ſi ſuſpenſus ē a bn̄ficio. tūdico ꝙ in alio loco p̄t hr̄e bn̄ficiū. ut. xviij. di. pſacuit. lviij. di. c. ij.Sꝫ nunquid abſolutus p̄t reciꝑe vel petere fructus medij tꝑis ſibiſb̓latos. diſtīgueutrū iuſte an iniuſte ſit excōicatus. ſi in iuſte p̄t. ij..q. v. ſuꝑ cauſis. et. ff. de re mili. l. pnl̓. et. jͣ. de ꝯceſſ. p̄b̓. qꝛ diuerſitatēſi uiſte fuit excōicatus nō p̄t. C. deremil. cū allegatis. li. xij. Ad hācdiſtinctōnē facit oꝑ. jͣ. de ſen. ex ſacro. alioqnͥ ſpe reſtōnis faciliusdelinq̄retur. l. di. c. i. qꝛ facilitas venie incētiuū tribuit delinquēdi.xxiij. q iiij. ē iniuſta. pene enī nō ſolēt repeti. ff. de ꝯdi. inde. ſi pene. ff. de ꝓcu. qui ꝓprio. §. ut in ceteris. 10. Ego credo quicqͥd dixitio. licet depoſito ꝓuideatur ne in cleriopprobriū mēdicare cogaturꝙ excōicatō ī nullo ſit ꝓuidend̓ qui ꝯtēnt claues ecc̄ie. cui ꝑticipandu nō eſt nͥ forte fame piret tūc dꝫ ei ſubueniri. qꝛ poterit adhuc adecc̄iam redire. b̓. nē. rn̄demus. rn̄ſio pͥme q̄ſtionis q̄ fuit vtrū meGOllicitudi tropolitanus dehmōi q̄ſtione valeat ꝯgnoſce̓.Ic ¶ Cognoſce̓. dubitacōis cā fuit hec. qꝛ fuit h̓ noua iiuria.vn̄ opus erat noua q̄rela. ff. de excep. rei iud̓. ſi mater. §. eandē. ſꝫ ſecus ē. qꝛ etſi ſit noua̓ iniuria. tn̄ pēdꝫ ex p̄ cedēti facto. nec poſſꝫ de illa ꝯgnoſcin̓ cognoſceretur de appellacōne. ſi. s. e. cū teneamur. ⁊ ſicpꝫ ꝙ ſi ſuſpēditur iuriſdictō alicuius in pnͥcipali. et in acceſſorio. jͣ.c. ꝓx. §. p̄terea. ſicut delegato pnͥcipali delegatur acceſſoriū. s. deoff. dele. p̄terea. et. c. prudētiā. §. ſexta. Io. ar. ꝯtra. s. ti. ꝓx. §. i.d ¶ De hijs q̄. ſic̄ nec de pͥuilegijs dn̄i pͣpe. s. de iudi. cū veniſſent. necde caad papā delata. s. de off. leg̓. licꝫ. nec de cāſpecialiter alij ꝯmiſſa. s. de off. lega. ſtuduiſti. et. ff. de iud̓. iudiciū. vic̄. Et ē ar. ꝙ idē iuris ē in acceſſorio quod in pnͥcipali. ſi. jͣ. e. c. ꝓx.
e ¶ Caſu. h̓ innuit ſolucōꝫ tercie q̄ſtionis q̄ fuit vtrū ſi ep̄us appellauerit ab archiep̄o teneat appellacō. cū ipſe dicat appella cōꝫ illiꝰf ¶ Poſſꝫ. ſꝫ qͣre poſſꝫ ep̄us appellare. nullā ⁊ excōicauerit poſt illā appellacōꝫ. ſol̓. ideo appellat qꝛ ſi appellatio eſt aliqͣ ꝑ ſuꝑiorē adquē eſt appellatū dꝫ cognoſci ⁊ corrigi qd̓ poſtea minus legitie factū eſt. ⁊ qꝛ ſi metropolitanus ꝓcederet ⁊ inuenret ep̄m ī culpa puniret illū. ⁊ ideo auditur appellās tanꝙͣ cuius inteſt. vinc̄. ſꝫ ꝯͣ. s. e. qͣfrōte. §. de hijs. vbi nonauditur ep̄us appellans.ne abſoluatur excōicatuſab ipſo. Illd̓ intelligiturd̓ eo qͥ petebat ab arep̄oabſolucōꝫ offerēdo cautionē. et ideo nō tenet ibiappellacō ep̄i ꝓpter ꝑiculū ne decederet in excōicatione. et qꝛ eius nō inteſtne abſoluatur. h̓ vero appellat ne ꝯgnoſcat utrūſit iuſte excōicatus vel iniuſte. ⁊ eius inteſt ne arepiſcopus de hoc cognoſcat. ſūt enī ominio diuerſi caſus. et qꝛ iſte nō vultrecede̓ ab appellacōe vn̄nō p̄t ſe intromitte̓ archiep̄us. ſꝫ ſi vellꝫ recede̓ abappellacōne bn̄ p̄t archiep̄us intponere ꝑtes ſuas ⁊ cognoſce̓de excōicacōne illa ⁊ illū abſolue̓. t.Sꝫ qͣre iudex non p̄t cognoſce̓ d̓ appellacōe ab ipſo facta ſicut ꝯgnoſcit anſua ſit iuriſdictō. ff. de iudi. ſi qͥs ex aliena. ff. ſi qͥsin ius vo. nō ie. l. ij. et. s. e.cum parati. et ideo nō p̄tcognoſcere de appellacōne. qꝛ cum ꝓbabilis cauſa expoſita ē in appellationeiam exēptus ē a iuriſdictōne illius ⁊ eſt illi ſuſpectus ut. s. e. ad hec. et.c. ꝓpoſuit. et p̄ſūpcō eſtpro ipſo ꝙ ſꝑ vellꝫ iudicare pro ſuā iuriſdictōne⁊ eadē eſt cauſa qͣre arbitri cognoſcūt de ſuſpicōne ī nō ipſe iudex. ſꝫ cū dubitatur de iuriſdictōne ſecus ē. qꝛ de hocipſo an ſitiudex agitur. qꝛ ſpp̄ſumitur pro iuriſdictōe anteꝙͣ ꝯtrariū oſtēdat̉ex qͦ apparet delegacō vel ordīaria iuriſdictō. s. de ℟p. ex lr̄is. in fi.g ¶ Notoriū. qui enī alias nō hꝫ iuriſdictōꝫ ſi crimē eſt notoriū hꝫ. s..e. ꝑuenit. ret. hic aūt innuit ſolucōꝫ ſecūde q̄ſtionis q̄ fuit vtrūh ¶ Exiſte. archiep̄us denūciaredebeat illū abſolutuꝫ ſi inueneriteū bn̄ appellaſſe. (et dic̄ ꝙ ſinotoriū eſt mādatū ep̄i fuiſſe indiſcretum vel iniuſtū. bn̄ p̄t hoc facere) re ſentētiam ep̄i iniuſtā vel dei¶ Declarare. ſꝫnūquid p̄t ꝓnūcia. nūciare illū nō ligatū. videturꝙ ſic. cū notū ſit ei ep̄m deliquiſſe. ſꝫ nō credo. qꝛ ſic ꝓnūciaret appellationē fuiſſe iniuſtā. ⁊ ſic vſurparet officiū ſuꝑioris. ſi aūt vellet renūciare appellacōm ſue tūc archiep̄us poſſꝫ ꝓnūciare ſentētiā iniuſtā. imo ꝓnūciaret ſentētiā nullā fuiſſe. ⁊ denūciaret illū abſolutum.ſi legitima appellatio p̄ceſſiſſꝫ. s. de offi. dele. cum ꝯtingat.k ¶ Cū aūt. mōdat verā ſolucōꝫ q̄ ꝑimit p̄dicta. et ē ſolucō primeq̄ſtionis q̄ fuit utrū metropolitanus valeat cognoſcere de querela quā iſte appellās corā eo depoſuit.l ¶ Queſtōnē. ⁊ ita magiſtratus p̄t facere iniuriā ſubdito. ff. ad. l.aqui. quēadmodū. §. magiſtratus. et. ff. quod in e. cā. l. ij.m ¶ Renūciaſſe. ſic. C. de iur̓iur̓. ſi qͥs. et. s. de off. del̓. gratū. et. jͣ. de hijsq̄ fi. a ma. ꝑ. ca. ex ore. ubi de hoc. et. jͣ. de pͥuil̓. accedētibꝰ. et. C. de iuredo. impe. l. ij. no. ꝙ nō auditur ꝓponēs adu̓ſa. xxiij. q. vij. qd̓ aūtn ¶ Aduerſa. et. xiij. q. ij. ꝙͣp̄poſterū. et. s. de p̄ſūp. lr̄as. lxxxiiij. di.geſtā. C. de mun̓. pr̄mo. ꝓfeſſio. li. x. ar. ꝯtra. jͣ. de regul̓. ſicut. ff. de inoffi. teſta. papinianus. §. ſꝫ nec impub̓is. s. de p̄ſcpͥ. auditis. Et eſthic ar. ꝙ ſi aliqͥs ꝯteſtatur litē. licꝫ dicat illa verba. ſalua litis ꝯt. inchiſominus facta ē litis ꝯt̓. ar. s. d̓ ꝯſti. cum M. ferrar̓. ar. ꝯtra. ix. q.iij ſaluo. ff. qui. mo. pig. vel ip̄o. ſol. ſidebitor. §. ſꝫ in vendicōne. ff.ad ſille. heres. ff. de acqui. here. pro hereditate. vij. q i. pontifices..s. de elec. cumana. ubi de ꝓteſtacone tractatur.