adhuc in vīculis tenebat̉ adnoſ vocē app̄. emiſit. officialiſaūt iudicauit irritū interdc̄ma decāno poſt ap. ep̄i ꝓmulgatu et qj. Quia vero idē ep̄us diu̓ſos modos exp̄ſſit. ſcd̓m qͦsdecāno paratus fuerit ſuꝑ capcōne p̄ſbiteri iuſticiā exhibere ad metropol̓. ſedē appellāſdecanus nō potuit poſt hoc ferre ſentētiā interdicti. et ideoſentētiā ip̄am ab eo poſt appellationē legitime ꝓmulgataꝫirritā decreuimus et manē nōobſtāte ꝙ decanus ad excuſationē ſuā quaſi variādo ꝓpoſuit ꝙ priuſꝙͣ ep̄us appellacōiſſententiā tulerat cuius effectuad tꝑus duxerat ſuſpēdendūcū interim appellacōe interpoſita ꝓ cedere nō debuit ad ſententiā exequēdā. officialiſ ꝓceſſum qui poſt app. hmōi ſententiā interdicti irritā ⁊ manēdecreuit temerariū iudicas cūappellacōne ad nos interpoſita nildebuit mnouari. ¶ Preterea licet excōicationis ſentētia in decanū ꝑ ep̄m ꝓmulgata rite lata pͥma facie videbatur. cū ꝑ dictū officialē eſſꝫ ꝓhibitu ne ẜuaretur in ecc̄ia interdictū ⁊ decanus ne celebrarēt in ecc̄ia ꝓhibēdo diuinumvideretur officiū ꝑ̄turbae̓. quitn̄ ꝑ app. ad nos interpoſitamex ꝑte decam cui etiā officialisduxerat deferend̓ apl̓os ꝯcedendo nō ſolū pnͥcipale negociū ſꝫ acceſſoria etiā ad nr̄m re

ferebatur examē eādē ſnīampoſt ap ꝓmulgatā decreuimꝰviribꝰ caruiſſe. Verū lꝫ archiep̄s poſt ap. p̄dictā de qͣ ſibi ꝑofficialis lr̄as innotuerat decanū denūciaue̓it euitand̓. ſenon̄.tn̄ canonicos qui ſanioridūctiꝯſilio ꝯmunicauer̄t eide ut ap.ad nos interpoſite magis ꝙdenūciacōm ab arep̄o facte deferrēt inculpabiles iudicamꝰIdē mediolan̄. ar̓ep̄o.¶ Tnr̄m ꝓdeat de vultudeiiudiciū. et. jͣ. Iudicibꝰ dedimuſin mādatis ꝙ ſi poſt ſcd̓m mādatū ꝑ qd̓ totius ꝯg̓tionē negocij ad noſtrū iudiciū reuocauimus traditionē ſigilli dc̄oH. a te ꝯgnoſcerēt eſſe factaꝫeā decernerēt irritā et in ānemin hibētes illi ne quōlibꝫ eo vtip̄ſumeret. cū plus ſit ro. pō. adſe aliqd̓ reuocare negocium ꝙͣad eū ſuꝑ aliquo negocō ꝓuocare. Xdē abbati ſancti feliciſet O. canonico bonon̄.¶Plate nob̓ veſtre lr̄e ꝯtinebāt ꝙ cū quidā iudices quibus cā que inter ſamib̓r. et rinocor. plebes ꝟtebatur fuerat abap. ſede ꝯmiſſa pro plebe ſambrien̄. ſnīam ꝓtuliſſent ac ꝓ curatores plebis de rinocor. adnos fuerit ſme termīo appellatu nec delatū ap. fuiſſꝫ nec ad ꝓſecucōꝫ ipſius terminꝰ a iudicibꝰ ꝑtibꝰ aſſignatus plebanˢde ſambri ſuꝑ obẜuacōe p̄dc̄eſentētie ſicut rōnabil̓r lata erat nr̄as ad vos lr̄as et alia ꝑ.

¶ Ilectis filijs. faceret. in hoc caſu nō incidit in canonē late ſnīejͣ. de depo. grauis. jͣ. de ſen. ex. ut fame. Sꝫ nūquid licꝫ laicō taliter detinere clericū hn̄tem admīſtracōnē ipſius. ar. ꝙſicq. ne cle. uelmo. c. ij. ſꝫ nō credo. expone ibi dep̄hēdantur in fraudē verbo. ſcilicet reddendo rōnem adminiſtracōis. ecc̄ia tn̄ illis qui taliter dep̄hēdūtur in fraudē nō ſubuenit. qꝛ poſt ꝓhibicōꝫ ecc̄ie hoc fecerūt vtibi dic̄. Sic volebāt iudei caꝑe ih eſū in verbo. de pe. di. vij. c. i. v̓ſic̄.hij enī adeo. ⁊cͣ. ſi. ff. de pigno. ac. l. ul.b ¶ Interdictū. hoc facere potuit decanus ex ſpeciali ꝯſuetudine vt ciuitatē vel maiorē etiā eccleſiam ſupponeret interdicto. nam de iure ꝯmiū ſecus eſt. jͣ. d̓ hijs q̄ fi. a maio. ꝑ. ca. q̄ſiuit.c ¶ Tenebatur. qꝛdū quiſmanꝫ in crimine ſuꝑ quoappellat nō eſt audiēduſ.s. e. ꝯſuluit. et. c. cum ſitromana. in fi. (hoc verūeſt ſi ſit notoriū.d ¶ Irritū. quod facerenon debuit ꝓpter appellationē decam vt. jͣ. ſequituret tn̄ interdictū non tenebat ꝓpter appellationēep̄i. qꝛ qui facit quod adipſū nō ꝑtinꝫ etiā ſi bonūſit improbatur. xcvi. di.bn̄ quidē. tā.e ¶ Modos. qui fuerīt illinō dicitur hic. forſitan dixit ep̄us ꝙ paratus eratdimittere ſacerdotē preſtita caucōne de reſtituendis rebus ecc̄ie vel de conſeruādis rebꝰ ecc̄ie vel dcōſeruādo ecc̄iam indēnēvel ſi decanus oſtēdit eccleſiam illam ⁊ ſacerdotiad ſe ꝑtinere. ⁊ ita fuit appellatio iuſta. vn̄ ſecūdūhos ⁊ ꝯſimiles modos nōlebāt ei facere iuſticiā. etideo nō tenuit interdictūqꝛ nō erat notoriū capcōnem p̄ſbiteri iniurioſameſſe. unde non obſtat. s. econſuluit.f ¶ Legitime. no. ꝙ vocatappellationē legitim anꝓpter ꝓbabiles cās quaſexpreſſit appellās quodſemꝑ facere debꝫ quiappellat. jͣ. e. ut debituſ. et. c.cū ſpeciali. §. i. et. s. e. bone. et. jͣ. e. cordi.g ¶ Variādo. vn̄ nō debuit̉ audiri. s. c. ꝓx. ī fi. iiij. q.iij. §. itē in crimīali. v̓. qͥfalſo. lxxiiij. diſ. geſta. x.xiij. q. vij. quod aūt jͣ. depen̄. ſuꝑ hijs. et. jͣ. ut ecc̄i.bn̄fi. ut nr̄m.h ¶ Suſpendēdū. ſꝫ nō vid̓r ꝙͣ ſentētia interdicti poſſit ſuſpēdi. ciem̄ interdictū ⁊ excōicacō pari paſſu ambulēt. s. e. ad h̓. ⁊ excōicacōnō poſſit ſuſpēdi. s. e. paſtoralis. ergo nec interdictū. ſnīa enī ſtatīꝯſeqͥtur ſuū effectū. nā fac̄ti quidē queſtio ī arbitrio ⁊cͣ. ij. q. iij. §. nōtandū. nec iudex p̄t efficere qnͥ dānatū d̓ furto ꝯſeqͣtur infamia. ff.defur. non p̄t. Ad h̓ dicas ꝙſnīa interdicti quā tulit decanus fuit ſb̓cōdicōne vel in diē ꝓlata. qꝛ ſuſpēdit ecc̄iam qn̄cunqꝫ ep̄s eſſꝫ pn̄sſi. ff. de h̓re. inſt. quotiēs. §ſi qͥs ita. ⁊ talis ſnīa bn̄ p̄t ſuſpēdi ꝑ appellacōꝫ. s. e. p̄terea. ij. ⁊ ideo cū appellacō interpoſita fuerit an̄ diēꝯdicōis. imocū appellatio p̄ceſſit ſnīam nō debuit poſtea nec potuit ferre nec exequi ſnīam interdicti. Poteſt tn̄ dici ꝙ quātūcunqꝫ purū ſit interdictuꝫ p̄t ſuſpendi. ⁊ in hoc differt ab excōicacōne ſic̄ effectus originalis pcc̄i ſuſpēditur. ſꝫ ipſū originale maneat. de ꝯ. di..iiij. c. ij. ſicut execucō alicuius digͥtatis ſuſpēditur. xv. q. viij. ſi quiſp̄ſbiter. ſic̄ effectus acceptilacōis ſuſpēditur. lꝫ nō ipſa acceptilacō

ut. ff. de dona. inter vi. ⁊ ux. cū h̓ ſtatus. §. ſinaūt. vn̄ ſi relaxatū eſt interdictū ad tꝑus. ipſū tn̄ manet. ff. de p̄car̓. ſꝫ ſi manēte. nec ē opusut iterū renouetur. xxvi. q. vi. qͦ recedūt. et. C. de cura. fu. cū alijs. ⁊ incaſu iſto ſi appelletur nō ſuſpēditur interdictū ut dictū eſt. s. e. ad h̓qm̄. ſꝫ lr̄a ſequēs. cū interī. ⁊cͣ. ꝯtradic̄ exp̄ſſe. vn̄ſi tꝑe ſuſpenſioniſappellet̉ nō dꝫ poſtea ſeqͥ interdictū ut h̓ dic̄dūmō appellacō ſit legitimā. Cōtrariū tn̄ dixerūt Lau. vin. ⁊ tā. ut dictū eſt. s. e. adh̓ qm̄.Sꝫ iſta lr̄a obſtat eis. ſedqd̓ hic dic̄ intelligitur qn̄interdictū poſitū fuit ī diem̄ vel ſub ꝯdicōne. b. effectus vero excōicacōniſuſpēdi non p̄t. qꝛ ꝙͣ citoqͥs ē excōicatus ē mēbrūdiaboli ⁊ ē pͥuatus ſac̓ramētis ⁊ ꝯiūonē fideliū. vn̄ad hͦ vt efficiatur mēbrūdei nccͣria ē abſolutio. xi..q. iij. excellētiſſimus. pͣatn̄ poſſꝫ eius efſcm̄ ſuſpēdere. jͣ. de ſen. ex. ſi vere. qꝛde nulla ſnīa facit aliquā.iij. q. vi. hoc quippe. maius enī eſt de nͥlo aliquidface̓ ꝙͣ de aliquo aliud vl̓nͥl. de cō. di. ij. reuera. v̓. fiin v̓. ſermo igitur xp̄i quipotuit face̓ ex nͥlo qd̓ nōerat ⁊cͣ. Io. (De materiaiſta habes. s. e. ad h̓ qm̄ſub interdicto.)i ¶ Exequēdā. qꝛ appellatione interpoſita nͥl ē innouādū. ij. q. vij. appellationē. ff. nͥl inno. l. una. exhoc patet ꝙiudex poſtappellationē diffinitiuaꝫſnīam nō dꝫ execucōi mādare. alioquī reſtituaturpoſſeſſio appellāti anteꝙͣde appellacōne ꝯgnoſcat̉.s. de iur̓iur̓. veniētes. ⁊ idē dicit h̓ inferius ꝙ appella cōne interpoſita nichil dꝫ innouari.k¶ Perturbare. quiperturbāt diuinū officiūſmepena excōicacōnis p̄t eijci de ecc̄ia. jͣ. de ſen. ex. uenens. et. c. cum volūtate. Cſi quis vero.l ¶ Deferēdū. primo nondetulit ſꝫ denūciauit interdictū nullū. ut. s. dicitur.poſtea detulit quo ad ꝓceſſuꝫ pnͥcipalis cauſe. etapl̓os ꝯceſſit vt hic dicit̉in ¶ Pnͥcipale. captio p̄ſbiteri fuit negociū pnͥcipale. acceſſoria fuerūt interdictū ⁊ eiuſ obſeruacō⁊ ſic patet ꝙ idē iuris debet eſſe in acceſſorio qd̓ īpnͥcipali. s. de off. dele. p̄terea. et. c. prudētiam. adfi. et. ff. d̓ iuriſdict. ō. iud̓..l. ij. ff. de reg̓. iur̓. cū pnͥcipalis. et. s. c. ꝓx. v̓. nos igitur.n ¶ Appellationem. dicit appellationem legitimam ⁊ factum decamfuit mminus legitimum. ſimile. jjͣ. de conceſſ. p̄ben. conſtitutus. quantum ad partēdeciſaꝫ. ⁊ ſic videtur ꝙ appellatiominus legitima mipediat effectum excōmunicacōnis. hoc ſatis potuit eſſe vt factumtecam fuiſſꝫ minus legitimuꝫ. ⁊ tn̄decanus ex alia cauſa poſteapotuit legitime appellare.o ¶ Denūciacōni. hic videtur ꝙ in dubio magis ſtetur appellacōniꝙͣ denūciacōi excōicacōis. ⁊ ꝙͣ ipſi ſentētie. cum tn̄ potius p̄ſumēdūſit pro ſentē̓tia ꝙͣ pro appellacōne. qꝛ appellās tenetur ꝓbare ſentotiam iniuſtā. ut. s. e. cum ecc̄ia. ⁊ eſt ſi. ff. de mino. minor. xxv. an. ī fi.Io. Credo. ꝙ cū dubitatur an teneat appellatio potius vitādus ēꝙͣ in dubio ei cōmunicandū. ar. j. de cle. ex. mi. illud. b̓.¶T noſtrū. hec dec̓. eſt pars illius quā habes qͣ. ut ec. bn̄. ut nōſtrum. et per illam intellige iſtam.