excōicacōis vinculo nō teneriIdem ep̄o elien̄.Aſtoralis officij diligetia. et jͣ. Queſiuiſti utrū qn̄ inhibetur ap. in reſcpͥto fruſtratoria tātū inhibita videatur.Nos igitur attēdētes ꝙ ꝑ appellationē fruſtratoriā etiaꝫ ſinō fuiſſꝫ inhibita negociū nōdebeat impediri. rn̄demus ꝙ q̄libꝫ ꝓuocacō intelligitur r̓moueri que a iur̓ nō indulgēturexp̄ſſe. Sꝫ ſi appellans fueritgrauatus iniuſte. grauamenhmōi poterit ꝑ ſuꝑiorē emendari. Ierū qꝛ multotiēs quisad tꝑus ꝑ ap. legitimā a iudicis ſui quo ad aliquē certū atticulū eximitur ptāte. ꝯſuluiſti nos vtrū ſi quis excōicacōnis ſententia innōdatus antedenūciacōꝫ ipſius ab ea tanꝙͣminus rōnabiliter ꝓmulgata in eo caſum qūo an ſentētiāapp. vires obtinuiſſꝫ curauei̓tꝓuocare. eo ꝙ ꝑ app. interpoſit ā excōicantis videtur iuriſdictio dormitaſſe ipſe denūciae̓poſſit eūdem et ad tpus ecc̄iaſticis bn̄ficijs clericū ſpoliareNos itaqꝫ rn̄demus ꝙͣ cū executionē excōicatio ſecū trahitet excōmunicatus ꝑ denūciationem amplius non ligetur ipſū excōmunicatū denūciare p̄t

ut ab alijs euitetur. et illi ꝓuētus eccleſiaſtici merito ſubtrahuntur cui eccleſie cōmunio denegatur. Xdē ep̄o pariſien̄.Ollicitudinē paſtoralisVet. jͣ. ſane cum ſicut recepimus duobꝰ coram ſuo epiſcopo litigantibꝰ alter eorumad ſedem ap. appellaſſꝫ ep̄usappellanteꝫ reputās ꝯtumacēipſū excōmunicacōnis vinculo innodauit. qui corā metropolitano de ep̄o ſibi petijt iuſticiā exhiberi aſſerēs ꝙ poſt aplegitime adnos interpoſitaꝫipſū excōicauerat ⁊ pētes ſe adeū ſtatū in quo fuerat app. tꝑea metro pol̓ reduci denūciari videlicꝫ abſolutū. adijciēs etiamꝙ app. nō renūciabat obiecteſꝫ ꝓſequi volebat eandē. et. jͣ.Nos igitur inqui. t. t. rn̄demusꝙͣ ſicut metropolitanus de ap.ad nos interpoſitaꝯgnoſcereomino nō valꝫ ſic nec de hijs q̄poſt app. fuerat innouāta dūmō de alijs ꝯgnoſci non poſſitniſi de app. pariter cognoſcatur vel de hijs que appellacōniscām contingere dinoſcūtur inquo caſu ſi in etropol̓. adꝯgnoſcendū ꝑtes ſuas interponere forte p̄ſumeret. epiſcopuspoſſꝫ ad app. beneficiū conuolare. nam ad officium eius qui

ar. jͣ. de ſen. ex. a nobis. vbi nō ꝓdeſt iter arreptū in ꝑtedeciſa. et inſcpͥtis etiā appellandū eſt. ij. q. vi. forma. et. jͣ. e. cordi. et. ff. de app. aſentētia. Cul. alias iter arreptū nichiſ oꝑatur. niſi incōtinēti quisappellet viuā voce. ⁊ aliud anſentētiam ꝙ poſt. qꝛ excōicatur poſtiter arreptū. ut h̓. ⁊ ita ꝑinde habetur ac ſi excōicaretur poſt appel.ut h̓. et p̄terea archiep̄us nō poterat eſſe uuidex inꝓpria cauſa. cuminter ipſū ⁊ capl̓m eb̓or. eſſꝫ ꝯtrou̓ſia ſuꝑ capella iſta. jͣ. de no. oꝑ. nū..c. ij. ꝓ quia ꝯtrou̓ſia monachi iſti ibāt ad curiāunde excōicacō nulla fuitpoſt iter arreptū ⁊ ſic nōobſtat ꝙ dicitur. iter arreptū nō ſufficit ꝓ appellacōne in iudicio. qꝛ h̓ nōerat iudex archiep̄us. utdixi. et credo idē eſſe ſi capitulū habeat cām cumep̄o. ut ſi capitulū mittātad archiep̄m ꝓ cauſa illaet ep̄us excōicat nūciumpoſt iter arreptū ꝙ ſentētia nō tenet. cū archiep̄uin hoc caſu ſit iudex ep̄i.vel dicas ꝙ ſecus ē in archiep̄o ut dictū eſt. b̓.ꝙ om̄ia intelligūturAſtoraliſ. exp̄ſſe. ar.ꝓhibita que nō inueniuntur in iure ꝯceſſa. s. detranſla. inter corꝑalia. u̓bi de hoc exp̄ſſe indulgetur appellacō ſi etiā remota ſit appellacō in reſcpͥtoſi iudex denegat reſtonēſpoliato. s. d̓ reſt. ſpo. exꝯqueſtione. Itē ſi nō vultadmittere recuſationemꝯſanguinitatis .s. e. poſtremo. itē ſi non facit exprimi res petitas in libello. s. e. ſignificantibꝰ. iteꝫſicitat partes ad locū nōtutum. s. e. ex ꝑ arte. ſi cōgit partes litigare coramſubdelegato ſuſpecto .s.de of. del̓. ſuꝑ queſtionuꝫin fi. multa exempla pōtſes aſſignare in quibꝰ recipitur appellatio licꝫ ſitremota in reſcpͥto. Sbicūqꝫ ꝑmittit ius appellareſcd̓m ātiqͣ iura bn̄ admittebatur appellatio. licꝫ cāin iur̓ nō expͥ meretur dimodo non eſſꝫ manifeſtefruſtratoria. de qua intellige quod dicit v̓. attendētes. ubi ꝑ appellacōꝫ fruſtritoriā etiā ſi nō eſſꝫmanifeſte ⁊cͣ. i. manifeſte fruſtratoria. alias ſi habebāt qualēcunqꝫ ex.cuſationē poterit appellare dūmodo nō ꝯſtaret ipſam fruſtratoriā.ij. q. vi. ad romanā. et pluribꝰ alijs ibidē. et. s. e. ꝑſonas. et. c. ꝑuenit. et. c. cū ſit romana. hodie vero ſiue ſit remota appellatio ſiue nōin reſcpͥto non p̄t appellari niſi ꝑbabilis cauſa fuerit allegatatalisque ſi foret ⁊cͣ. Itē ſiue ſit exp̄ſſa in iure ſiue non cā ꝓpter quā appellatur dūmodo ſit ꝓbabilis bene tenet appellatio. jͣ. e. ut debitus. ⁊ ita cōſtitucō iſta addit huic dec̓. hoc .ſ. ꝙ ſi cā ꝓbabilis ꝓpter quamappellatur non ſit exp̄ſſa valꝫ appellacō. ſcd̓m hāc dec̓. nō valebat.Quid oꝑetur remocō appellacōis hodie dicetur. jͣ. e. ut debitus.b ¶ Emēdari. nō enim debuit appellāti obeſſe quod nō fuit ſue appellacōni delatū cum appellacō eius iuſta fuerit. ij. q. vi. appellacōe.et. s. e. ſepe. hodie vero non ſtamus huic. ſꝫ ei quod dicitur. jͣ. e. ut debitus. ut videlicꝫ appellatio teneat ſiue grauamē in iure fit exp̄ſſumfiue nō. dū tn̄ ſit ꝓbabile. lat a iudice ordinario ſuꝑ aliquā cauc ¶ Ad tpus. qui enī appel ſa ad tpus tm̄ exemptus ē ab ipſo ꝙͣtum ad illū articulū. ſꝫ in alijs remanet iudex. et tn̄ pendēte illa cauſa p̄t illū ſi voluerit inalia cā tanꝙͣ ſuſpectū recuſare. s. e. ad hoc ſivna. et. c. ꝓpoſuit. et. c. cū teneamur. et. jͣ. e. romana. §. cū vero. in delegatis ſecus. dic̄ ꝓpter criminia notoria in quibꝰ nō admittiturd ¶ Caſu. hoc. appellacō. s. e. cum ſit romana. et. c. ꝯſuluit.e Dormitaſſe .ſ. nevlterius ſit ꝓcedendū. qꝛ appillacōne interpo

ſita extinguitur ꝓnūciatum. ut. ff. ad turpill. l. i. in fi.f ¶ Execucōeꝫ. hec rō nō eſt ſufficiēs. qꝛ nō appellatur a ſentētia excōmunicacōis. nā cū quis abſoluitur ab impeticōe alicuius. hmōiſentētia ſecū trahit execucōꝫ. ⁊ tn̄ ab ea appellatur ſi modū excedat.ij. q. vi. §. ab executore. et. s. c. ꝓx. quod ad ꝯſultacōꝫ. Itē ſententiafurti trahit ſecū ſuā infamiā. ff. de furt̓. non p̄t. et. ff. de hijs quino.infa. furti. que ē ergo cā. Pe. hiſ. dixit ꝙ deus ligat ī nō homo. xi. q..iij. nemo. ubi de hoc. et apͥn̄cipe nō appellatur illavidetur verior racōut homō creſcat ꝑ meritū parēdo etiā inique ſentētie. ar..viij. q. i. ſciendū. et. xi. q..iij. quid ergo. et ut magiſtimeatur diſciplina ecciaſtica. Lau. Io. dixit ꝙ cōſtitucō eccleſie hoc facitut magis timeatur. ſicutenī ꝯſtitucō hominū fac̄ꝙ ſentētia que cito ligatquo ad eius effectuꝫ tardius liget. ij. q. vi. anterioruꝫ. et. xi. q. iij. cū apud.io. ſꝫ videtur ꝙ nō ſit differētia inter ſentētiā excōmunicacōis ⁊ alias ſentētias imo idem. verbi gratia. cum dico excōmunico te ſtatimes excōmumcatus ita ꝙ nichil aliud ēncc̄e. Idē eſt cū dico ꝯdeno te ut ſoluaſ illi. x. quiaſtatim es condēnatus. etſi appelletur ab iſta ſentētia condemnacō non remouetur ꝑ appellationeꝫimo remanes condemnatus quātumcūqꝫ appellesſicut ille remanꝫ excōmūnicatuſ qui poſt excōmunicacōnē appellat. quodpatet ꝑ ſentētiā appellationis in qͣ dicitur cōfirmovel caſſo primā ſentētiā.et ſic ſentētia ſemꝑ duratutroqꝫ caſu. in alijs ſentētijs appellatio retardatid quod nōdū extat .ſ. ſolucōꝫ vel rei de qua cōdēnatio facta ē tradicōnē.qꝛ verum ē iſtū eſſe ꝯdē.natū ſꝫ non ē verū iſtū achūc ſoluiſſe. et ſi ſtatī cōdēnatus ſolueret ⁊ poſtea appellaret nichil releuaret talis appellacō. niſiin euentū cauſe appellatiom̄s. ff. de a p. cum ex cauſa. In excōicacōne nichileſt quod poſſit appellacō retardare. verus effectus ſententie eſt utodēnatus ſoluat. qꝛ ad hͦ agitur ⁊ finis excōmunicacōis ē ut ſit excōmunicatuſ. ⁊ in ipſa ꝓlacōne ſentēcie ſtātim ꝑuenitur ad illū finēſꝫ in alijs ſentētijs ꝯdēnacōis non ſtatim ꝑ ſentētiā ꝯſequitur finēid eſt iudicatū. et appellacō impēdit ſolā execucōꝫ. qꝛ adhuc ē opufacto. licet ꝯdēnatio ſit facta. ſꝫ in ſententia excōmunicacōis nō eſtita opus facto quo ad ſuū effectū niſi ut publicetur.z ¶ Trahat. ex hoc patet ꝙ ſententia excōmunicacōnis vel ſtatimligat vel ſtatim nulla eſt. Sꝫ quid ſi aliquis excōicatur poſt appelltionē ꝓbabilē. aūt iſte ē excōicatus aūt nō ꝓbo ꝙ nō eſt excōicatuſqꝛ excōicatus ē poſt appellacōꝫ ꝓbabilē que legitima ē. ergo pon ēexcōicatus. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. et. jͣ. e. dilectis. Sꝫ cōtra videtur ſic. ꝙuidex appellacōis ꝓnūciat appellationē nō tenere. ergo ꝑ ꝯſequēsꝓnūciat excōicationē tenuiſſe. ℟n̄. ꝙ ſiquis dubitat an talis excōmunicatio teneat vel nō. ex futuro pēdꝫ an teneat. ſicut ex futuro e.uētu pēdet an teneat mr̄mioniū vel non. jͣ. de frig̓. et malefi. fraternitatis. vn̄ h̓ arguinētatio nō valꝫ. iſte ē excōicatus poſt appellacōnēꝓbabilē que ſi ꝓbata eſſꝫ ⁊cͣ. ergo excōmunicatio nulla ē. imo ē inferendū. ergo ꝓ excōmunicato non ē habēdus. et tn̄ reuera exconmunicatus ē. qꝛ ſtatim ligat ſentētia excōmunicacōis vel ſtatīnulla eſt. tn̄ ſi talis medio tꝑe adeptus eſſꝫ ecc̄iam non videtur ꝙ eſtea priuandus. qꝛ ipſū ꝓbabilis error excuſat. jͣ. de ſen. excō. ſacro.