Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

ap. lr̄is ſuꝑ ꝓuiſione ſua in aliquibꝰ ecc̄ijs tibi ſubiectis recipiētes ab eis amiuas penſiones ſeu alia bn̄ficiā ab earuꝫimpetitione deſiſtāt renūciantes bn̄ficio lr̄aꝝ. et. jͣ. f. t. m. q.eos qui poſt lr̄as taliter vēditas alias de illis mētione nonhabita impetrabunt deceterovel hactenus impetrauerīt carere decernēs ꝯmodo earūdēet ecc̄ias nō ꝑmittas eaꝝ occaſione vexari reuocādo in irritū ſi quid eaꝝ p̄textu inueneritis eſſe factū. Oreg̓. ix. mediolan̄. archiep̄o. U nr̄a ꝓpōſuiſti pn̄tia ꝙ nōnulli clei̓ci a ſe. ap. plures lr̄asnō tn̄ alias de alijs mētionē faciētes impetrāt fraudulēter utin pl̓ibꝰ ecc̄ijs admittātur. ſicqꝫ aliqn̄ in alijs recepti licꝫ nōdū in eis ecc̄iaſti cū bn̄ficiū ſintaſſecuti alias ecc̄ias ſuꝑ receptione ſua n̓lominus impetūtet moleſtāt. et. jͣ. m. q. eos cleri

cos ecc̄ijs in quibꝰ recepti ſūtfaciēs eſſe ꝯtētos nō ꝑmittasalias ab eis occaſionē hmōi literaꝝ moleſtari niſi forte de recepcōe ſua exp̄ſſam fecerīt mēcōꝫ. Idē ep̄o ſiluatē. ⁊ abbatiX parte decani et capitu Ili laudun. fuit ꝓpoſitū q̄cū ipſi aūcte ap. indulgētie mnobilē virū I. excōicacōis ſententiā ꝓtuliſſent ꝓcuratoribꝰpartiū ꝓpter hoc ad ſe. ap. accedentibꝰ. et lite ſuꝑ diu̓ſis articūlis ꝯteſtata nos vobis cām cōmiſimus terminādā hoc adiecto ut nō obſtarent lr̄e p̄ter aſſenſū partiū impetrate. Dictusaūt nobilis citatus ꝓpoſuit ꝙꝑ illas lr̄as ꝓcedendū nō eratex eo ꝙ ve. qui eaſdē lr̄as impetrauerat falſus extiterat ꝓcurator. cū ipſe an̄ impetrationeꝫlr̄aꝝ ipſaꝝ ꝓpter ſuſpicioneꝫquā ꝯtra eundē ꝯcepat mādatum ſibi tradituꝫ reuocaſſꝫ. eisigitur ꝓponentibꝰ ex aduerſo

credo. qꝛ quotiēs aliqui abſoluūtur ad cautelā. illud expͥmitur. jͣ. deaip̄. ad pn̄tiam. jͣ. de teſti. veniēs. vn̄ prima racō verior videtur. veintelligitur tm̄ de ſentētijs illoꝝ a quibꝰ ē appellatū. ⁊ ſic planū ē.)Ca MReportauit. ſcd̓m b̓. i. pn̄tauit. et ſcd̓ m g. na. impetrauit.D audiētiā. (annuas. ſꝫ qn̄ recipiet iſte clericus illas pēſiōescūdicat amiuas. p̄t dici ꝙ ī pnͥcipio anni. ut. C. qn̄ di. leg̓. vel ficō. ce. l. i. ⁊ talis obligatio ꝑpetua ē. inſti. de v̓. ob. C. at ſi ita. ſi veroin obligacōe dicit̉. quolibꝫ āno. tūc obligatus tenetur ſatiſface̓ in fine anni.ff. de v̓. ob. in hͦ āno. vn̄ v̓.Annua ſi debes tūc reſpicies caput āni. Anno ſi debes ī fine teneberis āni.)c¶ Pēſiones. hmōipēſiones q̄ in fraudē fiūt deꝓuētibꝰ ecc̄iaꝝ ꝓhibiteſut in ꝯci. gn̓ali. jͣ. de p̄bē.extirpāde. in fi. jͣ. de colluſi. audiuimus.d Renūciātes. ſꝫ nūquidcōtinet ſimoniā hmōi renūciatio. videtur ꝙ ſic. ⁊ex lr̄is hēat ius ad petēdū bn̄ficiū ſpūale. ⁊ ī talibus om̄is pactō et cōditio ceſſare dꝫ. jͣ. de pact. c.ul. et. i. q. i. ꝙͣpio. poſſꝫ dici ꝙ nō eſt ſimonia. qꝛ eaque p̄cipiūtur a iure licitededucūtur in pactū. etiā inſpūalibꝰ. jͣ. de elect. ſigͥficaſti. et. xviij. q. ij. eleu therus. et iſtud ē de iure ꝙ renūciet lr̄is ſi vult hr̄e bn̄ficiū. et ſi habꝫ etiā bn̄ficium poſſꝫ deduci in pactūꝙ ei renūciaret ſi vell et aliquod aliud. qꝛ vtrūqꝫ fimul hr̄e non p̄t. jͣ. de p̄bē.cū non ignores. et ſcd̓unhoc expone vēditas .i. citali pacto renunciatas.vel poſſꝫ dici ꝙ ſimoniafuit. quod hic nō negat̉Sel dic ꝙ non fuit ſimonia ꝓpter hoc cōmiſſa. qd̓equius ē. cū nullū ius ſpūale habuit ꝑlr̄as illasAdeo.e¶ Nō habita. ⁊ ideo nō valēt. jjͣ. e. c. ꝓx. et. s. e. ti. ad aures. et. c. cū In irritū. ſꝫ queritur an gn̓aliter ſit verū ꝙ quicqͥd fit ꝑ lr̄as talesſurrepticias debeat reuocari. hoc manifeſte probatur in. c. iſto. ⁊ eſtfi. s. e. cū dilecta. et. c. ꝯſtitutus. et hoc ideo qꝛ ꝑ lr̄as tales iuriſdictionō videtur dari jͣ. de of. vi. ſua nob̓. xxxv. q. ix. veniā. et. c. ſnīam. et̄altera parte abſente. jͣ. de re iud̓. cū olim. et. ff. de iud̓. ſi p̄tor. §. marceſlus. nec obſtāt ſi dicas ꝙ poſt ſnīam nō admittātur exceptio. iij. q.vj. §. exceptio. et. jͣ. de re iud̓. inter. et. jͣ. de ꝓba. licꝫ. ſꝫ id nō hꝫ locū inexcepcōe in quibꝰ agitur de falſo. jͣ. de ꝓcu. ī nr̄a. et. jͣ. de ꝓba. lꝫ. cū enīꝑ tales lr̄as nō recepnit iuriſdictōꝫ qͥuicqͥd ꝑ eas factū ē nō tenet. ⁊ē ſi. qꝛ rēplicacō emiſſa an̄ ſnīaꝫ ex cā rōnabili poſt ſnīaꝫ ꝓponit̉. ff.qn̄ act. de pecu. ē an. l. ē q̄ſitū. al̓s ē. §. pͥme. l. inulto fortius excepcōAdidē facit. jͣ. de re iud̓. ad ꝓband̓. ar. jͣ. de deſpō. impu. ad diſſoluēdū. in fi. ſꝫ illa dec̓. aliter intelligitur. Ecōtra videtur ꝙ ꝑ tales lr̄as detur iuriſdictō. ſꝫ poſſintelidi ꝑ excepcōꝫ. ut. s. e. nōnulli. dictū ē. ar.ff. de bo. poſ. ſcd̓m ta. l. peni. §. teſtam̄to. vn̄ non p̄t dici retro iudiciū nullū fuiſſe. vn̄ ſi aliquis ſciuit ſibi cōpete̓ excepcōꝫ ⁊ nō excepitſibi imputet. ſi neſciuit. p̄textu exceptionis ꝑ oſt reꝑte ſnīa nō retractatur. jͣ. de re iud̓. inter. et. c. ſuborta. Itē lib̓tas ꝑ falſos cōdicillosdata nō reuocatur. ff. de maumiſ. teſt. cū ex falſis. et legata p̄ſtāturlicet teſtm̄ ſit falſū. ff. de her̓. inſti. l. ul. Circa iſtā materiā dicebat iohānes ꝙ ſnīa lata ꝑ tales lr̄as tenet niſi releuetur ꝑ appellacōeꝫ velſupplicacōꝫ. ſꝫ retractāda ē ꝑ in integ̓. reſtōnē. Sel ſi vis dicere ꝙ ꝑillas lr̄as nulla datur iuriſdictō non ē necͣria reſtō. qꝛ ipſo iure nullaē ſnīa. jͣ. de off. vi. ſua nob̓. Tu dicas ꝙ tales lr̄e non ſint irrite ip̄o iure. ſꝫ pn̄t annullari ꝑ excepcōꝫ. vn̄ ſi a pnͥcipio hurōi excepcō ꝓponatur. ſi aliquid fiat cōtra totū reuocatur. et ſic loquitur. s. e. oſtitutus. et. c. cū dilecta. ſi aūt ꝑ oſenſū partiū tacitū vel exp̄ſſuꝫ ꝓ cedat̉et detur ſnīa. tenꝫ quidē ⁊ vali. cū ſit lata a ſuo iudice. nec ꝯtra ius cōſtōnis. ut. ij. q. vi. §. diffinitiua. et. jͣ. de re iud̓. cū inter vos. niſi fueritappellatū vel ſupplicatū. xxxv. q. ix. veniā. et. c. ſnīam. et. C. de p̄ci. ij.ꝑa. off. aut. que ſupplicacō. ⁊ in cā app. vel ſupplicationis p̄t oppone̓deſurreptione. et ſi oſtēdit ſe ignoraſſe bn̄ auditur ⁊ poterit hoc ꝓ-

de teſti. pn̄tium. et. jͣ. de excep. paſtoralis. ⁊ hoc intelligo hic ſi eis ignorātibusde pͥoribꝰ lr̄is receꝑūt iſtos ꝑ lr̄as ſecūdas. ar. ad hoc. jjͣ. de p̄b̓. dilcōSel p̄t dici ꝙ aliud ſit in bn̄ficijs. q bn̄ficiū non p̄t poſſideri nͥ canomicē habeatur. jͣ. de inſti. ex frequētibꝰ. ſꝫ iſti ꝑ fraudē obtinuerūtet ideo iniuſte. ⁊ ſi pͥmā ecc̄iaꝫ habuiſſent quo ad titulū. ſcd̓am hr̄enō poterāt niſi diſpenſatiue. jͣ. d̓ elec. dudū. dec̓. greg̓. et ideo nccͣriafuit ſciētia pͣpe in impetratione lr̄aꝝ taliū. jͣ. c. ꝓxi.qꝛ papa ꝓ aliquo bn̄ficiato nō ſcribit ex certa ſciētia qnͥ faciat mētionē depͥmo bn̄ficio. s. e. poſtulaſti. in alijs bn̄tenent eaque fiūt ꝑ tales lr̄as ex qͦtacite vel exp̄ſſe approbātur littere. jͣ. de of. dele.ex p arte. ij. nec eo p̄textupoſſꝫ appellari.¶I Qnoſtra. mētionē. ⁊ideo videtur ꝙ ſecūde nōdebeāt vaſere. s. c. ꝓx. et sͣ.e. ceterū. et. c. ex p arte. etjͣ. de off. del̓. ex ꝑte. ij. ſꝫ inpēdēti ē que valeāt. ſi an̄pn̄tationē primaꝝ ſecūde fuerīt impetrate. tūc enim valebūt que pͥus fuerint pn̄tate. ut. s. e. t. capitulū. et. jͣ. de app. ut debitus. poſtꝙͣ vero receptꝰeſſꝫ ꝑ pͥmas nō valerēt ſecūde. ut. jͣ. ſeqͥtur. p̄terea.qꝛ papa nō intēdit ei ꝓuidere in pluribꝰ bn̄ficijs niſi in ſecūdis litteris inēcōfiat de pͥmis. j. e. c. ſi ꝓponēte. etiā ſi modicū eſſꝫ bn̄ficiū pͥmū. jͣ. de p̄b̓. cū teneamur. Sꝫ quid dices ſi pͥmelr̄e annullate ſūt ꝑ exceptionē. nūquid valentſecūde lꝫ de pͥmis nō faciant mētiōꝫ. dico ꝙ valētſecūde ſi nondū eſſent pn̄tate. qꝛ potius ad cautelāimpetrate videntur. vt ſinō poſſꝫbn̄ficiū ꝯſequi ꝑ pͥmas vteretur ſecūdis ſicut ꝯſueuit diciīſptis .s. e. ex tenore. et v̓ba cū effectū intelligūtur. jͣ. de cler̓. nō re. relatū. vn̄ cū nͥl obtinuerit ꝑ pͥmas ſatis equū eſt ut valeāt ſcd̓e. qꝛ h̓fuit intētio pͣpe ut ꝑ lr̄as ſuas ꝯſeq̄retur bn̄ficiū. ⁊ hoc ſatis innuit̉ exeo ꝙ dicit eos facias eſſe ꝯtētos ecc̄ijs in quibꝰ recepti ſūt.h Pn̄ficiuꝫ aſſecuti. ſi enī nondū ſūt ecc̄iaſticū bn̄ficiū aſſecuti qͣrenō valēt lr̄e iſte ſcd̓e. qꝛ quinō ē bn̄ficiū ecc̄iaſticū ꝯſecutus p̄t ꝓ bn̄ficio lr̄as impetrare. s. e. cū adeo. et ꝯͣ. e. ſi ꝓponēte. ℟n̄. Licet bn̄ficiuꝫnōdū ſit aſſecutus tn̄ ius canonie ꝑ qd̓ in breuibn̄ficiū ē habituruſex mādato dn̄i p̄pe ꝯſecutus ē ⁊ ꝓ bn̄ficiato iā reputatur. vn̄ de hocin ſuis lr̄is tenebatur facere mētionē fiiā erat receptus ꝑ pͥmas lr̄aſX parte decam. apoſtolice indulgētie. forte ꝯceſſum fuerat capitulo lauduū. ut ſi quis in eoꝝ manifeſtā offenſam incideritꝙ illū poſſent excōicare. ſimilē indulgētiā hēs qͣ de v̓ .ſi. ex parte. ibicōceſſumerat canonicis carnoten̄. ꝙ nemini licitū eſſꝫ abſoluere excōicatos pro ecc̄ia carnoten̄. niſi ſatiſfactōne p̄miſſa pro emēda.Articulis. qui fuerint alij articuli nō hēmus. ACōteſtata. ꝑ ꝓcuratores datos ad totā litē. ſterius impetratem Aſſenſū partiū hoc ſolo nō valebāt lr̄e pō­ p̄ter ꝯſenſū ꝑtiuꝫetiā ſi mādatū ꝓcuracōis nō fuiſſꝫ reuocatū. s. e. ceterū. hoc tn̄ nō fuit allegatū. vel intellige de alijs lr̄is ad alios iudices pͥus impetratis. ⁊ ita planū eſt. n ¶Impetrate .i. impetrādent ꝯſonet gloſe. b̓.o Falſus extiterat ꝓcurator. no. ꝙ qnͥqꝫ dicitur faſſus ꝓcurator qͥnunꝙͣ fuit. ⁊ talis nec dominū obligat nec ſoluētem tali ꝓcuratorſliberat nͥ dominus ratū hēat. ar. jͣ. de off. del. cū olini. et. jjͣ. e. ti. corā. etff. de iud̓. licet. et. ff. de odi. cau. da. ſi ꝓcuratori falſo. dicitur etiā falſus ꝓcurator qui fuit ⁊ non ē. ut h̓. et iſte liberat ſoluentē ſibi ꝓ dn̄oignorāte. ſꝫ dn̄m nō obligat. ff. ſi cer. pe. eius quiin ꝓuincia. et. ff. d̓ſolū. ſi quis ſeruo. De exceptione aūt ꝓcuratoria notabitur. jͣ. d̓ ꝓcup Propter ſuſpicionē. ſic. jͣ. de ꝓcu. in noſtra. ra. in noſtra pn̄tia.ꝓpͥter ſuſpicionē poteſt ꝓcurator nō ſolū an̄ ſꝫ etiā poſt litē ot. r̓moueri. ff. de ꝓ cu. itē ſi ſuſpertus. puta ſi affinitate aliqua adu̓ſario cōiungatur. ff. e. aut affinitate. aut ſi familiaris fiat adu̓ſario. jͣ. de of.dele. inſiuante. et quotiēs noua cauſa ſuꝑuenit. ff. e. ſi poſt. et hoc