ꝙͣ ad nos vel ad ip̄os hmōi reuocacō nō ꝑueīt voſqꝫ debe̓tiꝑ lr̄as ip̄as ꝓcede̓ ꝑ quādā interlocutoriā ꝓtuliſtis. Petente itaqꝫ ꝓcuratorē ip̄oꝝ ut inſpicerētis p̄dictā indulgētiāꝓcurator ip̄ius nobilis ex aduſo rn̄dit ꝙ nō erat ꝑ iā dcāslr̄as ꝓcedendū exhibēs aliaſquaſdā poſterius impetrataſinter alia continentes ut ſi deꝑtiū volūtate ꝓcede̓t cauſamtermīarētis eādē. alioquū ip̄aꝫſufficienter inſtructā mitteretis ad ſe. ap. examen cū indulgētia memorata. lr̄as ip̄i quaſex eo nō valere dicebāt. qꝛ ꝑeundē. v. et poſt reuocacōneꝫmandati fuerant impetrate. qꝛvero iuxta gn̓alis ſtatuta cōcilij ap. lr̄e quās ſme ſpālimādato dn̄i quis impetrat valere nō debent niſi ſit de illis ꝑſenis a quibꝰ nō eſt exigēdū deiure mādatū. M. q. ſi reuo catiomādati ad ꝓcuratorē ꝑuenit

cū minus vale̓ debeāt lr̄e q̄ impetrātur ab illo a quo mādatūdn̄s reuocauit in negocō iuxtapriorū ꝯtinentiā lr̄aꝝ non obſtantibꝰ poſterioribꝰ ꝓcedatis. Idē decano et mgr̄o. g.Ꝙ canomeo leodien̄.Ignificāte. vv. nos noueritis accepiſſe ꝙ cū. R. ꝯtra vv.remen̄. dioc̄. ſuꝑ quibuſdā pānis ad iudices lr̄as impetraſſꝫidē. vv. excipiendo ꝓpoſuit qͥcū idē nō de remen̄. ſꝫ de leodie.dioc̄. exiſterēt ꝑ hmōi lr̄as cūde dyoc̄. leodie. nō facerēt aliquā inentionē ꝯuenire de iurenō poterat nec debebat. et qꝛexcepcōeꝫ hmōi admittere denegarūt nr̄am audientiaꝫ appellauit. Ideoqꝫ. M. q. ſi ē itareuocato in irritū ⁊cͣ. Sē priori ſcī laudi. et ſuccent̓. roth̓.Adulſus clericus rectorIeccie ſancti xp̄oferi deciuitatē ſagienſi ſua nobis inſmuacōe mōſtrauit ꝙ cū ingi

poſt li. cōteſta ſꝫ cauſa ꝯgnita. ff. e. ſi poſt lit̓. et. l. q̄ omnia. et hoc verum ē ſi ꝓcur̓. contradicat ſecus ſiꝯſentit. qꝛ tūc ſme cauſe ꝯgnicōneremouetur. jͣ. de ꝓcur̓. auditis. et an̄ lit̓. ꝯtͣ. nulla cā interuemiēte. ff. e.ante litē. quare ergo nō reuocatur quicquid factū fuit ꝑ talē ꝓ curatorē. ratio ſatis ē in euidēti. qꝛ hmōi reuocatio nō ꝑuenit ad adu̓ſarium vel ad iudicē ut ex adu̓ſo ꝓponebatur ut infra ſequitur. et ideoquicquid cū ip̄o factū ē valet ⁊ quouſqꝫ reuocacō ſit nota adu̓ſariovel iudici. jͣ. de ꝓcu. mādato. nec ille ꝓbauit ꝙ reuo cacō mādati ad adu̓ſariū vel iudicē ꝑueniſſet. eideo recte interlocuti ſuntiudices ſe debe̓ ꝑ hmōi literas ꝓcede̓ ⁊ ille nobilisſuꝑ hoc acquieuit interlocucōni oſtendēdo alias literas q̄ impetrate erant ꝑeundē ꝓcuratorē q̄ nō valēt ſi reuocatio ad ip̄m ꝑuenit. ad hoc enī ut reuocatio teneat neceſſe eſt utad adu̓ſariū vel ad iudicem ꝑueniat. jͣ. de ꝓcu. madato. et ibi dicemus de hͦet hoc in iudicō. ſecus extra iudiciū ubi ſufficit ꝙreuocacō ꝑueniat ad ꝓ curatorē ⁊ poſtea non valetqd̓ facit in p̄iudiciū dn̄i ſꝫbn̄ valꝫ qd̓ facit anteꝙͣ reuocacō ad euꝫ ꝑueniat utjͣ. colligitur. vſi. ſi reuocatio. ⁊c. ff. mandati. ſi mādaſſem.

appellationis qꝛ ita bn̄ pn̄t lites finite ꝑ ſnīaꝫ ſuſcitari ꝑ tales lr̄asimpetratas ſmemādatout ꝑ alias. acquieſceret enī forte ſnīe ſi lr̄aſnon hr̄et et ſic gn̓aliter intelligo ꝯſtōꝫ. hec dec̓. et illa. s. e. nōnulli. deiure ſic intelligūtur. tn̄ ſatis credo ſuffice̓ iuram̄tū impetrātis cū vnoteſte ad faciēdā fidē ſuꝑ impetracōe lr̄aꝝ ſcꝫ ad impetrandū exquoꝯſtat de mādato. jͣ. de ꝓcu. ex inſinuacōe. viij. dixit ꝙ gn̓alis ꝓcurator ſufficit ad hͦ qd̓ ēꝯtra iſtā lr̄aꝫ et ꝯtra legē. ff. de of. eius cui m ā. eſtiur̓. l. i. ſꝫ ip̄e exponit ſpeciali .i. exp̄ſſo. qd̓ nō vid̓rverū. qꝛ in gn̓ali. ꝓcuratione nichil de impetracōne expͥmitur. et hͦ dicit ꝑlegem q̄ ꝯtradicit potiuſ.ff. de ꝓcu. ꝓcurator totorum. ſed ſi hr̄et gn̓alē ꝓcurationē ad lites et liberam adminiſtrationeꝫ adnegocia ſatiſ credo ꝙ poſſit lr̄as impetrare ut. ff. deꝓcur̓. ꝓcurator cui jͣ. de ꝓcur̓. petitio. ſꝫ ſi hr̄et mandatum gn̓ale ad negociatantum non credo ꝙ poſſit literas impetrare ad lites qꝛ ut hic dicitur ſpeciaſe mandatum exgiturin hoc caſu ar. l. p̄dicte. ꝓcurator totorum. curia tamē nō ſeruat hoc qd̓ hicet in ꝯcilio dicitur. nec daret literas ꝓpter hoc appellanti ut ibi in fine ſcriptum eſt.

a ¶ Dicebāt. et merito. ꝙipſe nobilis hāc allegationē contra adu̓ſarios allegabat ergo cōtra ſe illā recipere tenebatur. xix. di. ſi romanorum. et. iiij. q. iij. ſi quiſteſtibus. et. ix. di. neqꝫ quorunlibꝫ. et. iij. q. viij. cuius in agendo. et. jͣ.de cenſi. cum olim. ar. contra. xxxvij. di. ſi quid veri. et di. x. lege. et itaex propria confeſſione probat ſecundas literas non valere cui cōfeſſioni ſtandum vid̓r eſſe. ſed nō ē verum niſi reuocatio mādati adprocuratorē ꝑuenerit ut. jͣ. ſequitur. et. ff. mā. ſi mādaſſem. ar. ꝙ nōſufficit reuocare mnādatum niſi reuocacō ꝑueniat ad p rocuratoremut patet hic ī in. l. predicta. ſi mādaſſem. et ita poteſt hr̄e ratas literas anteꝙͣ reuocatio ꝑueniat ad procuratorē licet confiteatur ſe reuocaſſe mādatum non tamē confitetur reuocationē ꝑueniſſe ad procuratorē vn̄ debꝫ illud probare ut. jͣ. dicit. et ita patet ꝙ prime etiaꝫnon debeant vale̓ ſi ꝓbetur reuocacō ad procuratorē ꝑueniſſe. et tn̄dicitur. jjͣ. ꝙ valēt. ſed h̓ ideo ē qꝛ reuocatio non ꝑuenit ad iudicemvel ad aduerſarium. jͣ. de procurat. mandato. et dicitur de hoc. s. e. iniſto. c. et aliud eſt in iudicio et aliqd extra ut dictum eſt. s. e. nōnulli..§. ſunt et alij.c ¶ Mandato. ſcilꝫ expreſſo ſcd̓m vinc̄. et ita patet hic ꝙ non valētlitere ſme ſpeciali mandato licet conſtitutio illa. s. e. nonnulli. inaleobſeruetur rit dictum filit ibi. et ſic ꝯfirmatur hic tenor illius ꝯſtitutionis. ſed qualiter ꝓbabit quis literas impetratas de mādato dn̄ide hoc dictum ē in illa ꝯſtitucōne. nōnulli. ſi qͥuis ꝯſtitua̓t aliquē procuratorē ſuum ad impetrandum ſufficit̉ oſtende̓ ꝙ ſibi dedit mādatum ad mipetrandum. ſꝫ adhuc nō vid̓r ſuffice̓. qꝛ ꝑ hͦ nō ꝯſtat ꝙ ilſe impetrauerit. nā alius potuit eas impetrare et ſic nō ſufficit oſtēdere tale mādatū qꝛ illud non probat impetrationē. ꝙ non ꝓbathoc eſſe quod abhoc ꝯtīgit abeſſe jͣ. de trāſla. inter corꝑalia. et. C. vn̄ꝯgnati. l. nō hͦ. et ſic vid̓r adhuc ꝙ neceſſe ſit ꝓbare ꝙ ille ꝓcuratortales lr̄as impetrauit qd̓ erit difficile ꝓbare qͥd gͦ erit. dico ꝙ ncc̄eē ꝙ on̄dat ſiue ꝓbet mnādatū. et ꝙ ꝓbet ſe ab illo recepiſſe lr̄as culmadauit ſiue ab alio ꝓ ip̄o. et ꝯſulo ꝙ tā de mādato ꝙͣ de recepcōelr̄aꝝ ab illo ꝓcuratore fiat publicuꝫ inſtr̄m ad faciēdā fidē in iudicio ſi ei obiciatur. et hͦ credo verū tā in cauſa appellacōis ꝙͣ in lr̄is q̄impetrātur ꝑ ſimplicē querelā. licꝫ ioh̓es dixerit ꝙ nō ē ita in cauſa

d ¶ Perſonis. puta. liberi parētes frēs et affineset liberti. ff. de ꝓcu. ſꝫ et hec ꝑſone. qꝛ et agere pn̄t ꝓ talibꝰ ꝯiunctitꝑſonis dū tn̄ ꝯtraria volūtas nō appareat. ff. de ꝓcu. ponip̄. Ful.e ¶ Si reuocatio. ſꝫ qͥs ꝓbabit reuocacōꝫ ꝑueniſſe ad ꝓcuratorē in caſu iſto. c. laud̓. dꝫ ꝓbare hͦ alias regulare ē ꝙ actor ſemꝑ dꝫ ꝓ baremādatū ut dixi. s. e. c. nonnulli. papa tn̄ ꝯtrariū dirit ꝙ reus teneturlr̄as ꝓbare ꝙ nō ſint impetrate ꝑ ꝓcuratorē. qꝛ nō ē p̄ſumēdū ꝙ ſuani pecuniā iactet et ita ꝓpter p̄ſu pcōꝫ trāſfertur ꝓbatio in reū.f ¶ Dn̄s reuocauit. et ita idē ē ſi mādatū fuerit reuocatū ac ſi nō habiuſſet mādatū imo plus qꝛ ꝯtra voluntatem dn̄i. quare lr̄e nō valēt. et ita ptꝫ hic ex lraſeqn̄ti ꝙ ratihabicō in talicaſu locū nō habꝫadu̓ſario ꝯtradicēte. Itē ſi ꝓcurator mādauit hāc impetrationē alij.nūquid valebūt ſr̄e impetrate ꝑ illū. vid̓r ꝙ non qꝛ ꝓcurator an̄ lit̓.ꝯt̓. aliū ꝓ cu. dare nō p̄t. C. de ꝓcu. neqꝫ tutōr eſ. et. l. nulla dubitacō. tudicas ꝙ bn̄ valēt lr̄e ille impetrate ꝑ illū cui ꝓcurator mādauit. et ꝙdicitur ꝓcur̓. an̄ li. ꝯtͣ. nō p̄t aliū ꝓcuratorē ꝯſtituere iſtud verū ē adagendū. ſꝫ ad negocia ꝓcurator datus alij demādare p̄t. ff. mā. ſi ꝓcuratorē. C. i. et. ff. de neg. g̓. ſi quis mādato. et talis ꝓcurator bn̄ cōmittitur in curia. et ꝯſueuit dici in ꝓcuracōne do tibi ptātem ut aliuꝫpoſſis ſi neceſſe fuerit ꝯſtituere ꝓcuratoremIgnificāte. nō de remen̄. ſꝫ vid̓r ꝙ hoc ſibi obeſſe nō debuit. qꝛet ſi hͦ dixiſſꝫ nͥlominus lr̄as habuiſſꝫ. s. e. ſuꝑlr̄is. & exquo decorꝑe ꝯſta̓t extrinſeca nō nocēt ſꝫ om̄ia expͥmātur. jͣ. deꝯſang̓. et affi.tua nos. et. ff. de rei ven. ſi in rem. in fi. et certū d̓r ſiue ꝓprio noīe ſiuedemonſtracōne q̄ vicē ꝓprij nominis obtinet deſignetur aut etiā digito oſtēdatur. ff. ſi certū petatur. certū ē. et. ff. de relvē. ſi in rē. in fin̄.ſꝫ iſte ꝑſonaliter oſtēditur. gͦ vid̓r ꝙ ſit plr̄as tales audiēdus. p̄terea non debꝫ ei talis error obeſſe cum cōſtet de errore. C. deiur̓. et fac.igno. error facti. p̄terea falſa cā nō ꝑimit legatū ſiue falſa demōſtratio. C. de fal. cā adiecta. l. ij. et. ff. de cō. et demō. falſa demonſtratio. etjͣ. de ꝯu̓̓ſi. ꝯiu. ex ꝑte. ij. (nec ingreſſuꝫ religionis. jͣ. de ꝯu̓ſi. ꝯiu. ex ꝑte. ij.) nec mēdaciū obligātis impedit obligacōꝫ. jͣ. deꝯu̓ſi. ꝯiu. veniens ſꝫ iſta nō ꝓſūt. qꝛ ratio illius dec̓. ſuꝑ lr̄is. nō hꝫ locūubiqꝫ. nunquid ſi titius appellet ſe ſeyū in lr̄is valebunt lr̄e. qꝛ ſi hoc dixiſſꝫ pͣenͥlominus lr̄as habuiſſꝫ nō ꝓdeſt ei talis ignorātia ſiue error. īmo