nō valeant et ip̄e tanquā falſarius puniatur niſi forte de illis ꝑſonis extiterit a quibꝰ nōdebꝫ exigi de iure mandatum.nō. iij. cātuarien̄. archiepiſcopo et ꝯiudicibꝰ ſuis.Ilectus filius I. ſarracenus clericus expoſuit corā nōbis ꝙ cū iordanus clei̓cus dumelien̄. ip̄m ſuꝑ ecc̄ia ſcī nicōlai dumelien̄. coraꝫ nob̓ aūctelr̄aꝝ nr̄aꝝ traxiſſꝫ ī cauſaꝫ. exꝑte ip̄ius I. excipiēdo furti ꝓpoſitū aūcte ip̄aꝝ lr̄aꝝ nō poterat ꝯueniri eo ꝙ ultra duasdietas a dyoc̄. ubi p̄dcā ecc̄iaerat cōtra ſtatuta concilij gede quo in eiſdē lr̄is non fiebatmentio diſtabatiſ. et qꝛ hmō̓excepcōꝫ admitte̓ denegātesꝓcedebatis in cā ꝓ eo ꝙ idē Iin rophen̄. et helien̄. dioceſi beneficia obtinet quaſi ex h̓ domiciliū intelligeretur hr̄e ipſenr̄am audientiā appellauit. etI. cūqꝫ idē I. appellacōneꝫ interpoſitā ꝓſecutus ad eboracen. arep̄m ⁊ eius collegas ſuper p̄miſſis lr̄as impetraſſꝫ voſin caip̄a n̓lominus ꝓcedēteseiſdē iudicibꝰ ne in ꝯmiſſo ſibiꝓcedant negocio inhibetis.Quo circa. M. q. ſi eſt ita cauſe ſuꝑſedeatis eidē cū nō vos ſꝫ

dicti iudices ꝯgnoſcere habeant ad quos iuriſdictō debeatꝑtinere. Idē ep̄o et ard̓. leg̓.Apitulum ſancte cruciscameracen̄. exhibita nobis petitione monſtrauit ꝙ calimacō clerico ſuper p̄bendalibn̄ficio in eoꝝ ecc̄ia obtinēdolrās nr̄as adeos monitoriasdeinde p̄ceptorias impetrate..b. clericus cōtra eos ſuꝑ ꝯſil̓ibn̄ficio in eadē ſibi ecc̄ia cōferendo ad. l. archid̓. tor. et eiuscollegas de p̄dictis lr̄is nō habita mencōe executorias a nōbis lr̄as impetrauit qͥ poſt appellatōnē ad nos interpoſitaꝫin eos ſuſpenſionis et excōisſnīas ꝓtulerūt ac d̓cūs. C. ſuꝑexecucōne mādati ꝓ eo factiad alias obtinuit ſcripta nr̄aqui tulerūt ſuſpenſionis et excōmūicacōnis ſnīas in eoſdeꝫQuo circa. M. q. eo recepto incanonicū et in frēm aſſignatoqꝫ ſibi bn̄ficio p̄bēdali qui adeos prius mandatu ap. reportauit p̄fatas ſnīas iuxta formāecc̄ie relaxētis alteri ſuꝑ p̄bendali bn̄ficio in eadē ec̄cīa ſilētiū imponētes. Idē bituricen̄.Tar̓ep̄o. ap. ſe. leg̓.SP audientiā nr̄aꝫ ꝑuenitꝙ quidā clerici obtentis a ſe

ſꝫ alius qui dicit ſe fuiſſe ꝓcuratorē legitime ꝯſtitutū tunc tenetur ꝓbare mādatū. qꝛ pleriqꝫ fingūt ſe eſſe alios et ſub noīe alioꝝ lr̄asimpetrāt et niſi doceat de mandato nō debet audiri ut h̓ dicit. In cāap. dicebat ip̄e io. ꝙ nō tenetur ꝓbare mandatū. qꝛ nō eſt crederdum ꝙ aliquis negligat ius ſuū in ꝓſequēdo appellacōnē. qui aliaſdiligens ē. ar. C. qui et adu̓. quos. l. i. ſi autē ꝑ ſimpliceꝫ querelā ſmlr̄e impetrate neceſſe ē ſemꝑ ꝓbare mādatū. ꝯſtitucō iſta nō bn̄ ſeruabatur nec admittebantiudices talē excepcōneꝫ.ſed certe bn̄dꝫ admitti qꝛnō valēt litere niſi ſint impetrate ꝑ ꝓcuratorē. et hͦꝓbatur in dec̓. g̓g̓. jͣ. e. t. exꝑte. ut ibi dicemus. ſecuscredo in literis ſuꝑ bn̄ficijs obtinendis. quia ibinon exigitur mandatumcum ſuper nulla lite impetrantur. ſed de gr̄a tantum concedātur. ſed ℟pta ad lites iā ortas et nonfuturas impetrantur. jͣ. e.ti. c. ul. curia romana nonconſueuit hanc exceptionem de mandato admittere nec nos admittere debemus. et ſi propter hocappellaretur non darentur litere ſuper tali appellatione.a ¶ Debet exigi. que ſintille ꝑſone habes. ff. de ꝓcura. ſed hec.lectus filius. concilij. s. e. c. ꝓx.c ¶ Domiciliū. hic ptꝫ ꝙlꝫ aliquis habeat p̄bendā vel ecc̄iaꝫ alibi ꝙ ꝓpt̓ea nō habeat ibi domicilium. nā ſola poſſeſſio domus que inciuitate aliacomꝑatur non facit domiciliuꝫ. ff. ad municip̄. lib̓tus. §. ſola. verūtn̄ benep̄t quis hr̄e domiciliuꝫ inpluribus locis dumō ſein utroqꝫ equaliter collocaſſe videatur. ff. ad municipa. l. aſſumpcō. §. iurisPrudētibꝰ. et jͣ. de fo. ꝯpeex ꝑte. a. alias dicitur ibihr̄e domiciliū ubi maiorēꝑtērerū ſuaꝝ poſſidet. eiaſſidue cōuerſatur. et ibidebet rn̄dere. C. ubi ſena.vel clar̓. l. ſenatores. velec̄ vbi vēdit emit ꝯtrahitet feſtos dies celebrat. ff.ad muni. eius. §. fi. rōe vero rei de qua agitur p̄t ꝯueniriq. de fo ꝯpe.ſane. C. ubi in rem ac. l. fi. et ex hoc forū ſortitur. jͣ. de fo. compe. c. ul.vbi numerantur plura ex quibꝰ ſortitur quis foruꝫ et ſic ptꝫ ꝙ dieteiſte ſꝑ ſūt ꝯputāde reſpectu dioc̄. ubi ē res de qua quis ꝯuenitur jͣ.de fo. ꝯꝑe. ex ꝑte. b. lꝫ nnifra illas habeat bn̄ficiū vel qn̄qꝫ inueniaturut h̓ d̓r ſꝫ in ꝑſonali actōe ſecus. qꝛ p̄t ꝯueniri ubicūqꝫ hꝫ domiciliū.d ¶ Inhibetis. et male qꝛ poſtꝙͣ cā appellacōis ē ꝯmiſſa ex certa ſciētia iuriſdictō pͥorū iudicū ē ſuſpēſa. jͣ. d̓ of. del̓. paſtoral̓. §. p̄terea. ſꝫiudex appellacōis p̄t inhibe̓ iudici a qͦ appellatū ē ne in eadē cā ꝓ cedat. jͣ. de of. ord̓. romana. v̓. ſil̓r. et. §. a qͥbꝰ. et. jͣ. de ap. romana. §ſi aue. ¶ Sꝫ dicti iudices. nāuidices appellacōis debēt ꝯgnoſcere. tem.an ſit legitime appellatū. et ſi legitima ē appellacō ip̄i ꝯgnoſcūt. alias remittāt ꝑtes ad pͥores iudices in expēſis ꝯdēnando appellantem. jͣ. de ap. ut debitus. et. c. cū ſpēali. et ita qn̄ iudices ad appellacōdati ſūt ſꝑ debētognoſcere de hmōi iuriſdictōe nec ꝯuenire cū pͥori.bus ſicut qn̄qꝫ vidi fleri. illud enī hꝫ locū qn̄ diu̓ſi iudices ꝯtenduntNe habere iuriſdictionē pnͥcipaliter. s. e. paſtoralis. b.Aꝑitulū. cōſil̓i. gͦ nō ſuꝑ eodē bn̄ficio ſꝫ diu̓ſis alias nō diceretcōſil̓i. qꝛ ſi ꝯſil̓e gͦ aliud et nō idē. uterqꝫ iſtoꝝ impetrauerat ut ei ꝓuideretur in bn̄ficio p̄bēdali. ſꝫ nō ſuꝑ vno. ſꝫ ita ſimpliciter. qꝛ nichil ē id cui ſil̓e ē. ar. ff. ſi menſor fal. ino. d̓ix. l. i. §. hec actio.g ¶ Mencōe nō habita. ꝑ hoc videbatur ꝙ lr̄enō valebāt. s. e. caterū. et. jͣ. de of. del̓. ex ꝑte. ij. ſꝫ pͥme ibi ſam fuerāt pn̄tate an̄ pn̄tacōꝫ

ſcd̓aꝝ et ſic nō ꝯtradicit. ſꝫ ꝯcordat huic. (et ibi ſuꝑ eodē h̓ nō. et ſicec̄ nō obſtat. c. ceterū. betur ꝙ ſententia poſtea lata nō tenuit. jͣ.h ¶ Appellacōnē. vn̄ vi­ de ſen. ex. ꝑ tuas. ſꝫ ꝯtradicitur jͣ. ubi dicitſnīas p̄fatas relaxetis. ſꝫ ibi dicetur rō qͣre tenuit ſnīa. vel intelligeꝙ ex iuſta cā appellatū ē. qꝛ forte lr̄as alterius receperant vel aliā iuſtā cām allegarūt. et ſic nō tenuit ſnīa. vel dicūt dixi in ulti. notula.i ¶ Suſpēſionis. ar. ꝙ ſuſpēſus p̄t amplius ſuſpēdi ſicut excōicatuspoteſt excommunicari. i.ij. q. iiij. engeldrudam. et.xi. q. iij. excellentiſſimuſ.xij. q. ij. de viro. et. jͣ. de iudeis. et ſarra. ita quorūdā.in fi. ubi de hoc.k ¶ Ad eos pͥus. et ita q̄p̄uenit aliū ille obtinet. jͣ.de ap. ut debitus. et qͣ. e. abbatem. et ē ſi. ff. de ꝓ cura.pluribus. et jͣ. de ꝓcur̓. nōiniuſte. ubi potior ē conditio occupantis. et ſi. ff.de. v̓. ob. ſi titius. ſed vid̓rꝙ ille ꝓ quo fuit lata ſentētia ꝑ̄ mō deberet obtine̓non ille qui primo p̄ſentauit ℟p̄tum. qꝛ ſi quis apluribꝰ ꝯueniatur ex noxa eiuſdē ẜui nō ei qui pͥ.mo egit ſed ei qui ad ſententiaꝫ pͥus ꝑuenit debetdari. ff. de nox. Si quis amultis. ſic etiā in actionede pecul̓. ff. de pecul̓. ſi vero. adhuc idē forte poſſꝫdici hic ille enī obtinuiſſet qui pͥus receptus fuiſet. ar. jͣ. de p̄bē dilectus..ij. ſꝫ hic neuter ad ſnīamvenit. hic poſſunt aſſignari multa ꝯtraria. jͣ. de oſfi. del̓. ex ꝑte. j. et. s. e. ti. ceteruꝫ. et. c. ex ꝑte. et multacōſil̓ia. ſed iura illa hodiecorrecta ſūt ꝑ id qd̓ hēs.jͣ. de ap. ut debitus. et ꝑ idqd̓ dicit hic. de hac materia dicas ut dixi. s. e. ci. iet illa dec̓. ex ꝑte. jͣ. de offi.deleg̓. loquitur in alio caſu cū iam lr̄e ſūt pͥmo preſentate an̄ pn̄tacōnem ſecūdaꝝ. et ita nō contradicit ſꝫ ꝯcordat cū iſta. Alijdicunt ⁊ forte bn̄ ꝙ primelr̄e valēt et non ſcd̓e. quiade pͥmis nō faciūt mētionē. ſi non fuit negligēs inꝓ ſequēdo ius ſuū et hocconſtet licꝫ pͥus pn̄tenturſcd̓edum tamē non recipiatur ſcd̓s an̄ p̄ſentationē pͥorū et ita ceſſant ꝯtraria. ſꝫ ſi pͥmus nō ꝓſequatur ius ſuū dolo vel negligētia cūꝓſeqͥ poſſit valebūt ſcd̓e licꝫ de pͥmis nō faciāt mencōeꝫ. ſecus in reſcpͥtis ad lites obtentis ubi ꝑ diligentiā pn̄tātis ꝑditur pͥmū kptū lꝫ ſcd̓m de pͥmo nō faciat mentionē. jͣ. de ap. ut debitus. ibi enī remanet ius ſaluū utriuſqꝫ impetrātis. ſionis poſt ap. lata tenuel ¶ Relaxētis. ex hͦ patet ꝙ ſnīa ſuſpē­ rit. ſꝫ vid̓r ꝙ ap. tenuit exeo ꝙ ei tm̄ qui pͥmo lr̄as pn̄tauit ꝓuidere deberet et nō illi qui ſcd̓opn̄tauit lr̄as ſuas cōtraquē fuit appellatū. dicas ꝙ ideo tenuit ſnīanō ob. ap. qꝛ nōdū ꝓuiderāt alicui pͥoꝝ illoꝝ et in lr̄is ꝯtinebatur.ſi aliūad mandatū nr̄m nō recepiſtis. hec enī clauſula niſi de mādato nr̄o eadē ecc̄ia in recepcōe alterius fuerit grauata erat in utriſqꝫliteris inſertautꝫ in integra. ſꝫ ip̄i nō receperat adhuc vn̄ nō tenuitappellacō cū nōdū ꝯpeterēt eis excepcō. vel dicas ſi vis p̄dcās ſentētias relaxetis adcauteſaꝫ quātū ad illā ſnīam q̄ lata fuit poſt appellacōꝫ q̄ legitia fuit quātū ad alias ſatas ꝓ calimaco ubi appellatio nō p̄ceſſit tenetur ꝓprie illud v̓bū relaxetis. et ſic ꝓprie et improprie ſimuſ illud tenetur. ſi. xxviij. di. p̄ſb̓rum. et. c. pͥoribꝰ. lxiij. di. in finodo. quid ſi pn̄tacōne ꝑ aliquem illorum facta ip̄i capitulo alij iudices poſt appellacōnē excōicauerunt. vid̓r ꝙ teneat appellatio. ꝙexquo alius ꝑuenerat ius habebat. vn̄ ſi capl̓m appellauit cōtra ſecūdo pn̄tantē bn̄ vid̓r tenere appellatio. qꝛ eidebēt ꝓuidere qui primo pn̄tauit ut hicdicit. et ideo abſoluco ad cautelā fieri debet. ſꝫ ne