Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

alicuiꝰ ecc̄ie ꝑpetuo vicario deꝓuētibꝰ vicarie boniſqꝫ pr̄niſhabēti vnde valeat ꝯmode ſuſtētari tenearis ꝑ illā formaꝫꝯūeꝫ cū ſcd̓m apl̓m in ecc̄iaſticō bn̄ficio ꝓuide̓. Ad qd̓ duximius ſic rn̄dēdū ꝙͣcū ꝑ formāp̄dictā ncc̄itatibꝰ pauꝑū clericoꝝ qͥ nullū ſūt ecc̄iaſticū beneficiuꝫ aſſecuti ſe. ap. duxeritſuccurrēdū ꝑpetuus vicariusniſi de vicaria fecerit mētionēꝯmodū reportae̓ nō dꝫ de lr̄ishmōi vtpote vei̓tate tacita impetratis. nō enī care̓ bn̄ficō dꝫdici cui ꝯpetēter de ꝑ petue vicarie ꝓuētibꝰ ē ꝓuiſū et ꝓ hn̄tebn̄ficij ſufficiētis ſubſidiū excerta ſciētia ſuꝑ obtinēdo alio bn̄ficio de leui nō ſcribimꝰqnͥ faciamus de pͥmo in nr̄is literis mētionē. Idē in ꝯci. ge.Onnulli gra. nerali.ſe. ap. abutētes lr̄as eiuſad remotos iudices impetrare nitutur vt reus fatigatus laboribꝰ ⁊ expenſis liti cede̓/ vel

importunitatē actoris redimere ꝯpellatur. cū aūt ꝑ iudiciuꝫiniurijs aditus patere nō debeat qͣs iuris obſeruātiā interdicit ſtatuimus ne quis vltra duas dietas extra ſuā dioc̄. ꝑ litteras ap. adiudiciū poſſit trahi niſi de aſſenſu ꝑtiū fuerīt impetrate vel exp̄ſſam de hac ꝯſtitutione fecerit mētionē. Sūt ⁊alij qui ſe ad nouū genus meicimonij ꝯu̓tentes. ut vel ſopitaſpoſſint ſuſcitare q̄relas vel nouas immittere q̄ſtōnes finguicauſas ſuꝑ quibꝰ a ſe. ap. lr̄asimpetrāt abſqꝫ dn̄oꝝ mādatoqͣs vel reo ne ꝓpter eas laboꝝvel expenſaꝝ diſpēdio moleſtetur. aut actori ut ꝑ ipſas adu̓ſariū indebita moleſtacōe fatiget venales exponūt. Cū aūtlites reſtringende ſint potiusꝙ laxande hac generali ꝯſtōne ſancimus ut ſi aliquis ſuꝑaliqua queſtōne decetero ſmedn̄i ſpeciali mādato lr̄as ap. impetrare p̄ſūpſerit. et littere ille

Ca Ad quod. nō dicit ad que. qꝛ rn̄dꝫ ſolūmō ad factū vicarie. Sꝫvidetur ꝙ dꝫ ad vtrūqꝫ rn̄dere. qꝛ ſi qͥs ordinatur ad tituluꝫ ſui pr̄imonij ep̄us liberatur a debito huius dec̓. cū ſcd̓m apl̓m. ergo vide̓t̉ꝑ ecc̄iam ſatiſfactuꝫ. ergo tenetur inde facere mētionē. cū videaturbn̄ficiū ecc̄iaſticū obtinere. debuit ergo ꝙͣ rn̄dere ad qͥ nō ad qd̓.So. h̓ nō fuit ordinatus ad pr̄imoniū quanꝙͣ illd̓ hēat ⁊ ideo nō rn̄dit ad qͦ. quāꝙͣ aliquis hēat nō tenetur inde facere mētioneꝫ. ut h̓.al̓s ſi eſſꝫ ordinatus ad illud tenetur inde face̓ mētionē ut in pͥmo dicto.b. ꝑ forma. cū ẜm apl̓m)c Cōpetēter. illud ꝯpetēter intelligas ſcd̓m modū illius dec̄. jjͣ. de p̄bē. demonachis. d̓ hoc dictū fuit. s. e. cū adeo. dic vt ibi.d Prouētibꝰ. de duobꝰq̄rebatur .ſ. de pr̄na hereditate ⁊ de bn̄ficō vicarieſꝫ debn̄ficio tm̄ rn̄det. ergo licet nō faciat mētionē de pr̄na hereditate tenent littere. q vnū negādo alterū cōfitetur. jͣ. de p̄ſūp. nonne. ſꝫ videtur ꝙtalis indigne petit bn̄ficiū ecc̄iaſticū. xvi. q. i. qm̄quicquid. et. xij. q. i. illi aītem. ⁊ iudiciū ſibi māducat ībibit. i. q. ij. clericos.et. c. ſe. Itē qꝛ ordinatus ēad certu titulū qui ad titulū ſui pr̄monij eſt ordinatus. jͣ. de p̄bē. tuis. ſꝫ nōvidetur verū ꝙ de hereditate pnͥcipaliter quereretur ſꝫ de vicaria hoc addito ꝙ hēbat bona patna ſimiliter. Sꝫ quid ſi mōdicum habet bn̄ficiū. nūquid tenetur facere mētionē de illo. tenetur quidējͣ. e. ꝓponēte. ubi diceturA Omulli. abutētes .i.de hoc. b̓.malo modo vtētes. ſi c. jͣ.e. quia nomiulli. et. s. e. ſedes. Snardus.f Ad remotos. nota ꝙdicitur remotus qͥ eſt vltraduas dietas extradioc̄. ⁊ fac̄ ad hoc. jͣ. deelec. cū inter vniu̓ſaſ. et. nͥl ē. debēt naſci inde iniurie vn̄ iura orurg M Iuris obſeruātia. qꝛ nō­ jͣ. de accu. qͣliter ⁊ qn̄. et. C. vn̄ vi. meminerint. ſi. s. in pͥma. ꝯſt. g̓g̓. intelligitur de vulgaribꝰ dietis. q̄h Duas dietas. nūqͥuid hoc­ habētur ſcd̓m ꝯſuetudinē regiōisaut de legalibꝰ. ſcd̓m ꝙ. xx. miliaria cōputātur pro dieta. ff. de ver.ſig̓. l. iij. et. ff. ſi qͥs cauc̄. vicena. videtur ꝙ de vulgaribꝰ. qꝛ nominaex ꝯiūīuſu intelligēda ſūt. jͣ. d̓ ſpō. ex lr̄is. j. nō enī ex opinionibꝰ ſiguloꝝ ſꝫ ex ꝯuiuſu nomina exaudiridebet. ff. de ſuppͣ. leg̓. l. labeo. etcōſuetudo ē optima legū interp̄s. jͣ. de ꝯſue. cū dilectus. et. ff. de leg̓. ſide interp̄tatione. ⁊ plus ſtaturvſui ꝙͣ ſignificacōni vocis. ff. del̓. iij.nō aliter. imo vſui ſtatur ꝯtra naturā vocis. ff. del̓. iij. uxori. in pͥnͥ. dehac materia multa argum̄ta notātur. xij. di. illd̓. Et dicas ꝙ de vulgaribꝰ dieas iſtud eſt intelligendū. qꝛ lex dꝫ ꝯuenire ꝯſuetudini regionis. iiij. di. erit aūt lex. Sꝫ pone ꝙ aliqͥs impetraret lr̄as vltra dias dictas nō fac̓ta ꝯſtōnis huius mētione. ſꝫ iudices citēt ad locuꝫultra duas dietas nō remote a ſua dioc̄. ipſū reū. nūquid ire teneturcredo ꝙ ſic. ꝑ hoc ꝙ dic̄. ultra duas dietas nō trahatur. et ē exp̄ſſuꝫ.jͣ. de excep. olim. ſꝫ in expenſis actoris debēt iudices ad locū ire. al̓sfieret fraus huic ꝯſtōni. ar. ad hoc. ff. de eden. p̄tor ait. in fi. Sꝫ videtꝙ nō valeāt lr̄e. qꝛ ſūt impetrate tacita veritatē tali quā ſi dixiſſꝫ literas nō habuiſſꝫ. s. e. ſuꝑ lr̄is. ergo nō debēt valere. qꝛ eadē equitaq̄ mouet delegāte mouere dꝫ delegatū. ut dic̄ illa dec̓. ſuꝑ lr̄is. in fi. ſꝫcadē rōne vid̓r ꝙ valeāt. qꝛ ſi dixiſſꝫ ꝙ nō traheret ille adu̓ſariū vl̓tra duas dietas lr̄as habuiſſꝫ. ergo debēt valere. ⁊ bn̄ valēt vt dc̄mē. qꝛ iſte purgat viciū ⁊ r̓mouet excepcōꝫ q̄ poſſꝫ opponi. qͣre bn̄ valēt. qꝛ lr̄e nō ſūt nulle ipſo iure. ſꝫ ꝑ excepcōꝫ annullatur. ar. jͣ. de vſuii Trahi poſſit. nō dic̄ ꝙ lr̄e nō valēt. ſꝫ ne trahatur ꝑ qꝛ fruſtra.eas vltra duas dietas. eatur. nō obſtāte tali ꝯſtōne. ⁊ ſic pꝫ ex ẜk¶ Mētionē. ut ſi ita di­ loco ꝙͣ ſptūdꝫ faceremētionē ꝯſtōis adhoc vt ei p̄iudicet. ar. jͣ. de eta. ⁊ qͣ. eam te. ſic dꝫ etiā facere mētionemde pͥuilegio. s. e. cū ordinē. nec hꝫ locū illa regula. ſpeciale derogat

gn̓ali. licꝫ. nō faciat mētionē de illo. s. e. c. i. et. c. paſtoralis. ſꝫ hic reſcpͥtū ſpeciale nō derogat gn̓ali ꝯſtōm. ⁊ illa eſt cauſa. qꝛ conſtō illacōtinet ius ꝯūe. ſꝫ ius ꝯue nō tollitur ꝑ ſptū. cū ẜptū cōcedi deb eatſcd̓mius nō ecōuerſo. xxv. q. ij. ẜpta. ⁊ ideo ncc̄e eſt ut ſꝑ ſptū impetratū vltraduas dietas faciat mētionē de hac ꝯſtōne. ⁊ qꝛ ꝓp ignol Mercimonij. ſi. jͣ. e. qꝛ nōnulli. ubi aliqui tra rat locoꝝ diſtātiāin Suſcitare. ꝑ ℟ptumdūt literas alijs eiuſdē nominis.pͥncipis lites ſopite ſuſcitari non debēt. C. de trāſact .ſ. cās vel lites. imo ctale ẜptū impetrāt a limine iudicioꝝ debēt repelli. (qͥ volūt lites ſedatas ꝑ iudiciū reſuſcitae̓..C. ſen. reſcin. nō poſ. l. ul.et. s. e. dilectus.n Reſtn̓gēde. ſic d̓ pe.di. i. pene. et. ff. de libe. etpoſt. cū qͥdā. et. ff. ſi cerpe. quida. ⁊ ſic videtur q̄in hptiſverba potius reſtringenda ſūt ꝙ ampliandaq. d̓ off. del̓. cū o limiabbas. in fi. et. c. ꝑ et. g.niſi indulgeāt bn̄ficia. jjͣ.de dona. cū dilectus. in fi.et. jͣ. de ver. ſig̓. olmi tibi.o Speciali mādato. ſicergo gn̓alis ꝓcurator nōſufficit ad impetrādū litteras. qd̓ eſt bn̄ not abileſic̄ reqͥritur ſpecialis ꝓcurator in trāſactione. C. detrāſact. trāſactōis placitū. et. jͣ. d̓ arb. ꝑ tuas. ⁊ diin int̓. reſti. petēda. ff. demin̄. illd̓. §.ſi talis. et. jͣ. dereſt. in inte. corā. ⁊ in delatione iuram̄tiqꝫ ꝓcuratornon p̄t deferre iuram̄tumalteri parti. ff. de iur̓iu. iuſiurāduꝫ. §. ꝓcurator. ſic ꝑꝓcuratorē gn̓alē non p̄tfieri acceptilatio. nͥ habeat ſpeciale mādatū. ff. deacceptil̓. l. iij. ſꝫ nōne ratihabitio dn̄i ſufficit ad hͦut valeāt lr̄e ſeuvale̓ incipiant que pͥus non valebāt. qd̓ videtur. ff. de iud̓. l. licet. verū ⁊ ratihabitio retrotrahitur.ff. de pigͦ. ſi fundus. §ſi neſciēte. et. jͣ. de clāde. deſ. ꝙ nobis. et. jͣ. de elec. ꝙ ſicut. Itē lr̄e q̄ pͥmo nō valēt poſtea ꝯualeſcūt. jͣ. de fo. ꝯpe. li.cet. et. c. ex tenore. Ad hoc rn̄deo ꝙ licꝫ ꝓcuratio q̄ nulla ē poſſit ratificari. non tn̄litere iſte adu̓ſario ꝯtradicēte. jjͣ. e. ex parte. ꝓpter rōeꝫq̄ in lr̄a ipſa redditur. qꝛ lites reſtn̓gēde ſūt ⁊cͣ. Sꝫ nūquid lr̄ē ip̄e ſūtipſo iure nulle. videtur ꝙ ſic. qꝛ tanꝙͣ falſarius punitur ⁊ ſic iſte falſe ſūt ſicut ſnīa venalis nulla ē. ij. q. vi. §. diffinitiua. v̓. venaleſ. ⁊ q.devi. ⁊ ho. cle. cū ab om̄i. in fi. dico ꝙ ꝑ exceptioneꝫ ſūt annullāde inutroqꝫ caſu iſtius. c. ſi reus nͥl obiecerit valerēt. ſꝫ qͥs dꝫ ꝓbare ꝙ ſine mādato ſūt impetrate. an ille qui excipit ꝙ nō ſūt impetrate ꝑ ꝓcuratorē. an dn̄s qui vtitur illis. videtur ꝙ dn̄s qui vtitur illis lr̄is ⁊exhibꝫ eas debeat ꝓbare mādatū. qꝛ executor non tenetur obediromādato iudicis nͥ ꝓbetur pͥmo mādatū. jͣ. de of. del̓. cū in iure. s. e. cūcōtingat. qͣliter emī poſſꝫ reus ꝓbare ꝙ nō eſſent impetrate ꝑ ꝓcuratore. cū ſit pura negatiua. Inegantis factū ꝑrerū naturā nulla eſtꝓbacō. jͣ. de elec. bone. et. vi. q. v. F. actor qd̓ aſſeuerat. p̄terea lꝫ aliquis oſtēdat inſtr̄a ecc̄ie. nō tn̄ ei crediturn̄ caueat de rato. jͣ. de offidele. corā. in pnͥ. et gn̓aliter traditur ꝙ quotiēs demādato dubitatur. vel ꝓcurator dꝫ ꝓbare mādatū vel cauere de rato. C. de ꝓcur̄. l. i.p̄terea. nōne iubetur cū autētico exhiberi ſibellus porrectus pape..lxxxi. di. maximilianus. ar. vij. q. i. pn̄tiū. ſꝫ ad quid nͥ ad hoc vt ſciatur h̓ .ſ. ꝑ quē fuerit impetratū. nā forte ꝑ excōicatū ſūt impetrateq̄ nō valēt. ar. jͣ. de ꝓba. poſt ceſſionē. et. s. e. dilectus. de hoc dic vt īdec̓. pia. d̓ excep. nec obſtat ſi dicat ꝙ inſtr̄m apparet nō viciatū. etgo ſtāduꝫ ē ei donec cōtrariū ꝓbetur. C. de edic. di. adri. toll. l. ul. hicenim nō impugnatur ſcpͥturā qn̓ vera ſit bulla ⁊ verus ſit actor. ſedtm̄ de mādato impetrātis dubitatur. Ad hoc dicit Io. ꝙ ſi ita ꝯtineatur in ℟p̄to. ꝯqueſtus ē talis ꝓcurator de tali. tūc nō eſt ncc̄e ꝓbare mādatū. qꝛ ꝑ frās illas ſatis apparet de mādato. exquo papa appellat eum ꝓcuratorē. qꝛ ꝯſtat ꝙ vidit mādatū. ſꝫ ſi cōtinētur in litteris. ſigͥficauit nob̓ talis vel ꝯqͥſtus ē nob̓. cū ille nō fuerit in curia.