Druckschrift 
De consolatione theologiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſꝫ oret ſalute ſua: quo ſit ut fidēter dicat deo bulIas venie ſue p̄ſtando hn̄s dimitte nob̓ debita nrāſicut et nos dimttimꝰ debitoribꝰ nr̄is. qonachaCalia frequenter audiui volucer. ſꝫ qͣliter abſqꝫmendacio vel fictione p̄t in multis trle aliqͥd agi ſatis aꝑtū eſt. Eſto nēpe de p̄teritis oꝑibusſcrupuli ſint in cōſciā. idcirco ſe iudiccire reā hꝫEſt em̄ ſcrupulus vacillacio q̄dā dubitacō vel formido cōſurgens ex aliqͥbꝰ cōiecturis debilibꝰ et incertis. Alioqͥn ſi ex vehemētibꝰ argumētis et ꝓboibilioribꝰ hac ꝑte ꝙͣ altera dubitacō ꝯſurgeret ſcrupulꝰ ſolꝰ vel leuis trepidacio dici debe̓t.ſꝫ moral̓ de tu̓ſgreſſione certitudo. ꝙiꝝ v̓o neꝫ cau videret̉. ſꝫ ꝓpt̓ hm̄odi ſcrupulos cōſciā teſtificocionē vel dāpnacōeꝫ ferret certū. nūqͥd int̓rogoteab hominibꝰ vel acrit̉ a ſeip̄a. neꝫ mētiri ſibi volēsreſpondebit ꝓpter ſolos ſcrupulos ſe in veritote reqm ſe criminoſam ſe dampnādā exiſte̓. nōne ma-in hoc caſu de merito qͣm de peccato et ita pocius deſaluacione qm̄ de dampnaicione preſumit. Quopacto fert igit̉ ꝯtra ſemet ipſam dompnacionisſentenciā; Auget dubitacōeꝫ c̄poſtoli dictū. ꝙichiinquit mimimo eſt ut a vobis iudicer vel ab hūa die. ſed neqꝫ meipſum diiudico qui tamē alibiſe primū fatetur inter peccatores. Venit inqͥt deusſaluos face̓ pcc̄ores quoꝝ pͥmus ego ſum. Oro qua ad iſta rn̄ſionē aduena noſter daret. Volueer

mulū