Druckschrift 
De consolatione theologiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Incipit liber quartus. Proſa primeReteritis diebꝰ locutꝰ es o volucer quēadmodū ꝑegrinꝰ nr̄ ſuā in theologiaq̄rit cōſolacionē in oībus circūſtant tribulaicōnibꝰ. Nūc tuā fidē edicito. nūqͥd penitet plurimoꝝ que vel in franciovel in gn̓ali cōſilio geſſiſſe meminit. circa ceſſio et eiectionē cōtedēciū de papatu. ſcribendo de po-teſtate cōſilij. circa cauſas fidei eam p̄ſertim ēdeteſtat̉ homicida ſine legittima autoricate pptrata ſeq̄lis ſuis. tociꝰ pene t̓bacōnis inclitumfrancie regnū diſcerpētis ut aiūt ſemiāriū fuit;ius aliq̄ dent alij cupidinē effrenē dn̄andi vel vindictā expetēdi. nūqͥd aliqͥbus ſaltem ſcrupulisſua cōſciā remordetur? Volucer. Quis gloriobi-tur o monache mūdū ſe corhre; quis dixerit inno-cēs et mūdus ſum; qͥs cōſtitutꝰ ſub iudicijs deſterribilis in cōſilijs ſuꝑ filios hominū trepidouerit; Hīc afflictꝰ iob. verebor oiā oꝑa mea ait deoſciēs ꝑceres delinquēti. Et itmͣ. Si volueritmecū cōtēdere potero reſpōde̓ vnū mille. Cuicōformis eſt orō ꝓph̓ica. in tres in iudiciū ſeruo tuo dn̄e. qꝛ iuſtificabit̉ in cōſpcū tuo omnisdiuēs. Et rurſū. Si iniqͥtates obſeruaueris dn̄edn̄e qͥs ſuſtinebit. Porro qͥd yſcias ſe ceteris inuoluēs ſibiqꝫ vileſcēs huīli cōfeſſione ꝓtulerit legimꝰ. Om̄s iuſticie nrē tāqͣm ponnus menſtruate;