cordis de fallacibꝰ iudicijs anime perſcrutocio. ſe-cūdū quam meminiſſe debet homo frrgilitotis etinperfectionis ſue. nam qualiter inuenietur aliqͥsqui pretectis incommodis vel in aliquo non ſit obnoxius. Sed quemādmodum de vicijs oraicius dicit. optimus ille eſt qui mīmis vrgetur. ita liberille dicendus eſt qui non vltra cōmunē hominūmodū meſancolicis fantoſijs irritet̉. Redeat veroſermo noſter vnde ſūpſit exordiū. ut cōſorus ſibifiat. Volucer. Redeat volo. p̄miſimꝰ quidē īueſtigūdo cōſolacōnē aduene nr̄i ſuꝑ cōtricōe gētis ſuē ꝙ eum thrologia ad conformandū voluntatemſuam diuine volūtati pͥmitus anhelat. ito em̄ habiturus erat cor rectū ac perinde letū pacificū et tn̄quillū. ſꝫ qm̄ de qua voluntate ſermo fieret ignorari poterat diſtīctio trimēbris de voluntate ſubiūctaeſt. Reddica ꝓinde racio cur in volūtaite p̄pediturlibertas arbitrij quo facilius appareret qualiteradiuuatur. Progredientes igit̉ diceimꝰ ꝙ intellectus poſtꝙͣ inſpexerit fanto mato poteſt inde ſpecies intelligibiles elicere denudando quodāmodoeas a materiali cōdicionē et in eis effodiens agalmu ſpirituale hoc eſt ſimulachrū vel cōceptum nūcvniu̓ſalē nūc ſpecificū. Quo facto intellectus tolit̓actuatus iā poteſt rōcinari nō inſpecto fantoſmote. iā ſilogizat diſcurrit regulas arciū ſibi formatgenerales et infallibiles ad exēplar artis prime