quare nec neceſſario volita ſunt Secus in cōicacione diuinarum perſonarum ad ītra que in ſua neceſſitote conſiſtit ſicut in ſua neceſſitate vult ſe deꝰqualis itaqꝫ reputanda eſſet diuina perfectio. ſi exꝓductione creaturarum dependeret quas in ſui cōparacione cōſtat eſſe quaſi nichilum et inane itout mirādū pociꝰ videat̉ īmēſam ꝑfectionem fuiſſedignatā res tāte imꝑfectioīs et cuiiſdā vilitatisꝓduce̓ at regere quas ſi repēte deſtrueret vel in v-nū confunderet quis ei dicere poſſet cur ita facis.Qu̓eciam theologia volens amplius captiuare ōnē intellectū. in obſequiū fidei. ꝓpoſuit in mēoriqdiuinoꝝ mircibilium eſcā quā dedit dn̄s timentibꝰſe in eukariſtie ſacramento. vbi relucet in compre-hēſibiliter ꝙ ſuꝑ ōnemi ſenſum ſuꝑ ōnē nature cōmunis ordinē deus poteſt ſcit et dult cotidie mira-biliter operari. Ad cōſolocionē igit̉ aduene nōtri pro recogitatis alioꝝ calamitatibꝰ ⁊ anguſtijstheologia ſumit iniciū c pͥma et ſup̄ma cauſa quedeus eſt. in cuiue dicione euncta ſunt poſita. et nōeſt qui ſue poſſet reſiſtere voluntati. de hinc ad in-feriores effectus ſe deflectit. Philoſophia vero cōuerſum ut ſepius proceſſum retinet ob inferioribꝰet cognitis ad ſuꝑiores ⁊ latētes cauſas ductū racionis ſe ſubleuans. Occurrit autē pͥmitꝰ in hͦ ꝓ-ceſſu mircbilitos reꝝ infra labenciū varicibilitasſortis humane que numꝙͣ in eodē ſtatu permanet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten