qua cunit theologia. dixit et facta ſunt mādauītet creata ſunt. Nec mirādum hoc in philoſophis.qui perfectionem et actionem pͥme cauſe venebantur ex inſpectione creature viſibilis in qua non ēper experimentū reꝑire ꝙ aliqua ſit aūt eſſe poſſitcreacio. Hinc pro principio percrebruit apud eosex nichilo nichil fieri. Sed hec alibi lacius tractā-da ſunt et amplectenda theologie tradicio per ſcpͥturam reuelatum. ꝙ diuina voluntas egit ad ex-tra libere contradictorie et ad vtrumlibet. ſicuthiſtorialis et ꝓpheticus ſcripture decurſus palummonſtrat. Cuius racio eſt quam philoſophi vel negauerunt vel neſcierunt. Deus quippe non ideopult res ad extra fiei̓. quia bone ſunt quemādmodum mouetur humana voluntus ex obiectione boni veri vel apparētis. Eſt ecōtra pociꝰ. ꝙ ideo res adextra bone ſunt. qꝛ deus vult eas tales eſſe. adeoꝙ ſi vellet eas vel non eſſe vel aliter eſſe id quoqꝫium bonum eſſet. ꝓpterea bene enuciauit magnꝰambroſius poſt baſilium ꝙ voluntus diuina nature pͥma lex eſt. deniqꝫ volūtus eciā creato ſi ꝯcedat̉īmobilitari circa volicōnē alicuiꝰ boni hoc nō ē niſi reſpectu finis ⁊ eoꝝ ſiue qͥbꝰ finis hr̄ī nō p̄t. qͥsvero negauerit diuinā volūtatē nō aliū hrē finemquē velit niſi ſe. qm̄ ꝓpt̓ ſe fecit ōnia. et ꝓpt̓ ſe erātan̄ꝙͣ fieret omnis qͣlia cōſtat nō eē neceſſario con-nexa ad volicionem ſeu conſecucionē finis huius

iſuli