Druckschrift 
De consolatione theologiae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

negare pōtes. hec tu ito deo. Poſtremodū propria fragilitus obicitur ne deſperes. deſperes voloſed de te et in te qui homo et caro es; num maledittus homo qui cōfidit in homine; et ponit cornembrachium ſuū. et a domino recedit cor eius. Sꝫhic occurrit trepido cogitacō dicens qua racionecōnabor declinare vicia virtutes acquirere ſeruare mandata dei ſine quibus ſperuire vitum in-gredi iam ſpes eſt. ſꝫ arrogans et infidelis preſūpcio. Conaberis ꝓrſus. ſꝫ in adiutorio altiſſimi.et millies victus millies coronaberis. eo qͥdē amplius cercius quo nulla tibi ſuper eſt fiducia de proprijs operibus. ꝓpteres dicturus ſalomon fuiē cō-ciocinacōis ſue proferre vellet. ſerua mandatopremiſit deum time. quia videlicet ab ipſo eſt bonūreſpelle vel perficere. qhonochus. Retineo inſoliloquijs ſimilia de ſe confeſſus eſt auguſtinus.ſperaibam inquit aliquando in virtute mea quenon erat v̓tus: et cum ſic volui currere. vbi inagisſtare credebam ibi magis cecidi factusqꝫ ſū mnagisretro qͣm ante. dicebam enim hoc faciam illud perficiam fiebatqꝫ poſt nec hoc nec illud quoniam demeis viribus confidebam. niunt autem confiteor tibi domine rex pater celi et terre. quoniam ī fortitudīe ſua roborabit̉ vir ut gl̓iet̉ an̄ te ſtultop̄ſūpcō oīs carnis. Volucer. Traducit aduenanr̄ meditacōeꝫ hāc eciā vſqꝫ ad angelos et ſcōs