euellat ab humano corde ſuperbiami de ſe ſemꝑ aliquid magnū p̄ſumentē cui reſiſtit deus que inagisinſuper gignat et nutriat humilitotē legittimamſub deo et ad homines vicijs ꝓcul expulſis quefert ſecum ſuperbia. Nam qua fronte poterit aliqͥsfrēm ſuū qualemcūqꝫ de inceps vel odio vel ira velinuidia proſequi ymmo nec in animo ꝙ reprobusſit iudicare. qui didēt ſe de ecidē maſſa peccciti in eadē dāpnacōe eſſe. neqꝫ ſcit qͥd ſibi craſtina pariaitdies. Ꝙ ſi voluerit gloriori de bonis ſuis mendaꝫeſt ſi non habet ſi habet illa gratis accepit a deo.Quid ergo gloriatur quaſi non acceperit; quid p̄-terea iudicait alienū ſeruū. qui domino ſuo ſtataut cadit? ſtabit autem potens eſt enim deus ſtotuere illum. Sub hoc intuitu dixiſſe putandus eſtapoſtolus. venit deus ſaluos facere peccatores qͦrūpͥmus ego ſum. primus intellige. quo nullus priorvidens ſe cum alijs equaliter filium ipe et ex eodēpeccati maſſa eſſe. quales venerat ſaluore deus.mhonachus. Intelligo volucer materiā hāc de ti-more et ſpe latā eē. vellem traderetur ſub cōpendiomodus quo precipue ſpes ſtabilitur. Volucer.Nimirum ſtabilitur a deo cuius ſupernaturale donū eſt. Sed ſi particularius aliqͥd exigis īuenit̉ q̄druplex. meditucio. Que velut in tetragono fir-miſſimo geſtat ſpem. Vna meditacō eſt diuine iuſſioīs ut ſperes. Altera diuine ꝓmiſſionis ſi ſpēs.