Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Vta. ſermoDnica xxv pꝰ trini

in oīa ſubſtāciāt̉. Ide malis. Sitis infirmitatē dolore aduerſitatē ſiditis bona vl̓ filios dicatis hoc fec̄ mi tl̓is ⁊cͣ. ſꝫ d̓o attribuāt̉ oīa. ita fec̄ iob ꝑdidit ⁊cͣ. Nota breuit̓ hijſtoriā vſqꝫſit nomē dn̄i bn̄dictū. Iob. j. Iſta ē optīa gͣmatica ꝯgrua ī ſcola xp̄i. qn̄ ſb̓ſtātiuū adiectiuū ꝯueniūt. De iſta gͣmatica regl̓a de doctrīali xp̄i quē repetebat apl̓us. vt baccalariꝰ. Ex ip̄o origīalit̓ip̄m formalit̓ ī ip̄o ſūt oīa ſ. ſubſtācialit̓. ad ro. xj. Scd̓o dn̄t ꝯuenire nomē etꝟbū ī g̓matica xp̄i. Nomē ē fama qn̄ſoua ex aliqͦ ē inſignis famoſa digͣ noīeſꝫ pauce ſūt. hēs pauca noīa ſardis Apo.iij .i. paucas notabiles ꝑſouas dignas nomīari ſapiēs. Cura habe bono nomīe. v̓bū ē ẜmo tuꝰ. tūc nom̄ v̓būcordāt qn̄ tu non diffamas nec mordesnec publicas pctm̄ ſecretū ꝑſone noīateSꝫ reuerēcia honore loqͥ vis eisRegula d̓t aucͣtas. Oīs ẜmo malꝰcedet ex ore vr̄o ⁊cͣ. vſqꝫ gr̄am erudientibo. eph̓. iiij. Tercio relatm̄ aucedēsdūt ꝯueīre ī gͣmatica xp̄i. relatiuū ē ꝟbūvr̄m. an̄cedes ē negociū de loqͥmī. Etꝯueniūt qn̄ d̓t ꝟitatē de illo facto vl̓negocio. qꝛ ab eo res ē ē. oro ꝟafalſa d̓r. Om̄e medaciū ē ꝯͣ gͣmaticā xp̄iqꝛ res extͣ ꝯueniūt. dicat̉ ꝟitas ſicut res extra ſe hꝫ Regl̓a d̓t aucͣtas. Deponētes mēdaciū. ⁊cͣ. ad Eph̓. iiij. Eccegͣmatica xp̄i ꝯſiſtit ī tribꝰ regl̓is. ſcꝫ attribure deo oīa adiectīa niſi pctā Scd̓adiffamare alique Tercia facere bonā relacōꝫ de re. Scd̓a ſcīa ph̓oꝝ eſt logicadocet diffinire diſputare rōnes facere ſilogiſmos ꝯſeq̄ncias entimematainductōes. hāc inuener̄t ph̓i ad diſputā ſcꝫ hoīe ſꝫ diabolo. Sꝫ loyca xp̄i docꝫ modū diſputādi ꝯͣ diabolū.Diabolus magnꝰ ſophiſta fac̄ ml̓ta argnm̄ta ꝯͣ illd̓ qd̓ demꝰ credere vl̓ ꝯͣ illadebemꝰ facere. vl̓ ꝯͣ ea debemꝰ ſperare.Primo diabolꝰ tēptādo de fide argn

it volens inducere illuꝫ quē temptat̉ adimpoſſibile. ꝟbi. qn̄ temptat de trinitate di. qūo ē poſſibile vnꝰ deꝰ ſit tresſone. qꝛ qͦt ſūt ſuppoīta. tot ſūt eſſencie.Ad argum̄tū poſſemꝰ rn̄dere loīcāph̓oꝝ. Sꝫ loycā xp̄i vnā regulamqua xp̄s p̄t mētiri docuit dr. Tresſūt teſtīoniū ⁊cͣ. j. Io. v. Itꝭ arguit deincarnacōe xp̄i d. quo potes tu crederedeꝰ incluſit ſe in vtero vnius puellereceꝑit humanitatē. qꝛ finiti ad infinituꝫnulla ē ꝓportio. Rūdet̉ loyca xp̄i di.potens eſt deꝰ om̄ia facere plus quā petimꝰ aūt intelligimꝰ. ad eph̓. iij. fundareſe in potecia dei. Et tūc diabolus pōtreplicare. Itꝭ ꝯtra hoſtiā ꝯſecratā dicit.Qūo in ꝑua hoſtia ē totꝰ xp̄s magnꝰ qꝛ locꝰ locatū dn̄t ꝓporcionariItē qn̄ frangit hoſtia. quo frangaturxp̄s. Rn̄de regulā de potecia dei quiapotens eſt deus ⁊cͣ. ꝟbi gr̄a. Et iſtā r̄gu allegauit Gabriel ꝟgini Marie querenti. quo fiet iſtud ⁊cͣ. ē impeſſibileapud deū om̄e ꝟbū ⁊cͣ. Luce.. Si cumloyca ph̓i velletis rn̄dere diabolus ꝯcluderet vos. Idem qn̄ arguit ꝯtra v̓ginitatem Marie di. quo eſt poſſibile ⁊cͣ. rn̄ de dictā regulā. potens eſt ⁊cͣ. Et da exemplū de radio ſolis tranſeunte feneſtra vitream. Scd̓o arguit diabolusꝯtra ea debemꝰ facere. Quilibet debetfacere penitencia de pctīs ne dānet̉.Et homo vult facere aliquā poteciāvl̓ afflictionē. diabolus loquēs ymagīationi arguit. d. Miſer tu int̓ficies te deꝰnon vult interficias te ſed caue a peccatis. quia deus eſt miſericors vultmorte peccatoris ⁊c̄. Ezech̓. xviij. rn̄deper regulā xp̄i dicentꝭ. Niſi penitenciamegeritis om̄s ſimul ꝑibitis. Luc. xiij.dare ſe in dei voluntate. qꝛ ſi alit̓ vellesreſpondere. habet infinitas replicas.Ęua peccauit qn̄ diabolꝰ diſputuiatea. dicens. Cur p̄cepit vobis deus ⁊cͣ.vſqꝫ paradiſi. Ecce pͥma q̄ſtio. Gen̄. iij.