Vta. ſermoDnica xxv pꝰ trini
in qͣ oīa ſubſtāciāt̉. Ide d̓ malis. Si hētis infirmitatē dolore ⁊ aduerſitatē ſi ꝑditis bona vl̓ filios nō dicatis hoc fec̄ mihī tl̓is ⁊cͣ. ſꝫ d̓o attribuāt̉ oīa. ita fec̄ iobqͥ ꝑdidit ⁊cͣ. Nota breuit̓ hijſtoriā vſqꝫſit nomē dn̄i bn̄dictū. Iob. j. Iſta ē optīa gͣmatica ⁊ ꝯgrua ī ſcola xp̄i. qn̄ ſb̓ſtātiuū ⁊ adiectiuū ꝯueniūt. De iſta gͣmatica regl̓a de doctrīali xp̄i quē repetebat apl̓us. vt baccalariꝰ. Ex ip̄o qͥ origīalit̓ ꝑip̄m formalit̓ ⁊ ī ip̄o ſūt oīa ſ. ſubſtācialit̓. ad ro. xj. Scd̓o dn̄t ꝯuenire nomē etꝟbū ī g̓matica xp̄i. Nomē ē fama qn̄ ꝑſoua ex aliqͦ ē inſignis ⁊ famoſa digͣ noīeſꝫ pauce ſūt. hēs pauca noīa ſardis Apo.iij .i. paucas notabiles ꝑſouas dignas nomīari Iō ſapiēs. Cura habe d̓ bono nomīe. v̓bū ē ẜmo tuꝰ. tūc nom̄ ⁊ v̓bū cōcordāt qn̄ tu non diffamas nec mordesnec publicas pctm̄ ſecretū ꝑſone noīateSꝫ cū reuerēcia ⁊ honore loqͥ vis d̓ eisRegula d̓t aucͣtas. Oīs ẜmo malꝰ n̄ ꝓcedet ex ore vr̄o ⁊cͣ. vſqꝫ gr̄am erudientibo. eph̓. iiij. ¶ Tercio relatm̄ ⁊ aucedēsdūt ꝯueīre ī gͣmatica xp̄i. relatiuū ē ꝟbūvr̄m. an̄cedes ē negociū de qͦ loqͥmī. Etꝯueniūt qn̄ hō d̓t ꝟitatē de illo facto vl̓negocio. qꝛ ab eo ꝙ res ē l̓ nō ē. oro ꝟa l̓falſa d̓r. Om̄e medaciū ē ꝯͣ gͣmaticā xp̄iqꝛ res extͣ nō ꝯueniūt. Iō dicat̉ ꝟitas ſicut res extra ſe hꝫ Regl̓a d̓t aucͣtas. Deponētes mēdaciū. ⁊cͣ. ad Eph̓. iiij. Eccegͣmatica xp̄i ꝯſiſtit ī tribꝰ regl̓is. ſcꝫ attribure deo oīa adiectīa niſi pctā Scd̓a nōdiffamare alique Tercia facere bonā relacōꝫ de re. Scd̓a ſcīa ph̓oꝝ eſt logica q̄docet diffinire diſputare ⁊ rōnes facereꝑ ſilogiſmos l̓ ꝯſeq̄ncias l̓ entimemata l̓inductōes. hāc inuener̄t ph̓i ad diſputādū ſcꝫ hō cū hoīe ſꝫ nō diabolo. Sꝫ loyca xp̄i docꝫ modū diſputādi ꝯͣ diabolū.Diabolus magnꝰ ſophiſta fac̄ ml̓ta argnm̄ta ꝯͣ illd̓ qd̓ demꝰ credere vl̓ ꝯͣ illa q̄debemꝰ facere. vl̓ ꝯͣ ea q̄ debemꝰ ſperare.Primo gͦ diabolꝰ tēptādo de fide argn
it volens inducere illuꝫ quē temptat̉ adimpoſſibile. ꝟbi gͦ. qn̄ temptat de trinitate di. qūo ē poſſibile ꝙ vnꝰ deꝰ ſit tres ꝑſone. qꝛ qͦt ſūt ſuppoīta. tot ſūt eſſencie.Ad hͦ argum̄tū n̄ poſſemꝰ rn̄dere ꝑ loīcāph̓oꝝ. Sꝫ ꝑ loycā xp̄i ꝑ vnā regulamqua xp̄s qͥ nō p̄t mētiri docuit dr. Tresſūt qͥ teſtīoniū ⁊cͣ. j. Io. v. Itꝭ arguit deincarnacōe xp̄i d. quo potes tu credere ꝙdeꝰ incluſit ſe in vtero vnius puelle ⁊ ꝙreceꝑit humanitatē. qꝛ finiti ad infinituꝫnulla ē ꝓportio. Rūdet̉ ꝑ loyca xp̄i di.potens eſt deꝰ om̄ia facere plus quā petimꝰ aūt intelligimꝰ. ad eph̓. iij. fundareſe in potecia dei. Et tūc diabolus nō pōtreplicare. Itꝭ ꝯtra hoſtiā ꝯſecratā dicit.Qūo in tā ꝑua hoſtia ē totꝰ xp̄s tā magnꝰ hō qꝛ locꝰ ⁊ locatū dn̄t ꝓporcionariItē qn̄ frangit hoſtia. quo nō frangaturxp̄s. Rn̄de ꝑ regulā de potecia dei quiapotens eſt deus ⁊cͣ. ꝟbi gr̄a. Et iſtā r̄gulā allegauit Gabriel ꝟgini Marie querenti. quo fiet iſtud ⁊cͣ. Nō ē impeſſibileapud deū om̄e ꝟbū ⁊cͣ. Luce. jͣ. Si cumloyca ph̓i velletis rn̄dere diabolus ꝯcluderet vos. Idem qn̄ arguit ꝯtra v̓ginitatem Marie di. quo eſt poſſibile ⁊cͣ. rn̄ deꝑ dictā regulā. potens eſt ⁊cͣ. Et da exemplū de radio ſolis tranſeunte ꝑ feneſtra vitream. ¶ Scd̓o arguit diabolusꝯtra ea q̄ debemꝰ facere. Quilibet debetfacere penitencia de pctīs ne hō dānet̉.Et qū homo vult facere aliquā poteciāvl̓ afflictionē. diabolus loquēs ymagīationi arguit. d. Miſer tu int̓ficies te deꝰnon vult ꝙ interficias te ſed caue a peccatis. quia deus eſt miſericors qͥ nō vultmorte peccatoris ⁊c̄. Ezech̓. xviij. rn̄deper regulā xp̄i dicentꝭ. Niſi penitenciamegeritis om̄s ſimul ꝑibitis. Luc. xiij. Fūdare ſe in dei voluntate. qꝛ ſi alit̓ vellesreſpondere. habet infinitas replicas. IōĘua peccauit qn̄ diabolꝰ diſputuiat cūea. dicens. Cur p̄cepit vobis deus ⁊cͣ.vſqꝫ paradiſi. Ecce pͥma q̄ſtio. Gen̄. iij.