dn̄ca xxv poſt trītatis Sermo iiij
Et hoc officiū hꝫ ſcā mater eccīa. qͣꝫdiueī ſumus ꝑuuli ī hoc mūdo vt dixi docꝫnos ⁊ inſtruit ne mentiamur ⁊ futta faciamus. nec diffamemꝰ ꝓximū. nec iuremus deū niſi ꝓ neceſſitate vel vtilitate.et tūc cum veritate. Orare quolibet mane ⁊ ſero. confiteri ⁊ coīcare ī paſchate.Et p̄t dicere populus xp̄ianus. ego filiꝰfui prīs mei tenellꝰ ⁊ vnigenitus corāmre mea ⁊ docebat me atqꝫ doceat. Suſcipiat ꝟba mea cor tuū. cuſtodi p̄ceptamādata ⁊ viues. ꝓuerb̓. iiij. Nota vnigenitus mrīs eccīe eſt ppl̓s xp̄ianꝰ nūqͣꝫhabuit niſi iſtū filiū ⁊cͣ. Cuſtodi p̄cepta mādata ⁊ viues ſcꝫ vita gr̄e in hͦ mūdo. ⁊ gl̓e in alio. Si igit̉ ſcā mater eccīahꝫ mulierꝭ officia pͥncipalia ⁊cͣ. bene p̄tdici mulier. Et ꝯcordat ſcriptura ſcā. geneẜ. xxiiij. Nota trinitateꝫ ꝑſonaꝝ in dicta aucͣte. Ip̄a ſcꝫ eccīa ſcā eſt mulierquā p̄parauit dn̄s ſcꝫ ſpūs ſcūs filio ideſt dn̄o Ih̓u xp̄o dn̄i mei ſcꝫ dei prīs.¶ Scd̓o videndū eſt quō extollit ſeu exaltat voceꝫ ī altū. hoc fit in collacōe. vijſacr̄oꝝ ſcꝫ baptiſmi. ꝯfirmacōis ⁊cͣ. tūceī exaltat voceꝫ dei. Naꝫ ſacr̄a ꝑ voceꝫꝟbaleꝫ ꝯferūtur. Augꝰ. Accedit ꝟbuꝫad elementū ⁊ fit ſacri. De hͦ vide ſāctū Tho. in. iij. ꝑte in materia de ſacram̄tis. Rō qꝛ xp̄s verbū eterni prīs vnitūfuit rei ſcꝫ carni. Uerbū enī caro factuꝫeſt ⁊cͣ. De hoc dicit theā. Extollens ⁊cͣvocē quedā mulier ſcꝫ eccīa. Ego q̄ſiuiquō eccīa eleuat voce. Et inueī in quadā aucͣte ſeu ꝓph̓ia dauid pͣs. xxviij. di.Uox dn̄i ſuꝑ aquas. deus maieſtatꝭ intōnuit. ⁊cͣ. vſqꝫ in tēplo eꝰ om̄es dicentgloriā. Uox dn̄i ſuꝑ aquas ⁊ hoc ī baptiſmo. vox dnī in ꝟtute ⁊ hoc ī ꝯfirmatōne. vox dnī in magnificētia ⁊ hoc ī ꝯſecͣtōe. vox dnī ꝯfringētis cedros ⁊ hoc ī ꝯfeſſione. vox intercidētis flāmas ignis.et hoc eſt ī mr̄ionio. Uox dn̄i ꝯcutiētꝭdeſertū ⁊ hͦ in collacōe ordinū. vox dn̄ipreparātis ceruos ⁊ hoc ī extreā vncti-
one. Ecce qͣre dicit theā. Extollēs voce ⁊cͣ. ¶ Dico prīo ꝙ ſcā mat eccīa mulier benedcā extollit voce in ſacr̄o baptiſmi. cū d̓r vox dn̄i ſuꝑ aqͣs. Iſta vox doīni eſt forma baptiſmi. quā dic̄ ſacerdosvel alius qn̄ in ncc̄itate baptiſat ſcꝫ egote baptiſo ī noīe patrꝭ ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī.vel ī ydiomate mrno ⁊cͣ. Cū āt dicit̉ ſuꝑ aquas on̄dit̉ materia ip̄ius baptiſmi.qꝛ ſine aqua nō p̄t dari baptiſmꝰ. oꝫ eīꝙ verbū ſcꝫ forma iūgat̉ materie ſcꝫ aq̄ſil̓ dicēdo ꝟ̓ba ⁊ infundēdo aquā. Nōenī forma dꝫ p̄cedere materia vel eꝯͣ. ſꝫſil̓. Iō dicit vox dnī ſuꝑ aqͣs. nō dic̄ an̄aqͣs vel poſt aquas ſꝫ ſuꝑ materiā. Sꝫqͣre dicit aqͣs in plurali. cū baptiſmꝰ nōpoſſit dari niſi ī vna tm̄ ſcꝫ naturali. Qꝛſi aliqͥs vellet baptiſare cū aqua roſaceavel ardenti vel alia qͣcūqꝫ artificiali. Nōeſſet baptiſmus. qͣre gͦ dicit ſuꝑ aquas.nunqͥt gͦ debuit dicere ſuꝑ aqua in ſingulari. Rn̄deo ꝙ dicit̉ ſuꝑ aquas in plurali ad innuendū quoddā magnū ſecretuꝫIn baptiſmo enī ſunt duo baptiſātes ⁊ꝯn̄ter due aque. Primus ⁊ pͥncipalis ēſpūs ſcūs. Secūdus ⁊ inſtrum̄tal̓ ⁊ eſtſacerdos qͥ aqua materiali p̄t lauare corpus. Sꝫ ſpūs ſcūs alia aqͣ lauat intꝰ aīmā. Iō dicit augꝰ. Que eſt tanta ꝟtusaqne vt corpus tāgat. ⁊ cor abluat. Ineodeꝫ pūcto in qͦ aqua infundit̉ a ſacerdote vel creatura hͦ eſt homo mittit̉ in fōteꝫ baptiſmi qn̄ baptiſat ſil̓ intus influunt. xv. flumīa ſpūs ſcī. Primū eſt grādiuina q̄ lauat ⁊ purificat aīaꝫ a peccatooriginali. ⁊ ab actualibꝰ in infidelibꝰ qͥ n̄ficte baptiſant̉. Scd̓m flumen eſt fideshabitual̓. licet eī creatura tunc nō habeat vſū liberi arbitrij tn̄ habitual̓r iā habꝫfideꝫ catholicā. Terciū eſt ſpes q̄ habitual̓r infundit̉ in baptiſmo. Quartū eſtcaritas ſcꝫ amor dei ⁊ ꝓximi. q̄ eciā habitualiter infundit̉ in baptiſmo. Demūſil̓ eciā infundūtur habitualit̓ qͣtnor virtutes morales q̄ ſunt prudēcia. iuſticia.⁊ ⁊ ⁊ .iij.