Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dn̄ca xxv poſt trītatis Sermo iiij

Et hoc officiū hꝫ ſcā mater eccīa. qͣꝫdiu ſumus ꝑuuli ī hoc mūdo vt dixi docꝫnos inſtruit ne mentiamur futta faciamus. nec diffamemꝰ ꝓximū. nec iuremus deū niſi neceſſitate vel vtilitate.et tūc cum veritate. Orare quolibet mane ſero. confiteri coīcare ī paſchate.Et p̄t dicere populus xp̄ianus. ego filiꝰfui prīs mei tenellꝰ vnigenitus corāmre mea docebat me atqꝫ doceat. Suſcipiat ꝟba mea cor tuū. cuſtodi p̄ceptamādata viues. ꝓuerb̓. iiij. Nota vnigenitus mrīs eccīe eſt ppl̓s xp̄ianꝰ nūqͣꝫhabuit niſi iſtū filiū ⁊cͣ. Cuſtodi p̄cepta mādata viues ſcꝫ vita gr̄e indo. gl̓e in alio. Si igit̉ ſcā mater eccīahꝫ mulierꝭ officia pͥncipalia ⁊cͣ. bene p̄tdici mulier. Et ꝯcordat ſcriptura ſcā. geneẜ. xxiiij. Nota trinitateꝫ ꝑſonaꝝ in dicta aucͣte. Ip̄a ſcꝫ eccīa ſcā eſt mulierquā p̄parauit dn̄s ſcꝫ ſpūs ſcūs filio ideſt dn̄o Ih̓u xp̄o dn̄i mei ſcꝫ dei prīs. Scd̓o videndū eſt quō extollit ſeu exaltat voceꝫ ī altū. hoc fit in collacōe. vijſacr̄oꝝ ſcꝫ baptiſmi. ꝯfirmacōis ⁊cͣ. tūc exaltat voceꝫ dei. Naꝫ ſacr̄a voceꝫꝟbaleꝫ ꝯferūtur. Augꝰ. Accedit ꝟbuꝫad elementū fit ſacri. De vide ſāctū Tho. in. iij. ꝑte in materia de ſacram̄tis. qꝛ xp̄s verbū eterni prīs vnitūfuit rei ſcꝫ carni. Uerbū enī caro factuꝫeſt ⁊cͣ. De hoc dicit theā. Extollens ⁊cͣvocē quedā mulier ſcꝫ eccīa. Ego q̄ſiuiquō eccīa eleuat voce. Et inueī in qua aucͣte ſeu ꝓph̓ia dauid pͣs. xxviij. di.Uox dn̄i ſuꝑ aquas. deus maieſtatꝭ intōnuit. ⁊cͣ. vſqꝫ in tēplo eꝰ om̄es dicentgloriā. Uox dn̄i ſuꝑ aquas hoc ī baptiſmo. vox dnī in ꝟtute hoc ī ꝯfirmatōne. vox dnī in magnificētia hoc ī ꝯſecͣtōe. vox dnī ꝯfringētis cedros hoc īfeſſione. vox intercidētis flāmas ignis.et hoc eſt ī mr̄ionio. Uox dn̄i ꝯcutiētꝭdeſertū in collacōe ordinū. vox dn̄ipreparātis ceruos hoc ī extreā vncti-

one. Ecce qͣre dicit theā. Extollēs voce ⁊cͣ. Dico prīo ſcā mat eccīa mulier benedcā extollit voce in ſacr̄o baptiſmi. d̓r vox dn̄i ſuꝑ aqͣs. Iſta vox doīni eſt forma baptiſmi. quā dic̄ ſacerdosvel alius qn̄ in ncc̄itate baptiſat ſcꝫ egote baptiſo ī noīe patrꝭ filij ſpūs ſcī.vel ī ydiomate mrno ⁊cͣ. āt dicit̉ ſu aquas on̄dit̉ materia ip̄ius baptiſmi.qꝛ ſine aqua p̄t dari baptiſmꝰ. oꝫ verbū ſcꝫ forma iūgat̉ materie ſcꝫ aq̄ſil̓ dicēdo ꝟ̓ba infundēdo aquā.enī forma dꝫ p̄cedere materia vel eꝯͣ. ſꝫſil̓. dicit vox dnī ſuꝑ aqͣs. dic̄ an̄aqͣs vel poſt aquas ſꝫ ſuꝑ materiā. Sꝫqͣre dicit aqͣs in plurali. baptiſmꝰpoſſit dari niſi ī vna tm̄ ſcꝫ naturali. Qꝛſi aliqͥs vellet baptiſare aqua roſaceavel ardenti vel alia qͣcūqꝫ artificiali.eſſet baptiſmus. qͣre dicit ſuꝑ aquas.nunqͥt debuit dicere ſuꝑ aqua in ſingulari. Rn̄deo dicit̉ ſuꝑ aquas in plurali ad innuendū quoddā magnū ſecretuꝫIn baptiſmo enī ſunt duo baptiſātesꝯn̄ter due aque. Primus pͥncipalis ēſpūs ſcūs. Secūdus inſtrum̄tal̓ eſtſacerdos aqua materiali p̄t lauare corpus. Sꝫ ſpūs ſcūs alia aqͣ lauat intꝰ. dicit augꝰ. Que eſt tanta ꝟtusaqne vt corpus tāgat. cor abluat. Ineodeꝫ pūcto in aqua infundit̉ a ſacerdote vel creatura eſt homo mittit̉ inteꝫ baptiſmi qn̄ baptiſat ſil̓ intus influunt. xv. flumīa ſpūs ſcī. Primū eſt grādiuina lauat purificat aīaꝫ a peccatooriginali. ab actualibꝰ in infidelibꝰficte baptiſant̉. Scd̓m flumen eſt fideshabitual̓. licet creatura tunc habeat vſū liberi arbitrij tn̄ habitual̓r habꝫfideꝫ catholicā. Terciū eſt ſpes habitual̓r infundit̉ in baptiſmo. Quartū eſtcaritas ſcꝫ amor dei ꝓximi. eciā habitualiter infundit̉ in baptiſmo. Demūſil̓ eciā infundūtur habitualit̓ qͣtnor virtutes morales ſunt prudēcia. iuſticia. .iij.