Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tis Sermo iiijdn̄ca xxv poſt trīta

tꝑancia. fortitudo. Et ſic qͥntū flumeneſt prudētia ſubiectiue ē ꝟtus intellectualis qꝛ ſubiectat in rōe practica. Sꝫtn̄ eſt aliqͣ moral̓ vn̄ inter cardinales ꝯputat̉. Sextū flume eſt iuſticia ad nocendū ꝓximo. Septimū tꝑanciain ꝓſperis. Octauū fortitudo in aduerẜꝑficiēs vel ꝑſeuerādi ī bona vita. Iteꝫſeptē dona ſpūs ſcī eciā ſil̓ infundūturſic nonū flumē eſt ſapīa ſcꝫ ad ꝯgnoſcē diuina. Decimū intellcus ad ꝯgnoſcendū ſcripturas. Undecimū ꝯſiliū ſcꝫad obſeruāduꝫ diuīas āmonitōes. Duo decimū forritudo ꝯͣ dyaboli teptacōesTredecimū ſcīa ꝑficiēs ad ꝓprios actꝰſiue ꝑſonales gubernādū. Decimū quar pietas ſcꝫ inclinās ad ꝯpaſſionē adximos. Decimūquintū flumē eſt timorad deū. De iſtis donis ſpūs ſcī vide ſcm̄Tho.. ij. q. lxviij. in qua incidenter ſcūsTho. declarat eoꝝ qͥdditate. ncc̄itateꝫ.numeꝝ. ꝯnexione dignitate. Iſta. xv.flumīa ꝓcedūt a fonte ſpūs ſcī. dic̄aquas ī plurali. Et ſeqͥtur ſtatī. deꝰ maieſtatꝭ intonuit .i. intus in aīa tonuit dn̄sſuꝑ aquas multas. Sacerdos autē vnāaquā ſolū ſcꝫ materialeꝫ applicat. ſꝫ dn̄sſuꝑ aqͣs multas. Apoc̄. j. Uox illiusſcꝫ dn̄i ſicut vox aqͣꝝ multarū. Quā ad ſcd̓m ſcꝫ dr̄. Uox dn̄i in ꝟtuteloqͥtur de ſacr̄o cōfirmacōis. Dicat̉ qͥd ēet quō dat̉ ab ep̄o qꝛ ab alio p̄t hocſacramentū ꝯferri. De iſto dicit vox dn̄ietcͣ. Uox iſta ē forma hꝰ ſacram̄ti quaꝫextollit eccīa os ep̄i qn̄ dicit. Cōſignote ſigno crudꝭ. ꝯfirmo te criſmate ſalutis. Et ſicut fides catholica infundit inbaptiſmo habitual̓r. ſic in ꝯfirmatōe fides catholica radicat intm̄. ſi ſint duohoīes qͦꝝ vnus ſit ꝯfirmatꝰ alter. īſecutōe antixp̄i ꝯfirmatus erit fortꝭ alius. Ecxe bonū qd̓ facit hoc ſacrin adꝑſiſtendū in fide. De iſto ſacro dic̄ Iohānes. Uidi qͣtuor angelos ſtātes ſuꝑqͣtuor agulos terre tenētes qͣtuor vētos

terre ne flent ſuꝑ terrā neqꝫ ſuꝑ mare neqꝫ in vllā arboreꝫ. Et vidi alteꝝ ange aſcendēteꝫ ab ortu ſol̓ habentē ſignūdei viui clāuit voce magͣ qͣtuor āgel̓bus datū eſt nocere terre mari dicensNolite nocere terre mari atqꝫ arboribus quo ad vſqꝫ in frōtibꝰ eoruꝫ. Apoc̄vij. In iſta aucͣte ſunt multa ſecreta declaratur a gloſa ordinaria. Angeli idē.ſunt nūcij. Quatuor angeli ſtantſuꝑ qͣtuor angulos terre ſigͣnt nūcios antixp̄i. tenētes .i. ꝓhibētes p̄dicacōꝫ euāgelicā. Qn̄ enī antixp̄s maīfeſtabit totus mūdus timebit. Et tūc ip̄e mittꝫnūcios ſuos ad qͣtuor ꝑtes mūdi tenentes ſcꝫ ꝓhibendo doctrinā qͣtuor euāgeliſtaꝝ. ne flent .i. p̄dicent ſuꝑ terrā .i. laycis terrā colentibꝰ. neqꝫ ſuꝑ mare ſcꝫ abamaritudine ſigͣt religioneꝫ in qua dꝫeſſe amaritudo penitecie. neqꝫ in vllā arboreꝫ. Arbores ſunt ſacerdotes quidn̄t dare flores odoris bonā famafolia deuocōis in officō di. fructꝰ meritoꝝ ſacr̄a miniſtrā do libere abſqꝫ ſymoīaSꝫ dicit vidit alteꝝ angelū ſcꝫ xp̄m miſſus fuit a deo pr̄e mūdi redemptōe habentē ſignū dei viui ſcꝫ ſanctā cruceꝫ clamauit voce magͣ ſcꝫ maliciācioꝝ antixp̄i refrenādo di. Nolite nocere terre .i. laycis. mari i. religioſis. neqꝫarboribꝰ .i. clericꝭ qͦaduſqꝫ ſignemꝰ ſcꝫſacrm ꝯfirmacōis ẜuos dei noſtri ī frontibꝰ eoruꝫ vt ſcꝫ ſūt fortōres in fide catholica. Ecce qͣre d̓r vox dn̄i in ꝟtute ſp̄fortitudīs in p̄lio certamīs antixp̄i.vt militibꝰ dat̉ alapa qn̄ ꝯfirmat Secūduꝫ bonū qd̓ ſacrm ꝯfirmacōis facit ēī alio m̄do. qꝛ confirmati ī paradiſo habebūt ſingulareꝫ coronā gl̓e. In ſacr̄o baptiſmi dat baptiſatꝭ q̄daꝫ corona vocatur a theologis caracter indelibilis. Etqn̄ homo intrat paradiſuꝫ ſtatī ꝯgnoſcūtur fuerīt baptiſati non. Qꝛ fuerint baptiſati hn̄t ſpeāleꝫ coronā quam habent baptiſati. vt abrahā. yſaae