domica XXVSermo II
Mat. ix. Phariſei qͣre nos frequent̉ ieiunamꝰ ⁊ diſcipuli tui nō ieiunat. Et criſtꝰ nunqͥd pn̄t filij ſpōſi lugere qͣꝫdiu cūillis eſt ſpōſus qꝛ aliter nō rn̄diſſet ad ꝓpoſitū. Scd̓o ꝟbū thematis d̓r oībꝰ generaliter. Ecce dies ſcꝫ noui teſtamentiveniūt d̓t dn̄s vſqꝫ egipti. Sꝫ dicent viuit dn̄s qͥ liberauit nos a captītate .ſ. dyaboli. Tres dies ꝑ maxīe ſūt vēturi ⁊ diligenter p̄cogitandi ſcꝫ ¶ Dies mortiscorporalis que debemꝰ cogitare timoroſe ¶ Dies iudicij generalis quē debemꝰpēſare doloroſe. ¶ Dies vite eternalisque debemꝰ ſꝑare gaudioſe. Dico pͥmo⁊cͣ. ꝙ inter cetera q̄ vocāt magis ad bona oꝑa ⁊ ꝟtuoſa ⁊ ad pn̄iaꝫ eſt cognitiomortis. qꝛ certuꝫ eſt ꝙ habes mori licetſis īcertꝰ de die. Iſta dies multū valetad ordinādū vitā ꝑ regulam ph̓i in ſcd̓oph̓icoꝝ. Ꝙ finis eſt cā cāꝝ hn̄s rōnemoptimi nō ſolū boni ſꝫ etiā melioris ⁊ optimi iuxta quē oīa alia ordinant̉. Uerbigr̄a ẜm fine ad quem hotendit ordinatoīa vt qui paꝝ vult nauigare non curat.De magna nauis ꝓuiſione ⁊cͣ. Secꝰ ſivult vltra mare nauigare ⁊ facere lōguꝫiter. Id̓o d̓t ꝙ finis eſt cā caꝝ dās rationeꝫ alijs rebꝰ. Mō videamꝰ ad quē finē⁊ ad quē portū habēꝰ venire clarū eſt ꝙoꝫ nos trāſire mare magnū et venire adportam mortis. Id̓o indigemus magnanaui ⁊ bona tribꝰ cooꝑturis coopta nauis eſt bona vita ⁊ cooꝑtura ſecreta eſtfides. ſcd̓a eſt ſpes. tercia eſt caritas q̄ totū cooꝑit. Caritas oꝑit multitudine peccatoꝝ vniuerſa delica oꝑit caritas Prox. Et ſic̄ pnīa adinſtar nauis ī pͥncipio eſtſtricta. Sic etiam bona vita eſt ſtricta ⁊de pauds inuenit tā ſtrictā ⁊ durā agerevitā vt expediret. Sꝫ plurimi ſequūturſenſualitate ⁊ vana corꝑis ⁊ delectaciones ſenſibiles ⁊ carnales Et ſi aliqͥ bonāvitā ⁊ ſtrictā ⁊ penitētiale incipiūt nō tn̄ꝯtinuāt ſꝫ paulatī ꝓchdolor ad vitā deli-
tioſā ⁊ carnalē redeūt. ſꝫ bona vita debeteſſe ſtricta. Ideo de bona vita d̓r facta eſtqͣſi nauis inſtitorꝭ Pro. vl. Nauta huiꝰnauis eſt ꝯfeſſor. Ido attēdatis vt ſit bonꝰ qꝛ al̓s ml̓te naues ꝑdunt̉ ex malis cōfeſſoribꝰ. Boni marīarij ſūt bone ſocietates. Auiſa ꝓuiſio victualium ſūt deuoteor̄oes Arma pro defenſione nauis ſūt opera ſpiritualia. Et pro lorica ⁊ thoraceeſt cilitium etiam ꝓ defenſione ſunt virtutes morales. Fiat ergo ſic ratio. Si finis eſt cauſa cauſaꝝ ⁊ finis noſter fit adportum mortis. Ideo ordinata eſt vitanoſtra. Id̓o dicit ſcriptura melior eſt dies mortis ⁊cͣ. Melius eſt ire ad domuꝫluctus quā ad domū conuiuij Eccl̓s. vij.¶ Nota melior eſt dies mortis die natiuitatis ſcꝫ ad ordinandū vitam Secū domelius eſt ire ⁊cͣ. Oppoſitum ſit ab amatoribus mundi mortem non penſantibꝰSi dicatur alicui modo quo velles citiꝰire ad domum luctus ⁊cͣ. Reſpōdit ꝙ addomum conuiuij ſꝫ attende ꝙ ſalomon qͥeſt ſapientior d̓t oppoſitū ꝙ meliꝰ eſt ire⁊tͣ. Et aſſumpſit rationem. In illa enimfinis cunctoꝝ ſcilitet paupertas infirmitas que trahunt hominem ad diſpoſicionem bone vite ⁊ econuerſo in domo conuiuij videt ſuperbiam luxuriam ⁊cͣ. Quetrahunt eum ad malam vitam. Id̓o dic̄ſcriptura in omnibꝰ operibus tuis. Memorare nouiſſima ⁊c̄ Eccl̓i. vij. Nota nouiſſima .xij. ꝯcurrūt in die mortis ſex corporis ⁊ ſex aīe que ſunt memoranda. primo cogita ꝙ tūc perdes vitā corporalemquā ſuꝑ oīa diligisⁱ quā nunqͣꝫ recuꝑab̓ꝓ iſto mundo. Ideo deſpiciat iſta vita ⁊non tm̄ diligat vt labores ꝓ ea īutiliterScd̓o cogita ꝙ nudꝰ ſepelieris nō veſtient te de auro. Tercio om̄s amici nos deſerunt ſolum nos ſequent̉ vſqꝫ ad foueāId̓o nō ponas nimia ſpem in amicis ⁊cͣQuarto cogita quō ponet corpꝰ ī fouea⁊ calcatur pedibus. Ideo noli ſuperbire⁊ ⁊ ⁊j