Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

domīca XXvSermo II

Quinto qͥd erit de corꝑe tuo in foueacogita qͣliter cōme det̓ a vermibꝰ. Sextocogita qͣntus eſt dolor in ſeꝑacione aīecorꝑis. Uerbi gr̄a qn̄ ſcindit aliqd̓ menbrū eſt magnus dolor. eſt qꝛ aīa hꝫdimittere illū locū reſtringere ſe qͣntoigit̉ maior erit dolor fiet ſeꝑatio aīe atoto corꝑe a ſingl̓is eiꝰ ꝑtibꝰ. Septīocogita qn̄ aīa eſt ſeꝑata ſtatī ducit ad iudiciū xp̄s iudex liꝫ oīa ſciat tn̄ interrogat qͥs es tu. Quid feciſti me ⁊cͣ. Octauo cogita quō ille dyabolꝰ qui te fecitpeccare accuſabit in iudicio. Nono cogitade ſentētia que dat irreuocabilit̓ maxīetimēda eſt. Decīo cogita ſi ſnīa dat ꝯtrate qͣliter fiet executio a demonibꝰ. Undecimo cogita de acerbiſſima pena qn̄ aīmaerit ī porta inferni timore ꝯcutietur ineſtimabili. Duo decimo cogita perpetuitatēpenaꝝ qꝛ in eternū durabūt qꝛ incorruptibilis eſt aīa īpenitens obſtinata in culpa que ordinat penā. Cum nichil invniuerſo debeat manere inordīatū durāte culpa in dānatis īperpetuū durabitiuſte rōnabiliter pena in ꝑpetuū de hocetiā ſuꝑ in ꝑte hyemali pl̓es adducte ſūtrōnes. Ecce quare ſcriptura dic̄ in oībusoꝑbꝰ tuis memorare nouiſſima tua ⁊cͣ.vnde dic̄ Ieronimꝰ eſt ſnīa oīm ſapiē. Uitā eſſe meditacōneꝫ mortis IdeꝫIeronimꝰ d̓t ad paulinū Facile ꝯtēpnitoīa que ſe cogitat morituꝝ ca. viij. Dicoſcd̓o ⁊cͣ. Quia ſic̄ dies mortis facit vitāordinare. Ita cogitacio diei iudicij facitbonā vitā ꝯtinuare penitentiā. Ratioeſt ẜm regulam libri topicoꝝ de duobꝰ malis penalibꝰ ſcꝫ minus malum eſteligendum. Eſſet em̄ homo ſicut ſtultus.ſi aliqͥs ex aliqͦ crimine diffinitīę eſſet ſētentiatus ſcꝫ indueret vel camiſiā indueret tunicā ferreā ſi talis habens libertatem eligendi illā vel illam veſtę eligerettunicam ferreā que magis eſt afflictiua.ſtultus eſſet. Ita de nobis eſt quilibet no

ſtꝝ pōt de aliquo crimine excuſari. Et criſtus dat ſententiam de pena ſub diſiunctione ⁊cͣ. Et camilia eſt penitentia huiusmundi. ſꝫ tunica ferrea eſt pena infernalisignita. Ecce ſine clauſula in ꝓceſſu facta.Dico vohis niſi penitentiam habueritisſimul omnes peribitis Luce. xiij. Sicut illi decem octo ſuper quos cecidit turrisin ſiloe occidit eos. Nota hyſtoriam.Nota decem octo ſunt peccata quenant gentes ſuper quas eadit turris diuine iuſticie. Decem ſūt precepta legis adque omnia peccata reducunt̉ implicite velexplicite verbi gratia recurrere ad diuīoseſt vnū peccatū mortale ſic de alijs. Etſic ſūt decem peccata que fiunt contra decem precepta. Iteꝫ peccata mortalia ſūtſeptem ⁊cͣ. ſcilicet. Superbia auaritia ⁊cͣ ſic ſunt decem ſeptem nunquid homo damnaretur niſi ex decimo octauo ſcꝫex finali inpenitentia qui finaliter fueritimpenitens turre diuine iuſtitie opprimetur minus malum hoc eſt minus penaleſe facere penitentiam ⁊cͣ. De iſta die iuſticie dicit ſcriptura zelus furor viriparcet in die vindicte nec acquieſcet culꝰcunqꝫ precibus Prouerbioꝝ ſexto. Nota dies vindicte ad literam eſt dies iudicij generalis. De iſto iudicio dicit ſcriptura. Magnꝰ dies domini terribilis valde quis ſuſtinebit eum Ioelis. ij. Nota magnus dicit magnis operibꝰ que ibifient. Quis ſuſtinebit dico ſoli penitetes innocentes Qui tunc dicēt. O domine iſtum diem expectauimus. Nuncin toto corde veſtro conuertimini ad medicit dominus in ieiunio fletu planctu ſcindite corda veſtra veſtimenta veſtra conuertimini ad dn̄m deū veſtꝝ. qꝛ benignꝰ miſericors eſt patiens multe miſd̓ie ⁊cͣ. Iohelis ſcd̓o. Qꝛ ſic̄cogitatio mortis valet ad viri ordinacionem. Et cogitatio iudicij valet ad penitentie continuationem. Dico tercio. ⁊cͣ.