Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tatis Sermodnīca xxiii poſt trī

Scd̓a q̄ſtio notat̉ in caſu legis ſuper rhe. Reddite ⁊cͣ. xp̄us in hac rūſiōedixit tributū eſſe ſoluendū tenuit ꝑteꝫaffirmatiuā q̄ſtioīs vn̄. Cmagnū pecca ē retinere ius dn̄oꝝ tꝑaliū eccl̓iaſticoꝝ cuſtodiūt curāt de ppl̓is apoſtolus. Subditi eſtote ſolū ꝓpt̓ irā ettimorē punicōis ſed etiam ꝓpter ꝯſcīam.ad Roma. iij. xp̄s affirmatīe rn̄dēsdixit. Reddite ⁊c̄. Eſt hic q̄ſtio qͣre nondixit clare. ſꝫ qͣſi timeret offendere ppl̓m.vt dicerēt nos reputabamꝰ euꝫ ſctm̄. ecce ⁊cͣ. Cauteloſe. Rn̄dit tributūſoluēdū. Rn̄dēdo d. hoc fec̄ ꝓpt̓ nr̄aꝫinſtructōꝫ. ne ſcꝫ in ꝑplexis int̓rogacōibꝰꝓpter vitandū ꝑicl̓m mēdaciū aſſeramꝰ.ſubtilit̓ debemꝰ ꝟitateꝫ dicere. ne ꝑiculonos exponamꝰ Om̄e em̄ mēdaciū ē peccatū. Ita male ſtat mēdaciū in ore ſicutmacula in oculo aut ſurditas in auribusqꝛ aufferūt lingue officiū. Officiū ēī lingue ē ſigͣre ea ſūt in corde vn̄ ait ph̓usUoces ſūt note .i. ſigna eoꝝ ſunt in aīapaſſionū. d̓t xp̄s. Ex habudācia cordis os loqͣt̉. math̓. xij. Qn̄ mentit̉līgua ꝑdit officiū ſuū. qꝛ alid̓ dr̄ ī ore qͣꝫſit ī corde. multū vitādū ē mēdaciū. qn̄ d̓r tn̄ nemī nocꝫ qͥcqͣꝫ. īmo ſꝑ nocꝫduobꝰ ſcꝫ tibi dicēti ꝓxīo decipit̉. Dicat̉ hijſtoria de obſtetricibꝰ excuſātibꝰ ſepharaoni mēdacio vt euadent mortē ſaluarēt ppl̓m Exo.. d̓t greg. qꝛ ex illo mēdacio ꝑdiderūt gl̓aꝫ. licꝫ n eſſꝫ peccatū mortale. diceret aliqͥs ex pctō veīali ꝑdit gl̓a lucͣta. ſꝫ ſi fuiſſēttite huiſſēt gl̓aꝫ martirij quā ꝑdider̄t exmēdacio. Et edificait ill̓ domos. ex illo medacio malū eueīt eis Itꝭ deceperūtpharaonē. Dicat̉ ꝯtra illos dubitāt mētiri tractādo pacē vl̓ mr̄imoniūad t̓rēdū ī ẜmōe. xp̄s noluit metiri īmōe ꝯplacēdo ppl̓o ſꝫ ſubtilit̓ dixit ꝟitatē.Itꝭ nec ꝟitas ē ſꝑ dicēda ſꝫ cautuloſe ētaceda. ꝟbi. qn̄ q̄rit̉ a vob̓ fama alicuiꝰ puelle vl̓ vidue ab aliqͦ vult in

vxorē. Si ſit bōa poteſtis dicere ꝟifatēde boītate eꝰ. Si ꝟo ſit oppoſitū tacēdoꝟitatē qꝛ dētis diffamare nec etiādr̄e mēdaciū dicēdo ſit bōa ſit malaſꝫ poteſtꝭ dr̄e ſi q̄ratꝭ filia mea illa poſſū vob̓ rn̄dere ⁊cͣ. Euadere. Itꝭ ſi q̄rat̉de aliqͦ malefactore fugiēte ſi vidiſtisRn̄dere ꝓdēdo nec meciēdo ſꝫ dicēdo curo de eo nec de vob̓ ⁊cͣ. Si d̓rIntͣuit domū vr̄aꝫ rn̄dete qn̄ hodie mane ⁊cͣ. Euadere exēplo xp̄i. d̓t ſcpͥturaSermo vr̄ ſꝑ ī gr̄a ſale ſit ꝯditꝰ vt ſciatꝭqūo oporteat vos vnicuiqꝫ rn̄dere. Adcol̓. iiij. Tercia q̄ſtio ⁊c̄ſuꝑ the. d̓rReddite ⁊cͣ. Querit qͣre pͥus loqͥt̉ ceſare qͣꝫ de deo plꝰ teneamur deo īcōꝑabilit̉ ſit maioris excellēcie. Rn̄deoduas rōes. pͥma fūdat̉ ī qͣdā r̄gula ph̓ied. In qͦlibꝫ ſuſceptibili naturali ip̄aꝫ vl̓timā formā ſubſtātialē diſpoſicō ncc̄ia ēp̄ueniēs. ꝟbi. ſi forma ignis dꝫ ītroduci deſicracō calefactio ſunt diſpoſicōes p̄cedūt formā ignis. licꝫ forma ſub̓al̓ignis ſit melior. tam̄ oꝫ ille diſpoſitiones p̄cedāt. Ita in creatura forma pͥncipal̓ ꝑfectīa creature ē pn̄cia dei. tunccreatura iūgit deo ītellectū clarū ſine errore memoriā ne ſimꝰ ingͣti. et volūtate amando os laudando etcorpꝰ pm̄am ⁊cͣ. Iſta ē forma pͥncipalis qͣꝫ ī mūdo dēmꝰ hr̄e ⁊cͣ. Sꝫ ad iſ formā hn̄dā. oꝫ p̄cedāt diſpoſicosſcꝫ ꝯcordia ꝓxīs carēcia odij ordinacō ſuijp̄ius ꝓxīo tūc veīt deusEcce qͣre pͥus noīauit ꝓximū. qͣꝫ deuꝫ.xp̄s. Si offers munus tuū an̄ altare .i. adeo vſqꝫ fratri tuo. Math̓. v. Nota vade pͥus ⁊cͣ. Si velles dr̄e dn̄e pͥus volorecōſiliari vob̓. Rn̄dit. vade pͥus ⁊cͣ ſit maioris digͣtatꝭ ⁊cͣ. ſꝫ ſūt diſpōſicōes dn̄t p̄cedere. ml̓ta bōa oꝑaꝑdūt nolūt pͥus r̄cōſiliari ꝓxīs. Scd̓a fūdat theologiā oꝫ vult ẜuare vi euāgelicā apl̓icā ꝑfectaꝫ pͥmo detceſari .i. md̓o ſuū ē. Si vis r̄ligioſꝰ