Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ta. ſermoDnica xxiii pꝰ trini

d̓t. manete ī me ego in vob̓. Sicutpalmes p̄t fructificare niſi ſit in vite.ſic nec vos niſi ī me māſeritis Ioh̓is. iij.Pꝫ a deo ē ꝯtinuare bona vitā.d̓t aucͣtas. Gr̄a eſtꝭ ſaluati fidē ē ex vob̓. ad eph̓. ij. pꝫ ſcd̓a ꝯcluſio Tercia ꝯdl̓o ē ⁊cͣ. Sic̄ ex vob̓ poſſumꝰ bonā vitā inciꝑe nec inceptā ꝯtinuare. Ml̓to minꝰ ꝑficere. Aucͣtas Uelleſcꝫ ꝑſeuerādi adiacet mihi. ꝑficere at bo inueīo. ad ro. vij. d̓t xp̄s. Quisex vob̓ ſi petierit ouū nūqͥd ſcorpionemdabit ei ⁊cͣ. vſqꝫ ibi ſpm̄ bonū ſciꝫ ꝑſeuerādi petētibꝰ ſe. Luc̄. xi. Quū ſigͥficat ꝑſeuerāciā. albedo eiꝰ ſigͥficat illū vultficere bonū opꝰ vl̓ bonā vitā vt ſit albꝰin vita denigrando vitā ſuā errorēvl̓ falſā oppoſicōꝫ. ſcd̓a eiꝰ pleītudo ſigͣtdiligētiā ne ſit ocioſus expēdēdo tempꝰ inuanū. Cōuertet ppl̓s meꝰ dies.Pſalmiſta īqͥt Et ſicut ouum. hꝫ pͥncipiū nec fine. ſic vſqꝫ ad mortē ẜuiciumd̓i dꝫ hr̄e t̓minū. qͣrtū ē medicīale al ad vulnera ⁊cͣ. Rubeū ad ꝯfortādūdebiles. Sic ꝑſeueracia ē optīa medicīaꝯtͣ pctā. qͥnto eiꝰ fecunditas. qꝛ ab ouo agallīa calefacto gn̓at̉ pullꝰ. ſic a ꝑſeuerātia gn̄at̉ gallina ſaluacō ſciꝫ aīe. dn̄sd̓t. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē ſaluꝰerit. Math̓. x. Scorpio vadit capitede miſſo. ſꝫ pugit cauda. ſic ē de īcoſtātibꝰ. Incipiūt deo ẜuire ſimpl̓r. ſꝫ redeūtpꝰ ad malā vitaꝫ. Ecce caudā plenā veneno. d̓t deꝰ. ſubuerſores ſūt tecū et ſcorpiōibꝰ hītās. Eze. ij pꝰ cōuerſionē petēda ē a deo ꝑſeueratia. ꝯcluditſi vos ſitꝭ mali ⁊cͣ. vſqꝫ ſp̄s bonꝰ. dedd̓. Sp̄s tuꝰ ⁊cͣ. Dn̄ica. xxiij. ẜmo. j.Eddite queſūt ceſaris ceſari ſūt d̓ideo. Math̓. xxij. Sermonr̄ erit de ſcō euāgelio hodierno. Cogitaui de iſto ẜmōe tenere modū iuriſtarū.

qn̄ hn̄t diſputare. pͥmo pponūt plane qͣſi modū hijſtorie. deinde in punctꝭ videt̉ difficultas mouēt q̄ſtiōꝫ ita faciā ego. Caſus legis dīne erit hijſtoria euangelij poſita ī aliqͥbꝰ pūctis mouebo aliqͣs q̄ſtiōes ſcd̓m erit expediēs. Caſusē iſte d̓t Btūs matheꝰ phariſei inimicixp̄i ⁊cͣ Dicat̉ qūo ceſar imꝑtor romanꝰīpoſuit iudeis ſoluere tributū qͦlibꝫ mēſe de illa pecunia imꝑator tenebat ibi getes armoꝝ cuſtodia iudeoꝝ totiꝰ terre. Aliqͥ vt cayphas ⁊cͣ. dicebāt qꝛ eſſꝫfiendū eſſent liberi. di. Seme abraheſumus nemini ſeruiuimꝰ vnqͣꝫ. Ioh̓isviij. Maiores ꝟo qui intelligebant ration dicebant. ymmo erat ſoluendū exp̄dicta rōe bene dicebāt licꝫ malediceretur a ppl̓o. Si aūt aliqͥs audebat dicere eſſe ſoluēdū ſtatī occidebat̉. Modoin tali labore vl̓ ꝑplexitate phariſei miſerunt herodiaīs ad xp̄m ſuꝑ iſta q̄ſtione. Iſta intencōe qꝛ ſi xp̄us dixiſſet noneſſe ſoluendū. Statim occideret̉ ab herodianis quia colligebant tributum. Siꝟo dixiſſꝫ eſſe ſoluēdū tunc eſſꝫ in odium populi. dixerunt ſibi pͥmo adulādoMagiſter ſcimus ⁊cͣ. Nota viam dei inveritate doces. quia iudei ſoluebat templo decimas pͥmicias ſimilia. dixeruntxp̄o Magiſter ſcimus quia in veritatedoces quaſi dicere vellēt. quid ergo; oporret dare tributū ceſari? Hoc dicebaut vtxp̄us diceret tributū non eſſe ſoluenduꝫceſari. ſed deo vt ſtatim occideretur ab herodianis qui expectabant ex vna parte.quid xp̄ūs reſponderet. ex alia ꝑte populus dicens. Uideamus quid dicꝫ/ ſedxp̄us taliter reſpondit om̄s receſſerūtꝯtenti. Non eſt ſapiencia non eſt prudēcia non eſt conſiliū ꝯtra dominū Prouerbiorū. xxj Dixit em̄ ypocrite qͣi dicerꝫEgo cognoſco vos quaſi diceret. Uosqueritis a me ſi licet cenſum dari cet̓aOſtendite mihi nūmiſſima cēſus vnꝰ