Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnīca xxii pꝰ trinita. ſermo v

decora. de ꝑſona plorat pctīs ſuis d̓t facies tua decora. Itē choro ord̓iqͣre d̓t tritici. Ordeū em̄ ē aſperū figurat ſiḡficat pn̄iam eſt nccͣia nouit̉ꝯuerſo ad bonā vitā aſꝑa ē qꝛ ē duꝝ diffamat ſe accuſat in confeſſiōe dꝫ eſſe integra. qꝛ ſi abſcōdit vl̓ dimittit vnū pctm̄ mortale nihil valꝫ ꝯfeſſio.nec ſufficit ꝯfiteri ꝑte vni. aliā ꝑte alteri.ſꝫ ꝯfeſſio integra ſit ꝑfecta. Iteꝫ in dimidio choro ordei ē mēſura īꝑfecta ſignificat pm̄alē ſatiſfactōeꝫ pctīs. qꝛtot ſunt pctā nr̄a poſſumꝰ facerefectā pm̄am. ſꝫ deꝰ eſt ꝯteutus. Creditisvos ieiunia or̄ones vel elemoſine ſintſufficiētes tot pctīs certe. Patꝫꝯcluſio inciꝑe bonā vitā eſt opꝰ d̓i certitudinalit̓. de hoīe pctōre eſt ſicut deillo qui a caſu vel ſcient̓ cadit in ꝓfundafouea abſqꝫ aqua. certū ē tl̓is per ſe poteſt cadere in puteo. ſed poteſt inde exire niſi ab aliquo alio iuuet̉ cum ſcala vl̓corda ſurſum trahendo. talis eſt condicionoſtra quia ſumus fragiles. poſſumus cadere in ꝓfundo puteo peccati mortalis.Sed inde non poſſumus exire niſi deusmittat ſcalam ſue miſcd̓ie. Un̄ AucͣtasPerdicio tua iſrahel .i. vir videns deumtm̄ modo ex me auxiliū tuuꝫ. Ozee. xiij.Conſtructio incipit ibi O iſrl̓ ⁊cͣ. Ptꝫergo qui vult exire de puteo peccatorū reciꝑe bonā vitā habet exire ſcalaꝫmiſcd̓ie dei aſcendere gradatim decēgradus. Primus eſt peccatoꝝ ꝯgnicōſic de alijs vt ſuꝑ ſexto p̄cedenti ẜmōe ⁊cͣIdeo dicit apl̓us. Qui ceciderat in puteum peccatoꝝ infidelitate Ego ꝑſecutus ſum eccl̓iam dei ⁊cͣ. Si q̄rat̉ quo exiuit. Rūdit gr̄a dei ſum id qd̓ ſum.. cor.iij. ptꝫ pͥma ꝯcluſio. Scd̓a ꝯcluſio ē. ꝯtinuare bonā vita inceptā ē gr̄a deiꝟaciter vult dicere talis ꝯcluſio licꝫſitis extra puteū pctī dei miſcd̓ſaꝫ nontn̄ poteſtis ꝯtinuare bonā vitā niſi gra

tiā dei. Declarat̉ hoc quandā ſpēculacōꝫ intellectiuā vl̓ intellectualē fundatam regulā ph̓ie di. Rerū naturaliuꝫrecipienciū peregrinā formā quedā retinent ꝑmanent̉. quedā ſolū in pn̄cia agentis. pͥmū pꝫ in cādela accenſa aquacalefacta. qꝛ retinet formā acceptā. ſcd̓min aere illūiato in camera obſcura ſpeculo informiato ſtatim recipiūt peregriuas ſormas. ſꝫ retinet niſi tm̄ in pn̄ciaagentis Sic inppoſito eſt. hr̄e tenere bona vitā eſt gr̄am dei hr̄e nobiſcū talis forma ē ꝑegrina aīe. qꝛ ē ſibinatural̓ qꝛ eramꝰ natura filij ire. ad eph̓.ij. aīa recipit gr̄am dei ꝑmanent̉ vtcandela vel aqua recipiūt formas ꝑegrinas ſꝫ ſolū in pn̄cia agētis vt aer vl̓ ſpecu. oꝫ ſit ibi ꝯtinuꝰ influxus. ſcꝫtia dei ꝯtinue illūiet actualit̓ vl̓ hītualitꝭalias ſtatim ꝑderet aīa gr̄am dei. Oꝫ homo gr̄am dei ꝑſeueret ⁊c̄. debemꝰ nos ꝯuertere ad creaturā ſꝫ hr̄e debemꝰ vultū aīe ſꝑ ad deū. xp̄s Lu. xviNolite retro r̄ſpicere meores eſtotē vxoris Loth. Dicat̉ hijſtoria. Genẜ. xix. exitis de Sodoma ſcꝫ de mala vita detꝭ reſpicē retro ſcꝫ ad illā malaꝫvitā p̄teritoꝝ xp̄s. Nēo mittes ma ad aratrū aſpiciēs retro aptus ē regno dei. Luc̄. ix. Manū mittit ad aratrū.qui frangit terrā vt fructificet talis eſtille qui incipit bonā vitā pm̄am vt faciat fructū meritorium. Ideo non reſpicere debetis retro dimittendo. modi faciendo poſtea iterum modicum.ſed ꝯtinuare debetis de bono in melius.Moralit̓ fructus iuueniūtur in radice nec in trunco ſꝫ in ramis. qui tn̄ totamvirtuteꝫ habent a radice. quia ſi ſcindantur non faciunt fructum ⁊cͣ. xp̄us eſt radix ſeu truncus. nos ꝟo rami. vnus facit fructum orationis. alius ieiunioruꝫcetera. Sed videte vt ſitis formati in radice ſcilicet criſto. per amore deuocōꝫ.