tatis Sermo vdn̄ica xxii poſt trī

intelligere ꝙ demones poſſint creare animas. qd̓ eſt falſū. qꝛ ſolꝰ deus creauitaīam. Dn̄e deus creator oīm ſolus. ij.Machab̓ jͣ. Mō videamꝰ vtꝝ ad incipiendū bonā vitā reqͥrit̉ creacō. Dicoꝙ ſic. Et ad minus reqͥrūtur xv. ꝯdicōesnouaꝝ creaturarū in aīa ¶ Prīa eſt gͣcia dei q̄ creat in aīa incipiētis bona vitāqꝛ nō eſt forma educibilis de potēcia materie. ſꝫ ꝑ creacōeꝫ infūdit vel infuſionēcreat̉ in aīa ⁊ hec gr̄a pulchrā facit aīaꝫabiciēs ab ea om̄s tenebras pctōꝝ. ⁊ gͣcia ꝓprie nō eſt ꝟtus ſꝫ radix oīm. eſſenciā aīe reſpiciēs. Scd̓o creat ꝟtus fideiDiceret aliqͥs. Iā eraꝫ xp̄ianus ant eqͣꝫinciꝑeꝫ bonā vitā. Dico fides. mortuaeſt fides ſine oꝑbꝰ ⁊cͣ. Iaco. ij. hō mortuꝰ nō eſt hō. oꝫ gͦ creare fidē formatā.¶ Tercō creat ſpēs Si dicat̉ iā habebālicꝫ eſſeꝫ pctōr. Dico ꝙ nō erat ſpes ſaltē formata ſꝫ qͣſi p̄ſumpcō. ⁊ creat ī aīaItē creātur eciā qͣtuor ꝟtutes moraleſq̄ ſunt infuſe. Prīa eſt prudēcia ſcꝫ prudent̓ cauere a pctīs. ⁊ vitare occaſionesqͣi dicēdo hoc l̓ hͦ me fecit cadere in pctm̄cauebo mihi decetero. Scd̓a eſt iuſticiaq̄ a deo infundit̉ qn̄ homo incipit bonaꝫvitā di. em̄dabo mala q̄ feci. Tercia ētꝑancia qͣi di. n̄ poſſuꝫ ꝑſeuerare niſi abſtinerē a ſuꝑbia. Quarta ē fortitudo dices. certe Iā nō redibo ad pctā. nec ꝓpt̓infirmitates ſeu ꝑſecucōes. Itē increātur dona ſpūs ſcī. Primū donū eſt ſapientia .i. ſapida ſcīa cū ſapore q̄ apparet orādo legēdo ⁊cͣ. Scd̓m ē intelligenciaqͣſi intus legecia ſcꝫ in d̓inis ⁊cͣ. Terciūdonū eſt ꝯſiliū qͦ inter bonū ⁊ malū ſciꝰeligere meliꝰ. int̓ malū ⁊ peius fugere peius. hoc ē ꝯſiliū. meliꝰ eſt facere hͦ pnīaꝫqͣꝫ in inferno. ¶ Quartū eſt fortitudo q̄eſt aliud a fortitudīe morali. qꝛ illa fortificat cor. ſꝫ iſta aīaꝫ ne ex aliqͣ dyabolitēptacōe. ꝑſuaſione dimittat bona vitāinceptā. ¶ Quītuꝫ eſt ſcīa qͣ homo diri

git̉ in hijs q̄ hꝫ facere in mūdo. qua ſcitꝑſonā ſuā regere domū familiā. Sextūeſt pietas qͣ homo ꝯpatit pctōribꝰ di. omiſer talē vitā ꝯſueui ego tenere. ſꝫ dn̄evos feciſtꝭ mihi grāꝫ faciatꝭ eciā illi ⁊cͣSeptimū eſt tiōr dei qͥ facit ſtare ī cuſtodia ne homo ꝯͣ deū faciat vl̓ bibendo ⁊cͣEcce. xv. v̓tutes q̄ creātur in aīa qn̄ hōincipit bonā vitā. Pꝫ gͦ qd̓ dixi ꝙ ad incipiendā bonā vita reqͥritur creacō ⁊cͣ.De hoc aucͣtas loquens tropologice dehijs. xv. v̓tutibꝰ. Fodi eā mihi. xv. argēteis ⁊ choro ordei ⁊ dimidio choro ord̓iOzeē. iij. Nota de ꝑſona q̄ cōuertit̉ad dn̄m ⁊ incipit bona vitā dicit deus.Ego fodi eā mihi ſcꝫ foſſione ꝯpūctōisqn̄ ꝑſona dic̄. O miſer ego ſū religioſꝰet nō ſeruaui regulā ⁊cͣ. ꝑdidi hereditatē paradiſi ⁊ ſū obligatꝰ ad penas inferni. qͦt ſunt motīa ꝯpunctōis tot ſunt foſſiones Iō dicit. fodi eā ſcꝫ ꝯſcīaꝫ. Ualdeeſſet mirabile ſi papa l̓ rex foderet vineaꝫ. ſꝫ xp̄s dicit fodi eā qꝛ nullus angelꝰ.nec ſcūs poſſꝫ dare tales ꝯpūctōes. Diceret qͥs Dn̄e ſi voſmet fodiſtis quō cōſtat. xv. argenteis. Dicendū ꝙ. xv argetei ſūt. xv. v̓tutes p̄dicte qͣs ip̄e creat vtdixi. Dicūtur argentee ꝓpt̓ claritateꝫ. etſunt ad modū argenti. qͥa ꝑſona que cōuertitur clarificat in memoria ne obliuiſcatur beneficia diuina. Scd̓o clarificat̉in intellectu a falſa opinione errore. a falſa credencia ſeu dubit acōne. Tercō involuntate clarificat̉ ab inuidia ⁊cͣ. Iteꝫfacit optimū ſonum ad quem deus dic̄.Sonet vox tua ⁊cͣ. Canti. ij. Sonus cātantiū mūdanns qui hominibus placet.deo diſplicet. Sed ſonus gemitus ⁊ ſuſpirij placent deo. Ideo eī dicit. Sonetvox tua ſcꝫ cōtritionis. Facies enī hoīmque apud mundum reputantur pulchreapud deum reputantur turpes. Faciesautem que apud hunc mundum reputatur turpis ⁊ deformis apud deū reputat