Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tatis Sermo iiijdn̄ica xxii poſt tri

qui ſemꝑ ē iuueīs. eniꝫ ſeneſcit. Aliqͥenī ex iſto ꝟbo. dn̄e ſuꝫ dignus malointellecto ex quadā huilitate potiusdꝫ dici rebellio nolūt reciꝑe ip̄m coīcando in paſcha. tales nunqͣꝫ recipiēt a xp̄oDicūt Nōne eſt meliꝰ coīcare qͣꝫcoīcare male paratus. Det̄ reſponſio perparabolā de rege ſuit ad venādū Itain ꝓpoſito xp̄us rex dn̄s veīt in deſerto hꝰ mūdi ad venandū ꝑdices ⁊cͣ ſꝫaīas noſtras. Iſta venacō fit maxīe in. xlet ꝑfecta venatōe in paſcha vult intrarevillā. Quelibet ꝑſona ē tqͣꝫ villa ſeu caſtrū eſt honor dn̄i talis ingreſſus ēvtilitas nr̄a. Dicūt aliqͥ licet ſitis rexintrabitꝭ qꝛ ſuꝫ dignus ⁊cͣ. qꝛ ego ſūin mala volūtate. Tal̓ excuſatur. qꝛdꝫ deponere malā volūtateꝫ. dicendo.dn̄e ſuꝫ dignꝰ. Sꝫ exſpectate exquovultis intrare ornabo domū ꝯtritōeꝫꝯfeſſioneꝫ ⁊c̄. tūc eſſet excuſatꝰ. al̓r non.Ideꝫ de luxuria ⁊cͣ. al̓s eris ꝯdemnatꝰin inferno. Alij imꝑiti recipiunt lete coīcando. ſꝫ ponūt in loco porcoꝝ. nec habēt excuſacōeꝫ. qꝛ eccīa dat ebdomodasſepteꝫ ad parāduꝫ ſe ad coīcanduꝫdignā coīoneꝫ. ſic reformatur corpꝰ. Ideo in ꝯmendacōe illiꝰ orōis d̓r. ſanatus eſt puer ex illa hora. Tercia ē thema ꝓppſitū. Pacīaꝫ habe ī me. Dicohic petit̉ ꝓlongacō vite. iuſtificataaīa hoīs grāꝫ corꝑe reformato pereucariſtia adhuc reſtat ſolucō debitoꝝ.Dicat̉ quō quolibet peccato mortalidebemꝰ. vij. ānos de pnīa vl̓ hic vl̓ ī purgatorio. ꝟbi grā. Si iuiſti vnqͣꝫ ad diuinos ꝯputa. vij. annos de pnīa qͣs debesdeo. Itē ſi iuraſti inuanū ⁊cͣ. Si ſoluūt hic in purgatorio hn̄t ſoluere. Irꝯfiteri pct̄a tua debes ⁊cͣ. Cōfeſſio liberat aīam ab inferno ⁊cͣ. Sꝫ coīo ꝯfortat corpus. ſꝫ reſtat nūc ſoluere debituꝫſicut alicꝰ regꝭ ẜuus furtū cōmittēs pꝰrecōſilia cōꝫ dnī dimiſit ſibi mortē ⁊cͣ.adhuc tenet̉ ſoluere qd̓ accepit. Ita om

nes nos ſumꝰ fures latrones qꝛ furati ſumꝰ deo multociēs honorē reuerētiam obedienciā ſoluimꝰ ſibi ⁊cͣ. Sifieret p̄ceptū ex ꝑte baluli ſub pena. ſo ꝟaſualidoꝝ nullus faceret hoc ⁊cͣ. om̄s cauerēt. deus prīarchas. ꝓph̓as. apl̓os ſeip̄m p̄conizauit nullus vadat addiuinos ſub pena ꝑ̄dicōe corꝑis aīebonoꝝ oīm nullus timet. Ideꝫ ne aliqͥs iuret. Idē de feſtis ẜuādis curamus. Ecte furtū honoris ⁊ei. qꝛ in maiori honore habet mādatuꝫ alicꝰ dn̄i terreni p̄cipientꝭ qͣꝫ dei. om̄s obligamurregi xp̄o. Cōfeſſor at̄ eſt mediꝰ int̓ deūet hoīeꝫ. eligendus ē bonꝰ ꝯfeſſororet pctōre qn̄ pectator abſoluit̉ remittitur ſibi mors inferni. Et qn̄ coīcatcomedit rege xp̄o. Sꝫ reſtat ſolueredebituꝫ ſcꝫ ſatiſfacere pnīaꝫ. Facitefructus dignos pnīe. Mat. iij. Ad ſoluendū petit̉ dilacō vire di. Pacīaꝫ habe ī me ⁊cͣ. q. di. Dn̄e exqͦ remiſiſtꝭ mihimorte reduxiſtis me ad menſā vr̄am.exſpectate me modicū pacīaꝫ habe ⁊cͣSciatis poterimꝰ ſoluere. x. operibꝰ erit ꝯtentus qd̓ ſigͣtur ī hoc vocabulo pacīaꝫ. In ſunt. x. litere. qꝛ ſic̄peccamꝰ ꝯͣ. x. p̄cepta. ita ſatiſfacimusdecē oꝑa pnīalia. Primū eſt pctōꝝ ꝯgnicō. Scd̓m cordis ꝯtricō. Terciū emēdādi ꝓpoſitū. qͣrtū oris ꝯfeſſio. qͥntū corporꝭ afflictō. ſextū huīlis orō. ſeptimuꝫeleōſinaꝝ largicō. octanū reſtitucō. no eucariſtie coīo. decimū iniuriaꝝ remiſſio. Tūc de quolibet ſic faciēte poterimꝰdicere. Et miſertus ē dn̄s ſerui illiꝰ ⁊cͣ Sermo qͣrtus de eadeꝫ dn̄ica.Aritas veſtramagis ac magꝭ habūdet. adphilippē. j Doctrina eſt coīsin tota ſcriptura ſiue theologia int̓ omnes virtutes nob̓ neceſſarias ſiue intellectuales. vt ſapīa. ſcīa intellectiua. vel