Dnica xxii poſt tritatis Sermoiii
Sexta eſt pax ⁊ trāquillitas. ſcī de nullo ꝯtendūt ⁊ qd̓ vnus vult oēs voluntnō timent īimicos. Si vis intrare caueab ira ⁊cͣ. Septīa eſt opoſitas qꝛ nō ceſſāt a laude diuina. d̓d̓. Btī qui habitāt īdomo tua dn̄e. ꝟtus corrn̄dens ē diligetia in ſpūalibꝰ rebꝰ ⁊ iā in m̄do incipimꝰdeū laudare orādo nō iurādo ⁊cͣ. tūc aīahꝫ pondꝰ iuſtū ⁊ eſt iuſtificata. Si gͦ inaliqͣ p̄dictoꝝ deficit aliqͥs vr̄m reuertat̉ad pondus. al̓s qn̄ aīa exit de corꝑe ⁊ petit ingreſſuꝫ ſibi p̄bere ī paradiſuꝫ. dicꝫxp̄s michaeli ponderet̉ prīo. Iō depingit̉ michael cū ſtatera in maū. Si inuenitur iuſtificata intrat ⁊cͣ. Danie. v. Ecceqͥd eſt iuſtificacō aīe. Dico ꝙ iſta petiturin prīa orōe. deus ꝓpiciꝰ ⁊cͣ. Nota ppicius .i. ppe citius qꝛ in pctōre non eſt deusꝑ ſua graciā. ſꝫ in iuſtificato ꝑ grāꝫ inhītat. Et ſi aīa deficit in menſura l̓ ponderepetat rectificari ⁊ adeqͣri ad inſtar publicani. Dicat̉ quō iuit ad templū ⁊ neſciens aliā orōeꝫ dix. Deꝰ ꝓpiciꝰ ⁊cͣ. dixitxp̄s in laudē hꝰ orōis. Ame de ſcendithic iuſtificatus ī domū ſuā ⁊cͣ. Lu. xviijNota modū que tenuit. d̓r publicanusāt a longe ſtās ⁊cͣ. vbi ponūtur qͣtuorꝯdicōes qͣs ẜuauit ¶ Prīa ibi. lōge ſtasꝯͣ illos qͥ nimis altari aꝓpinquāt eciā appodiātes ſe ibi. cū tn̄ antiqͥtus ſub penamortꝭ nullꝰ audebat a ꝓpinqͣre. Numeri. ¶ Quiſqͥs vr̄m acceſſerit altare occidet̉. cuꝫ tn̄ nihil valeret reſpectu nr̄i vbixp̄s ſacrificat̉. Soli ſac̄dotes iuſti ⁊ bone vite ꝯtriti ⁊ cōfeſſi pn̄t acced̓e. Sac̄dotes qͥ accedēt altare ⁊ ad dn̄m ſāctificent ne ꝑcutiā eos Exo. xix. Ad menſāpape l̓ regis nō om̄s audent aꝓpinqͣre.Scd̓a ꝯdico tāgit̉ ibi nolebat nec oculos ad celū leuare .ſ. ex verecūdia peccatoꝝ. Sicut nec filij corā parētibꝰ. qn̄ cogitāt qͥd fecer̄t. Ita xp̄s ſcit om̄s defectus noſtros. Iō heſter dicit. Dn̄e deusꝯfundor ⁊ erubeſco̓ ⁊cͣ. prīo eſdre. ixTercia ꝯdicō tāgit ibi ꝑcutiebat cor a qͦ
oīa pctā ꝓcedūt tqͣꝫ a radice ⁊cͣ. Quarta tāgitur ibi. orabat deuote di. Deꝰ ppicius ⁊cͣ. Ita debemꝰ nos facere ⁊cͣ.Scd̓a orō eſt Dn̄e nō ſuꝫ dignꝰ ⁊cͣ. q̄ml̓tū fuit xp̄o laudata. Dico ꝙ ī iſta petimus reformacōeꝫ corꝑis. Rō qn̄ creatura dei ꝑ grām dei eſt iuſtificata in aīa.corpus retinet aliqͣs reliqͥas peccati. ſcꝫinclinacōes ad malū. ⁊ difficultateꝫ adbonū. Sicut pꝫ de infirmo nouit̉ curatoqͦ remanet debil̓ ad ābulandū ⁊ inclinatad infirmitate ⁊cͣ. Inclinat̉ natural̓r adpeccata ꝯſueta. Iō apl̓s qui pͥus fuerit īfirmus ꝑ pctm̄. poſtqͣꝫ fuit curatus dixit.Cōdelector legi dei ⁊cͣ. ad Ro. vij. Remediū eſt ſicut aīa iuſtificat ꝑ cōfeſſionē. ita corpus reformat̉ ꝑ coīōꝫ. Dic̄tphiſici nouit̉ curatꝭ. comedatꝭ carne delicatā ⁊cͣ. Et vinū bene lymphatū ⁊ ſicinfirmus ꝯualeſcit. Mō nulla caro ē tādelicata ſicut corpꝰ ⁊ caro xp̄i q̄ a ſpū ſācto in vtero ꝟginis fuit formata. Ille agnus .i. filiꝰ ꝟginis ⁊ ſanguis eꝰ lenifac̄qꝛ illud corpus nō eſt ſine ſanguine ⁊cͣ.et ſic corpus fortificat̉. Iō eccīa poſtqͣꝫp̄cepit cōfiteri in xl. ad iuſtificandū aīaꝫp̄cepit coīcare in paſcha ad fortificandūcorpus. Iſta reformacō petit̉ cuꝫ dr. domine nō ſuꝫ dignus ⁊cͣ. veracit̉ habebit̉ſi ad inſtar centurioīs petitur. Dicat̉ hyſtorial̓r de centurione qͥ venit ad xp̄m ꝓpuero Ad que xp̄s. Ego veniā ⁊ curaboeū. Et ille. O dn̄e vos qꝛ eſtis deꝰ nōſuꝫ dignus. nō dixit nolo ꝙ intres. ymodeſiderabat ſꝫ nō erat dignus. qꝛ nulluseſt dignus reciꝑe deū vt intretis ī domūmeā. licꝫ placeret. ſibi ſi intraret. qꝛ aliquā grāꝫ obtinebit. Ita dꝫ eſſe de nob̓in coīone. debemꝰ em̄ dicere. dn̄e nō ſūdignus ⁊cͣ. licꝫ velimꝰ ꝙ intret intꝰ contēplando ⁊ credendo firmiter ꝙ deus ēinfra illā cortinā ⁊ hoſtiā albā ⁊cͣ. tunchomo dicit. dn̄e nō ſuꝫ dignus ⁊cͣ. tn̄ exqͦ dn̄e vos vultꝭ intrare ⁊ ita ordinaſtꝭplacet mihi ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ .i. ſpūs.VVY ij