Dnica. XXII. pꝰ trinitatis Sermo. I
tenueris te inſtāter ⁊ cito vetet̉ domꝰ tua¶ Eccl̓. xxvij.Dn̄ica. xxij. ẜmo pͥmꝰ.Mne debitumdimiſi tibi qꝛ rogaſti me. Mat.xviij. In ſancto euāgelio hodierno declarat̉ nobis tria multū neceſſaria ad ſciendū. pͥmo pietas diuīalis copioſa. Scd̓ocrudelitas hūānalis vicōſa. Tercio equitas diuīalis rigoroſa. Prīo oſtēditur inpͥncipio euuāgelij. Scd̓o in medo. Tercio in fine. ⁊ de pͥma ſcꝫ pietate diuīali cōpioſa ill̓ qͥ faciūt pn̄iaꝫ dic̄ thema. Om̄edebitū dimiſi. Ecce quō oſtendit̉ in pͥmaparte euuāgelij. Simile eſt regnū celoꝝ.⁊cͣ. vſqꝫ debitū dimiſit xp̄s volēs oſtendere ſua pietate copioſam loquens de ſedixit tl̓em ſil̓itudinē. Sil̓e eſt ⁊cͣ. Notaiuſſit eū venundari qꝛ defraudauerat eū⁊ vxorē eius qꝛ ꝓuiderat ei de ſuis vanitatibꝰ ꝓuidit filijs ⁊ filiabꝰ qꝛ vt eis dimitteret magnā hereditateꝫ defraudauerat dn̄m. ꝓcidens aūt ſeruꝰ ille ⁊cͣ. Hichabēꝰ exemplū qꝛ licet ſimꝰ magni peccatores nō deſꝑemꝰ ſꝫ debemꝰ facere pn̄iā.petere veniaꝫ vt iſte diſpēſator qͥ feceratiuramentū bn̄ diſpēſādi bona dn̄i ⁊ fregit illud. Scd̓o fecerat ml̓tas pompas ⁊vanitates. Tercio fuit ſnīa data ꝯtra eūvt ẜm demeritū tractaret ẜuus tn̄ humiliauit ſe petes veniā. rex dimiſit ſibi om̄edebitum O qͣnta miſcd̓ia Ita nos vt iſtediſpēſator ſumꝰ infideles xp̄o qꝛ iuramētū fidei factū in baptiſmo fregimꝰ nō ſeruā do ſuā volūtatē leges ⁊ p̄cepta ſꝫ quilibet vult viuere ẜm ſuā ꝓpriā volūtatē.valde pauci ſūt qͥ in negotijs ſuis reſpiciūt ſi ē ẜm deū ſꝫ vt poſſint lucri. deum nōaduertūt ⁊ paꝝ lucͣt̉ qͥ ꝑdit aīaꝫ ſuā ecceinfidelitas nr̄a vt illiꝰ diſpēſatoris. Itedeſtruiꝰ bona dn̄i ⁊ male diſpēſamꝰbona tēꝑalia que vos diuites habetis ⁊ſpūalia vt bn̄ficia ſacͣmenta ecal̓iaſtica totū diſpēſat in vanitatibꝰ. ꝓpter hͦ ſentētiamortꝭ eſt iā data ꝑ dn̄ꝫ nr̄m dicētē. aīa
nexaet̉q̄ peccauerit ip̄a. Eze. xviij. Remediū gͣꝙ habēꝰ ē huīliari ad pedes regꝭ xp̄i. primo huīliādo cor ꝑ ꝯtricōnem. ſcd̓o os ꝑhuīlem ꝯfeſſionē. tercio corpꝰ ꝑ punicionē ſ. ẜuā do pn̄iaꝫ aliqͣꝫ. Dicendo dn̄e patiētiā habe in me ⁊ oīa reddaꝫ tibi. qꝛ decetero volo corrigere vitā meā E qͥd facit xp̄s. Om̄e debitū dimiſi tibi qm̄ rogaſti me. Ecce quō on̄dit hͨ pietas diuīalis.Auctoritas. Si dixero imꝑio morte morieris ⁊ egerit pn̄iaꝫ a pctō ſuo feceritqꝫiuſticiā ⁊c̄. Eze. xxxiij. Uidet̉ gͦ nob̓ ſi habemꝰ bonū ⁊ piū dn̄m. Magna erit culpa dāpnatoꝝ cū tā bonū foꝝ habēamꝰh̓ dē pietate ⁊ miſcd̓ia dei. In iſta ꝑte pͥma euuāgelij apparet manifeſte ꝙ diuites vt p̄lati nō ſūt dn̄i bonoꝝ tēporaliūſeu ſpūaliū ſꝫ diſpēſatores tm̄. Ratio qꝛẜm euuāgeliū hodiernū quilibet hꝫ red dere tōneꝫ ⁊ ꝯpotum gͦ ⁊cͣ. Caueāt gͦ diuites ne dicāt ſe eſſe dn̄os ſꝫ diſpenſatores.Sic̄ em̄ vnꝰ magnꝰ rex hꝫ ml̓tos diſpēſatores vt diſpēſent bona primo illis dedomo dādo neceſſitatē. Ita de xp̄o totꝰmūdꝰ eſt regnū ſuū ⁊ in qualibet villa ciuitate ⁊cͣ. facit tres theſaurarios ſcꝫ diuites. qꝛ nullꝰ ē diues niſi ordinacōe dei ⁊dat bona ⁊ diuitias vt ſeruiāt ſibi ⁊ eoꝝneceſſitatibꝰ ⁊ nō ſeruiant aduerſario xp̄i.ſ. demoni alias punient̉ a dn̄o deo. Iteꝫeccl̓iaſtici vt papa cardīales ep̄i ⁊ alij curati diſpēſatores ſpūales ſūt ſ. dignitatūbn̄ficōꝝ ⁊ ſacͣmentoꝝ Theſaurariꝰ maior eſt papa ſibi dedit claues Creditis ꝙpapa ſit dn̄s bn̄ficioꝝ non. ſꝫ diſpēſator.Id̓o apoſtolus loquens de ſe ⁊ de alijsdicit. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros xp̄i ⁊cͣ. jͣ. ad Coꝝ. iiij. Et ſequit̉ hiciā querit̉ inter diſpēſatores miniſtroꝝ vl̓eccl̓iaſticos vel laycos vt fidelis qͥs inueniat̉ O qͣlis honor erit illi qui dr̄ fidelis⁊ qͥ diſpēſāt bona ẜm dei ordīacōeꝫ al̓ infidelis eſt. Alia practica. deꝰ dedit regulā⁊ ordīacōeꝫ diſpēſatoribꝰ bōꝝ tꝑaliū. d̓