Dnica. XXII. pꝰ trinitatis Sermo. I

Nō feneraberꝭ fratri tuo ad vſurā pecunias nec fruges ⁊cͣ. Deutro. xxiij. Hic patꝫſtulnitia multoꝝ qui dicūt. Nunquid demeis pecunijs poſſum facere ad libitū. ludere ⁊cͣ. Et ſi diſpenſator regis eſſet infidelis ſi cōtra ordinacōnem regis diſpenſaret d. De pecunijs regis poſſum facere⁊cͣ. Ingnorantia hꝰ veritatis facit dāpnare multos vſurarios qui qn̄ reprehendunt̉ dicūt. Nunqͥd poſſum mutuare. x.ꝓ. xij. Nunqͥd poſſum facere cum bonismeis quicqͥd voluero ⁊cͣ. Cum iſta ration vadūt ad infernū qꝛ dn̄i eſt terra ⁊cͣ¶ Scd̓m ſacramentū magis neceſſariūeſt ſacramentū pn̄ie Dicatur quō dicūtmiſſas ꝓ pn̄ia vt ſibi ⁊cͣ. Ideꝫ de ſepulturis. dicat̉ quō res ſpūalis debet fieri pͥmo libere ⁊ poſt poſſunt petere. Iuxta cōſuetudinem patrie¶ Ecce qͣre dicit gratꝭaccepiſtis. Et qui hoc facit tenet cōſiliumbeati petri d. Paſcite qd̓ in vobis eſt gregem dei ꝓuidētes nō coacte ſꝫ ſpontaneeẜm deum. jͣ. pe. v. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ oſtenditur cru delitas hūānalis vicioſa cū diciteuuāgelium Egreſſus aūt ſeruus ille inuenit vnū de ꝯſeruis ſuis ⁊cͣ. vſqꝫ donecredderet vniuerſū debitū magnam crudēlitatē fecit ſꝫ pietatem qua ip̄e a dn̄o ſuoacceꝑat maxime cogitā do debitum ꝙ ſibidimiſerat ⁊ debitū ꝙ ip̄e exqͥrebat a conſeruo ſuo cū paꝝ ab eo receperat Ita denobis deus ꝑcit nobis magna peccata qfecimus ꝯtra eum. ⁊ nos nolumus remittere ꝑuas iniurias ꝓximis quare deꝰ debitum ꝙ remittit nobis ponit in numerodenario ⁊ cuilibet vnitati addit̉. m. ⁊ ſūtx. M. Dico ꝙ totū debitū ꝙ d̓o debemꝰeſt in numero denario qꝛ nullū eſt peccatum mortale qͥn ſit ꝯtra. x. precepta legꝭimplicite vel explicite per ſe vel reductiue.Mille eſt numerꝰ ſignās ꝑfectionē queaddit ad innuendū gͣuitateꝫ peccati mortalis ꝓ quo eſt fienda pn̄ia ꝑfecta. Primū mādatū eſt nō habebis deos alienos

Si vis ſaluari non recurras ad diuinosſꝫ ad deū Iuſtū mandatū eſt. Si aūt qͥsfacit oppoſitū peccat ꝯtra pͥmum. Ideo qfacit oppoſitū ille dꝫ mille. Dicat̉ quō recurrētes ad diuinos faciūt magnā iniuriam xp̄o qui qn̄ debuit aſcendere ad celosdimiſit remediū ꝓ ſceleribꝰ qꝛ iam fecerat mādatū de talibꝰ d. In noīe meo ſuper egrotos ⁊cͣ. Mar. vl̓. Ideo dd̓. Siobliti ſumus nomen dei nr̄i ⁊c̄. psͣ. lvij.Scd̓o nō aſſumes nomen ⁊cͣ. ſcꝫ falſe iurādo talis dꝫ duo. M. Tertiū memētovt diē ſabbati ſanctifices ⁊cͣ. ſcꝫ abſtinedo a negotijs temꝑalibꝰ audire miſſam.⁊cͣ. Quartū honora parentes cor de. ore⁊ oꝑe eis ſubueniendo qͥ facit oppoſitumdꝫ qͣtuor. Quintū nō occides .ſ. inimicosꝑ vindicta nec ꝑ odiū ſꝫ mediāte iuſticiaOīs qui odit fr̄em ſuū ⁊cͣ. jͣ. Ioh̓is. iij.Prīo occidit ſeip̄m ac ſi biberet venenūqꝛ odiū venenū eſt occidēs aīaꝫ ⁊ ē magis pctm̄ odire ſe qͣꝫ aliū. Itē occidit ꝓximum ſi non facto tamen volūtate. Sextum non mechaberis. vir ⁊ vxor ſeruantes modum non faciunt luxuriam que ſitpeccatū mortale ſed aliter Qui facit opoſitum ſignanter de adulterio frangentesſibi fidem mutuo promiſſam proditor ēvir ⁊ ꝓ ditrix eſt mulier. Creditis ꝙ viripoſſint cū alijs peccare ⁊ non vxores ẜmiura ad equalia iudicantur in mundo. ſedapud deum magis peccat qui frangit fidēvxori. Septimum nō furtum facias. qꝛdeus. Et ius diuinum puniunt fures ſic̄videtis licet hic puniant pena tn̄ quā alibi habebunt. Et ſi nō penituerimus penehuius mundi incōparabilis eſt Ideo quilibet ſit contentus quia nō placet dominoDicatur contra illos qui furantur fructꝰd. nō eſſe peccatum. Ratio ſi non fuiſſetpeccatū nō oportuiſſet xp̄m incarnari necnaſci nec pati. Octauum nō falſum teſtimonium des ⁊cͣ. nec in iudicio nec in tualocutione. Sunt aliqui qui eorū linguis