Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnīca. XXI. pꝰ trinitatis Sermo. VI.

ſiliū thematis dicentꝭ. State ī preꝑacōeeuuangelij Sermo ſextus de eadem dn̄icaOnfortaminiin dn̄o ī potētia ꝟtutis eius.ad Phil̓. vj. Pro declaracōne thematis introductōe materie p̄dicāde. Sciendū xp̄s loques de ꝑſona deuota penitente bonā vitā tenēte dicittl̓eꝫ ꝯꝑacōeꝫ. Non pōt ciuitas abſcondiſuꝑͣ mōtē poſita Mat. v. ꝟba ſūt figuratiua ſꝫ ẜm gloſas doctores vult dicere ciuitas ſcꝫ ꝑſona ſctā d̓r ciuitas qꝛ ſicut in ciuitate ſūt magne platee palatium regꝭ Ita infra ꝑſonā deuotā ſūt tresmagne platee ſcꝫ meōria p̄teritoꝝ. ſcd̓aintelligētia p̄ſentiū. tercia ē volūtas futuroꝝ ꝓlatee ſūt ſenſꝰ corꝑis īteriores.ſenſꝰ coīs fantaſia ymagīatio. remīſcētia.Domꝰ regis infra qͣꝫ xp̄s habitat quieſcit ē ꝯſcīa porte ſūt qͥnqꝫ ſenſus corꝑales. In hac ciuitate ē habūdātia mercationū ſ. ꝟitatū theologicaliū cardinaliummeritoꝝ bonoꝝ opeꝝ. Tal̓ ꝑſona eſtꝓpria habitatio xp̄i Id̓o eccl̓ia in perſonaxp̄i ꝟgīs gl̓oſiſſime dic̄ In ciuitate ſanctificata ſil̓r requieui in ihrl̓m ptās meaEccl̓. xxiiij. Talis eſt poſita ſupra mōteꝫſcꝫ fide de yſa. venite aſcendamus admōtē dn̄i Iſa. ij. Nota aſcendamꝰcredētiā obedīam pn̄iaꝫ. De tl̓i quitatedic̄ xp̄s. pōt ciuitas abſcōdi ſuꝑte poſita nec ab hoībꝰ nec deo neqꝫ demonibꝰ deo dlaꝝ ē nec gētibꝰ qꝛ licet velit abſcōdi tn̄ deꝰ ea manifeſtat ad gl̓amſuā ad exēplū gētiū ip̄is dicētibꝰ.nob̓ dn̄e nob̓; nec demoībꝰ qꝛ ſic̄ quitas obſidet ab inimicis ad capiendū. Itaqn̄ lucifer ſcit aliqͣꝫ ꝑſonā ſc̄aꝫ bonaꝫd. Illa cītas ē mihi rebellis obſidet incircuitu auctoritas. Aduerſarius nr̄. dyabolus tanqͣꝫ leo rugiens circuit querens

quē deuoret prima Petri quīto capitl̓oSed non oꝫ ip̄ꝫ timere ſꝫ ꝯfidere dn̄oiheſu xp̄o dic̄ thema. Cōfortamī ī dn̄o⁊cͣ. Loquit̉ apl̓s ꝑſonis bouis ſic̄ loquēret̉ ciuitati obſeſſe auxiliū expectāti dicendo Cōfort̉. ⁊cͣ pꝫ thema. videamꝰciuitas iſta ſeu caſtꝝ obſeſſuꝫ in circuituquō pōt defendi ne capiat̉ ab inimicꝭ. Dico reqͥrunt̉ ſex ꝯͣdicōnes. Prīa ꝯditio caſtꝝ ſit bn̄ ꝓuiſū in victualibꝰ. Scd̓a ī ꝑte debiliori ſit bn̄ munitū. Terciahabeat ppl̓m audace. Quarta ꝑte caſtri optīe claudant Quīta eiꝰ incoleīimicꝭ loquet̉. Sexta cuſtodie diligenter obſeruēt. Dico pͥmo ⁊cͣ. ſcꝫ invictualibꝰ bn̄ ⁊cͣ. Ita de nob̓. libet bōaꝑſona ē ciuitas obſeſſa ab inimicꝭ. Oꝫ habeat ꝓuiſionē de eſcꝭ ſpūalibꝰ. ſpūalia victualia nr̄a ſūt illa de qͥbꝰ xp̄s. Nonin ſolo pane viuit. ſꝫ in ⁊cͣ. Math̓. iiij.Orā doſ. deuote qͦlibet die de mane ſero legedo audiēdo miſſas dīs officijsint̓ eſſendo ꝯfitēdo coīcādo tunc ciuitaseſt optīe munita. rapiet ꝓpt̓ famē Auctoritas. Inuēti ſūt ẜmōes tui comedieos. factū ē ꝟbū mihi in gaudiū leticiā cordis mei Iere. xv. Itē alia Cōgregauer̄t frumēta .ſ. v̓ba dina in preꝑacōepugue Iudi. iiij. Ergo ꝯformamini. Secunda conditio eſt ī debiliori parre ⁊cͣ.Ita in ciuitate ſcꝫ in perſona deuota debilior pars eſt caro ſeu ſenſualitas. qꝛ intellectus fortiſſima alta ſunt ſꝫ caro eſtdebilis. Sꝑitus qui deꝫ ꝓmtus caro aūtinfirma Mat. xxvj. Id̓o munienda ē auſteritatibꝰ pnīalibꝰ abſtinentijs. Diceret aliqͥs hoc fortificat carnem ymo debilitat. veꝝ eſt debilitat qͣntum ad operatemporalia carnalia ſed ad pugnā ſpiritualem ſic fortificatur auctoritas. Uirtus etenim ī infirmitate ꝑficit̉. Cum em̄infirmor potens ſum. libenter igitur gloriabor ī infirmitatibꝰ meis vt inhabitetin me virtus criſti. ij. ad Corintheos. xij.