Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nitatis Sermo. VDn̄ica. XXI. pꝰ tri

diderit baptizatus fuerit ſaluus erit.Marci vltimo capitulo. Nota euntes in mundū vniuerſum predicate ſcilicet duas ꝯcluſiones ſimplicē credenciā.Id̓o d̓t. Qui crediderit plenā obedīaꝫ d̓t baptizatꝰ fuerit ⁊cͣ. baptiſmꝰ ſit quedā dedicacio hoīs ad ſeruiciumxp̄i ſicut ſerui ad dn̄m plenā obedientiāincludit. Baptiſmꝰ enī non ſolū includiteſſe lauatū ſꝫ eſſe ſeruū xp̄i. Id̓o decipiūtur multi intelligētes iſta auctorita quō iſtud vocabulū baptizatus fueritincludit obedīam vt declarat Math̓. vl.timo Euntes docete getes oēs baptizates eas. In noīe pr̄is filij ſpūſſcī ⁊cͣ. Dico tercio ⁊cͣ. digna pn̄ia.. quiacertū ē oēs deficimꝰ in pͥmis duobꝰ vl̓in ſimplici credencia vel diſputādo qͦmōxp̄s magnꝰ erit in tam ꝑua hoſtia ⁊cͣ.Rn̄dere debemꝰ iſta maiora poſſetdeꝰ poſſet totū munduꝫ infra auellanāincludere. Idē de obedīa qꝛ multi ſūt inobedientes. oēs obediunt euuāgelioAd ro.. Id̓o ꝓuidit nob̓ ſup̄mꝰ medicus de remedio pn̄ie ſalutari. qꝛ al̓s quōpoſſemꝰ ire ad ꝑadiſū. Ergo facere debemus pn̄iam. dolere de pctīs. recipere ꝓpͥoſitū redeundi ꝯfiteri reciꝑe pn̄iamſeruare ipſam eſt data a confeſſore ⁊cͣ.Aucͣtas. Qm̄ impletū ē tēpus appropinqͣbit regnū. penitemī credite euuangelio Marci. j. Nota qm̄ impletū ē tp̄sſcꝫ mūdi. ſumꝰ in fine. Ideo auiſetisvos. qͥlibet corrigat ſe dimittēdo pctāmalā ſocietatē vt ſimꝰ ꝑati in die iudicij ponatꝭ cor in iſtis mūdanis. reſtituatis remittatꝭ iniurias Et cōcordat apl̓sHoc itaqꝫ dico vob̓ frēs tp̄s breue eſt.. ad choꝝ. vij. Scd̓a. qm̄ appropinqͣbit regnū dei. facientibꝰ ſupple pn̄iam.Ante aduentū xp̄i licet faceret hoīes penitenciā appropinqͣbat ad regnū celoꝝ ſꝫ infernoꝝ Adā enī ex pctō ſuo fecit. cccc. et. xxx. ānos de pn̄ia tn̄ ad infer deſcēdit ſic de alijs. Tercia

d̓t Credite euuāgelio ſcꝫ p̄cipit pn̄iaꝫPn̄iam agite appropinqͣbit enī regnuꝫceloꝝ Math̓. iij. et. iiij. capitul̓. Dicoquarto ſcm̄ euuāgeliū vult p̄cipit nobis firma ꝑſeuerāciā in bona vita ſcīsoperibꝰ quia nec ſimplex credēcia nec plena obedīa nec digna pn̄ia placent deo ſine p̄ſeuerancia apud deū. plus cōſiderat̉pſeuerancia finalis qͣꝫ longitudo temporalis. verbi gracia. Sint duo quoꝝ vnusvixerit ſanctiſſime in bonis operibꝰ cētūannis ſꝫ quia per vnū die dimiſit ſeruiciūdei ante mortē conuertit̉ ad deū doletde peccatis ꝓponit abſtinere ſic moritur ſaluabit ⁊cͣ. quia plus deꝰ reſpicitſeueranciā finalē quā longitudinē tēporalem. Hoc videt̉ vobis mirabile illedāpnetur alter ſaluet. Sed declaroſimilitudine de duobꝰ euntibꝰ romā tepore indulgēcie plenarie quoꝝ vnus venit de longinqͦ magnis ꝑiculis expēſis ſꝫ quādo eſt iuxta porta ciuitatꝭ romerenertit̉ intrat. Alius autē venit devna leuca intrat viſitar ſāctuaria. qͥsde iſtis duobꝰ luccatꝰ eſt indulgencias.Nunqͥd ille intͣuit qꝛ bulla vl̓ papa d̓t qui intrat viſitat ſanctuaria. Idem papa iheſus dat plenā indulgenciāomnibꝰ venientibꝰ romā .i. paradiſū. Sꝫqui anteqͣꝫ intrat portā mortis reuertetretro per peccatū mortale non lucrat indulgencias. Sed ille intrat continuando ſcꝫ bonā vitā vſqꝫ ad morte iſte lucratur. De iſtis quatuor punctis vna auctoritas. Euuaugeliū p̄dicaui vobis quod accepiſtis ſcꝫ ſimpliciter credendo inſtatis ſcꝫ plene obediendo quod ſaluamini ſcꝫ digne penitendo ſi tenetꝭ ſcꝫfirmiter ꝑſeuerando. Niſi fruſtra credidiſtis. pͥma ad Chorinthios. xv. Notaexemplum de illo qui confidens in multitudine annoꝝ ſui ſeruicij ꝑſeuerauit.Ergo preparemꝰ cor ad ſimplicē credentiam ad plenā obedīaꝫ corpus ad dig pn̄iaꝫ firmā ꝑſeuerantiā. Iuxta