nitatis Sermo. VDn̄ica. XXI. pꝰ tri
diderit ⁊ baptizatus fuerit ſaluus erit.Marci vltimo capitulo. ¶ Nota euntes in mundū vniuerſum predicate ſcilicet duas ꝯcluſiones ſimplicē credenciā.Id̓o d̓t. Qui crediderit ⁊ plenā obedīaꝫIō d̓t ⁊ baptizatꝰ fuerit ⁊cͣ. qͥ baptiſmꝰcū ſit quedā dedicacio hoīs ad ſeruiciumxp̄i ſicut ſerui ad dn̄m plenā obedientiāincludit. Baptiſmꝰ enī non ſolū includiteſſe lauatū ſꝫ eſſe ſeruū xp̄i. Id̓o decipiūtur multi nō intelligētes iſta auctoritatē quō iſtud vocabulū baptizatus fueritincludit obedīam vt declarat Math̓. vl.timo Euntes docete getes oēs baptizates eas. In noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſcī ⁊cͣ.¶ Dico tercio ⁊cͣ. digna pn̄ia. Rō. quiacertū ē ꝙ oēs deficimꝰ in pͥmis duobꝰ vl̓in ſimplici credencia vel diſputādo qͦmōxp̄s tā magnꝰ erit in tam ꝑua hoſtia ⁊cͣ.Rn̄dere debemꝰ ꝙ iſta ⁊ maiora poſſetdeꝰ qͥ poſſet totū munduꝫ infra auellanāincludere. Idē de obedīa qꝛ multi ſūt inobedientes. Nō oēs obediunt euuāgelioAd ro. jͣ. Id̓o ꝓuidit nob̓ ſup̄mꝰ medicus de remedio pn̄ie ſalutari. qꝛ al̓s quōpoſſemꝰ ire ad ꝑadiſū. Ergo facere debemus pn̄iam. dolere de pctīs. recipere ꝓpͥoſitū nō redeundi ꝯfiteri reciꝑe pn̄iam ⁊ſeruare ipſam q̄ eſt data a confeſſore ⁊cͣ.Aucͣtas. Qm̄ impletū ē tēpus ⁊ appropinqͣbit regnū. penitemī ⁊ credite euuangelio Marci. j. Nota qm̄ impletū ē tp̄sſcꝫ mūdi. Iā ſumꝰ in fine. Ideo auiſetisvos. qͥlibet corrigat ſe dimittēdo pctā ⁊malā ſocietatē vt ſimꝰ ꝑati in die iudicijNō ponatꝭ cor in iſtis mūdanis. reſtituatis ⁊ remittatꝭ iniurias Et cōcordat apl̓sHoc itaqꝫ dico vob̓ frēs tp̄s breue eſt.jͣ. ad choꝝ. vij. ¶ Scd̓a rō. qm̄ appropinqͣbit regnū dei. facientibꝰ ſupple pn̄iam.Ante aduentū xp̄i licet faceret hoīes penitenciā nō appropinqͣbat ad regnū celoꝝ ſꝫ infernoꝝ Adā enī qͥ ex pctō ſuo fecit. cccc. et. xxx. ānos de pn̄ia tn̄ ad infernū deſcēdit ⁊ ſic de alijs. ¶ Tercia rō cū
d̓t Credite euuāgelio ꝙ ſcꝫ p̄cipit pn̄iaꝫPn̄iam agite appropinqͣbit enī regnuꝫceloꝝ Math̓. iij. et. iiij. capitul̓. ¶ Dicoquarto ꝙ ſcm̄ euuāgeliū vult ⁊ p̄cipit nobis firma ꝑſeuerāciā in bona vita ⁊ ſcīsoperibꝰ quia nec ſimplex credēcia nec plena obedīa nec digna pn̄ia placent deo ſine p̄ſeuerancia apud deū. plus cōſiderat̉pſeuerancia finalis qͣꝫ longitudo temporalis. verbi gracia. Sint duo quoꝝ vnusvixerit ſanctiſſime in bonis operibꝰ cētūannis ſꝫ quia per vnū die dimiſit ſeruiciūdei ante mortē conuertit̉ ad deū ⁊ doletde peccatis ⁊ ꝓponit abſtinere ⁊ ſic moritur ſaluabit ⁊cͣ. quia plus deꝰ reſpicit p̄ſeueranciā finalē quā longitudinē tēporalem. Hoc videt̉ vobis mirabile ꝙ illedāpnetur ⁊ alter ſaluet. Sed declaro ꝑſimilitudine de duobꝰ euntibꝰ romā tepore indulgēcie plenarie quoꝝ vnus venit de longinqͦ cū magnis ꝑiculis ⁊ expēſis ſꝫ quādo eſt iuxta porta ciuitatꝭ romerenertit̉ ⁊ nō intrat. Alius autē venit devna leuca ⁊ intrat ⁊ viſitar ſāctuaria. qͥsde iſtis duobꝰ luccatꝰ eſt indulgencias.Nunqͥd ille qͥ intͣuit qꝛ bulla vl̓ papa d̓tꝙ qui intrat ⁊ viſitat ſanctuaria. IdemNā papa iheſus dat plenā indulgenciāomnibꝰ venientibꝰ romā .i. paradiſū. Sꝫqui anteqͣꝫ intrat portā mortis reuertetretro per peccatū mortale non lucrat indulgencias. Sed ille qͥ intrat continuando ſcꝫ bonā vitā vſqꝫ ad morte iſte lucratur. De iſtis quatuor punctis vna auctoritas. Euuaugeliū p̄dicaui vobis quod⁊ accepiſtis ſcꝫ ſimpliciter credendo in qͦſtatis ſcꝫ plene obediendo ꝑ quod ⁊ ſaluamini ſcꝫ digne penitendo ſi tenetꝭ ſcꝫfirmiter ꝑſeuerando. Niſi fruſtra credidiſtis. pͥma ad Chorinthios. xv. Notaexemplum de illo qui confidens in multitudine annoꝝ ſui ſeruicij nō ꝑſeuerauit.Ergo preparemꝰ cor ad ſimplicē credentiam ad plenā obedīaꝫ ⁊ corpus ad dignā pn̄iaꝫ ⁊ firmā ꝑſeuerantiā. Iuxta cō