Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nitatis Sermo. VDn̄ica. XXI. pꝰ tri

poſſunt cogitare preparare ſe vt vadantad ſanctū Iacobū vel iheruſale. Sed ſieſtis cōtractꝰ poteritꝭ exequi. Ite multi diſponūt ordināt deſiderant ire ad eccleſia ſi interea incidūt in īfirmitates tūcexecucio eſt īpedita. autē differenciaeſt int̓ p̄paracionē execucionē AucͣtasCor hoīs diſponit viā ſuā ſcꝫ libeꝝ arbitriū. ſꝫ dn̄i eſt dirigere greſſus eius.uerb̓. xvi. Itē alia ibidē. Homīs eſt ani p̄parare dn̄i gubernare linguā Nota hoīs eſt p̄parare animū ad p̄dicandūvel diſputanduꝫ ⁊cͣ. ſꝫ executio ad extra.dn̄i eſt gubernare lingua. Quia execuciones opeꝝ ad extra ſunt ī libero arbitrio. ſꝫ p̄paraciones. Id̓o dicit thema.State in p̄paracōne euuāgelij. Non d̓tin execucōne. quia euuāgeliū p̄cipit facere elemoſinā. Unde ſi habetis ſufficithabere cor p̄paratū ſi haberetꝭ tunc faceretis. Itē p̄cipit cōfiteri. ſꝫ ſufficit habere cor p̄paratū. Idē de alijs operibꝰ patet thema. Diceret aliqͥs In quibus ſtateuuangeliū xp̄i. dico tota doctrina euuangelica cōſiſtit in qͣtuor.Primo in ſimplici credencia. Scd̓o in plena obēdiencia. Tercio in digna penitencia.Quarto in firma ꝑſeuerancia. De omnibꝰ iſtꝭ in ſpeciali dicit thema.State in p̄para cōne euuāgelij Dicopͥmo ſcm̄ euuāgeliū p̄cipit habere ſimpliceꝫ credenciā. Simplex credencia eſtalicui credere de magnis mirabilibꝰ rebus. factis alcioris dignitatis ꝑfectiorꝭſcītatis plenioris ſapīe nunqͣꝫ mentitur tanto eius aſſencioni ſimpliciꝰ eſt credendū ſine iuramēto ſine teſtibus. Talēcredenciā vult xp̄s a nobis ſcꝫ alta. Inuiſibilīa incōp̄henſibilia fidei trāſcendētis ſimplicit̓ credamꝰ ponendo nos indiſputacōne. ſcꝫ quō poteſt hoc eſſe ⁊cͣ.Non velle teſtes ⁊cͣ. ſꝫ dicere qꝛ vos dn̄edicitis poteſtꝭ dicere falſū credo ſimplici verbo. licet ītellectꝰ meus p̄t cō-

p̄hendere. in facimꝰ xp̄o maximū honorem. verbi grā. Quilibet xp̄ianꝰ credit trinitatē videt̉ quō tres ꝑſone ſintvna eſſencia tn̄ quia vos mihi dicitꝭ egocredo exqͦ eſtis tante ſcītatꝭ dignitatisſapīe poteſtꝭ mētiri ⁊cͣ. Itē dicitis eſtis deꝰ credo vr̄ ſuꝑ in p̄cedentiẜmone. Aucͣtas de oībꝰ hijs. Uenit iheſus in gallileā p̄dicans euuāgeliū regnidei dicēs. Credite ⁊cͣ. Marci pͥmo. Nota aduētꝰ ī gallilea interp̄tat rota ſigͣtxp̄i incarnacioneꝫ per que venit in iſtummundū volubilē vt p̄dicaret euuāgeliūregni dei. qꝛ ſcꝫ credētes portat ad regnūdei. Id̓o apl̓s. non erubeſco euuāgeliumꝟtus enī dei eſt in ſalutē omni credenti.Ad ro. pͥmo. Non erubeſco ſicut faciuntmulti p̄dicantes. Ouidiū Uirgiliū Terenciū alias fabulas poeticas in qͥbusnulla ē fides. qꝛ multa menciunt poetevt d̓r in pͥmo methaphiſice. Dico ſecundo ⁊cͣ. ſcꝫ plena obedīa non ſolū euuangeliū xp̄i p̄cipit ſimplice̓ credenciam.ſꝫ et plenā obedienciā.. nullꝰ dn̄s eſtcōtentus de ſola credencia ſubditoꝝ ergaipſū ſꝫ oportet addere obedienciā plenā.Si enī credis xp̄s ſit dn̄s rex ſaluatoroīpotens Ergo ſis ei obēdiens qꝛ obedīaſequit̉ ad credenciā. In hoc oſtendūt̉ illi credunt xp̄o qꝛ ad extra ei obediūt. xp̄sp̄cepit ire ad diuinos ⁊cͣ. ſꝫ recurreread eum in neceſſitatibꝰ. Qui recurritobediens ē ſꝫ modo tot ſunt inobediētesTales licet ore non dicāt ꝓpter timore.oꝑe tn̄ on̄dūt deū īpotētē ⁊cͣ. Itē ſi credis ipſuꝫ deū on̄de obēdiendo qꝛ p̄cepit iurare luxuriari blaſphemare ⁊cͣ. qꝛ derege ſuo p̄lato loquit̉ reuerenciaItē qͥlibet dn̄s vult de ſeruis ſuis qͥbusꝓuidet aliqd̓ ſeruiciū. xp̄s ſit dn̄sdans nob̓ ꝓuiſionē reꝝ oīm faciamꝰ ſibialiqd̓ ſeruiciuꝫ ſcꝫ in ebdomāda ſerua redn̄icā. Ecce quō obēdīa ſequit̉ ad credēciam Ido xp̄s Euntes ī mūdū vniuerſūp̄dicate euuāgeliū creature. Qui creXXX. iiij.