Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. XXI. pꝰ trinitatis Sermo. III

qͣles inimicos habemꝰ ſcꝫ demones.quia int̓ hoīes debet eſſe inimicicia ſeuguerra. Sꝫ ꝯͣ demones volunt noſtrādāpnacionē corrupcionē ꝯͣ iſtos fortiter pugnare debemꝰ. Aucͣtas. Non eſtnobis colluctacio aduerſus carne ſanguinē ſꝫ aduerſꝰ pͥncipes ptātes aduerſus mūdi rectores tenebraꝝ haꝝ contraſpūalia neqͥcia in celeſtibꝰ. Ad epheẜ. viQuaſi vellet dicere apoſtolꝰ quare debetis armari armis ꝟtutū. qꝛ eſt nob̓colluctacio aduerſus carnē hominē .ſ. ex nos p̄miū qd̓ ſpectamꝰ. Primū debitūhoīes poteſtates. qͣſi diceret I nimici nr̄iſunt ita potētes reſpectu nr̄i ſunt vt pͥncipes ſiue reges reſpectu vniꝰ paſtorꝭ. maior enī eſt potencia eoꝝ leone. Si deꝰmitteret ſubito deſtruerēt totū mundū.tāta eſt eoꝝ poteſtas nos miſeri ſumꝰdebiles vermes corrupti. Ideo neceſſariū eſt armari. Scd̓o eſt nobis colluctacio aduerſus mundi rectores tenebrarum harum Ipſi vero ſunt aſtutiſſimivt hoīes armoꝝ diu ſecuti ſunt armabella reſpectu ruſticoꝝ inexꝑtoꝝ Septeꝫmilia āni ſunt demones ſecunt̉ arma.Id̓o ſciunt bene vbi debēt cutere nosmiſeri neſcimꝰ adhuc qͥd eſt bellū ſpūale illi nunqͣꝫ fecerūt aliud ꝯͣ patriarchasꝓphetas apl̓os etiā cōtra xp̄m ꝟginemariā Tercio eſt nobis colluctacio contra ſpūalia neqͥcia ſunt inuiſibiles Periculū eſſet cecis pugnare contrainimicos īuiſibiles. vnꝰ eſſet ſufficiēs adcentū. Ita de nobis ſumꝰ ceci in mundo. quia poſſumꝰ videre demones quivadunt in circuitu ꝑcuciendo modo vnūin capite per ſuperbiā. modo aliū in gutrure per gulā ſic de alijs. Oportet nosergo armari ꝯͣ ictus tēptacionū Quarto d̓t in celeſtibꝰ Ipſi enī habēt auātagiūſiue antipodiū Dicūt milites etiā vegecius de re militari. poteſt habere vantagium de ſole ſiue de monte ⁊cͣ. bēne ſtatin bello. Ita demones habēt vantagiumtenent enī nos ſub manu. in inferno eniꝫ

quot ſunt aīe. tot ſunt demones ad torquendū. Sed in aere caliginoſo eſt magͣmultitudo demonū ad noſtꝝ exercitium tēptacionē noſtrā. de hoc vide ſanctūThomā pͥma ꝑte q̄ſtione. lxiiij. arti. iiij.Sunt enī vt athomi in radio ſolari. Ecce qͦmodo habēt auantagiū. videtur ergonobis ſi debemꝰ armari Ergo īduite vosarmatura dei vt poſſitis ſtare aduerſusinſidias dyaboli. Ad eph̓. vi. Dicotercio debet nos mouere ad armandūlegittime laborantibꝰ eſt corona celeſtisglorie. Multū crederet lucrari in illobello obtineret coronā regis francie. Arrogonie. Caſtellę. nihil valent vel paꝝquia ſi hec lucrant. anime nōnunqͣꝫ ꝑduntur poſt mortē. Itē ſubiciunt̉ tot miſerꝭindigencijs. Sed corona ꝑadiſi daturaīe intranti paradiſū per xp̄m depingitde virgine maria. Ueni amica mea venicoronaberꝭ. Canticoꝝ. iiij. Exquo ſemelrecipit nunqͣꝫ perdit̉ collocat in cathedra habet habundāciā omniū reꝝ. Id̓ooēs labores omniū bonoꝝ opeꝝ dulcesdebēt eſſe nobis illa corona obtinēda.Dicat̉ hic miraculū de vitis patꝝ de illo in vna nocte luctus eſt ſeptē coronas.quia cōtradixit temptacioni ne dormiretModo ſi leui re ille obtinuit ſeptēcoronas qͥd erit de nobis ſi volumꝰ contradicere reſiſtere fortit̉ temptacioni.de ſuperbia. Quādo d̓t demon. O talisvadit ſic ⁊cͣ. credatꝭ ſibi Idē de tēptacione auaricie quādo dicit talis aſcendit congregauit diuicias quia mutuauit vꝰemebat ⁊cͣ. ad vantagiū vel vēdebat plꝰꝓpter ſolucionis dilacioneꝫ non credatisſibi. ſꝫ fortiter reſiſtite. Idem de luxuria.quando dicit O quantū ſolaciū eſſettali iuuēcula peccare. Idē de vindictacredatis ſibi. Idē de penitēcia quādo dicit quare vis facere pn̄iam forte nocebit tibi ⁊cͣ. Non credatis ſibi. quia ſi eſtisfortis vincitis habebitis coronam. De