Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tatis Sermo iiidn̄ica xxi poſt tri

Un̄ ſcriptura. Qui credit ī me oꝑa queego facio ipē faciet. Ioh̓. xiiij. Qui ēn peccato mortali licet credat deū creidat deo tn̄ credit in deū eundo adAliqui ſunt paſſus eūdi ad. Primꝰeſt contricō peccatoꝝ. quēadmoduꝫ puex qui cecidit ī luto plorat. Sic quilibetnoſtrū debet facere qn̄ videt ſuā vitā immundā deturpata ſuꝑbiā auariciā.etcͣ. Scd̓s paſſus ē ꝯfeſſio. ſicut puercecidit ī luto flens recurrit ad matrē queip̄m lauat mutat aliā veſteꝫ. Sic recurrendū eſt ad matre noſtrā eccleſiamad cōfitenduꝫ oſtendēdo immūdiciam. lauat nos veſtit nos noua veſte qn̄abſoluit nos ⁊cͣ. Ꝙꝛ ſicut erat prius qͣsindutus veſte ſuꝑbie pompe vanitatꝭ.Ita poſt induit huīlitatis veſte. ſic dealijs. Qui facit iſta credit in deū qꝛ tēditad illū. Oīs qui credit in illū vel illi noncōfundet̉ Ad ro. x. Secus de credētibꝰſolū duobꝰ pͥmis modis. De hoc tercio credendi intelligit̉ illud verbū. Quicrediderit baptizatus fuerit ſaluus ērit. qui vero crediderit ꝯdemnabiturMath̓. vlti. Uide expoſicōeꝫ huiꝰ aucͣtatis. Deo gracias Ser. terciusAduīte vos armaturā dei ꝟbū iſtd̓ habet̉ ad epheſe. vjͣ.⁊c̄ Pro declaratōe introductōe materie p̄dicāde. Iciendū nos īuenimꝰin ſacra ſcriptura xp̄ꝰ veīt in hoc mūdovtrex ītrās cāpū libetacōe ppl̓i ſui a captiuitate morte. exqͦ adam peccauitꝯtra deū. faciēdo volūtate dyaboli pociꝰqͣꝫ dei. ex tūc dyabolꝰ tirānice accepittu dominiū in hoc mūdo omnes hoīestenebat captos īfra clauſurā pctōꝝ. ianuis clauſis. Ianue erāt ignorancie de deoerrores falſe opiōnes. qͦlibet faciebatyaboſibi deū ſcꝫ ydola. et poſt mortēlus ducebat aīas ad infernū. Ecce ī quacaptiuitate erat ppl̓us. Sꝫ qd̓ fecit filius

dei. motus filiꝰ dei ex cōpaſſione pietate intrauit ī hūc mūdū vt in cāpum ⁊cͣ.Et p̄liū cōmiſit dyabolo in die veneris ſancta. et fuit grauiter vulneratꝰ in capite. in manibus ⁊cͣ. Sed liberauit populū ſuū intātū omnes obedientes etcredētes ſibi ſūt liberi Aucͣtas. attolliteportas. ſcꝫ ignorācie erroris qꝛ nobisoſtendit portas. veritatꝭ. pͥncipes veſtraset eleuamini porte et̓nales ſcꝫ ex duracione lōga. et ītroibit rex gl̓ie. Quis ē iſterex gl̓ie dn̄s fortis potens. dn̄s potēsin p̄lio. pͣs. xxiij. hoc dixit dauid. illuminatus ſpū ſancto. p̄uidēs xp̄i p̄liū Itē aliaAucͣtas noui teſtamēti maioris aucͣtisqͣꝫ dauid. qꝛ xp̄i eſt. luce. xi. fortisarmatꝰ ſcꝫ dyabolꝰ cuſtodit atriū ſuūſcꝫplateā huiꝰ mūdi quē tirānice occupauitIn pace ſūt oīa que poſſidet Quia nechomines nec angeli erant ſufficientes adexpellendū. Si autem fortior illo. ſcꝫxp̄s. ſuꝑueniēs vicerit oīa arma eius .i.peccati. aufferret ſpolia. eiꝰ ſcꝫ naturāhūanā diſtribuet inordinibꝰ āgeloꝝ collocādo patet ergo ratione autoritate xp̄s venit in hunc mūdū vt princepsad belluꝫ ꝓliberatōe populi ſui Creditisvos xp̄s intrauerit bellū ſine armisnon credatis ymmo optime armatꝰ fomnibꝰ virtutibꝰ. Accipiet armaturā zelus illius. Tantū diligit aīas nunqͣꝫfuir vir tam zelotipꝰ de vxore ſua nec filia de patre nec dn̄s de ancilla ſicut xp̄sde aīa. Ideo dicit zelus illius. a̓mabitcreaturā virtutibꝰ .i. hūanitatē qꝛ diuinitas ſēꝑ eſt armata Ad vltōeꝫ inimico Sapiecie. v. Fiat ergo ꝯcluſio quando rex ingreſſurus campū armat̉ Nōne milites armat. ymmo. Ideo militibꝰ.i. nobis dicit thema. Induite armaturādei ſcꝫ virtutes bona merita pꝫ themaTria debent nos in ducere incitare adrecipiendum arma virtutū bone vitePrimo locus in quo ſtamus Secundo