dnīca xxi poſt trītatis Sermoii

Auguſtinus ꝙ in templo adorabant ijdola cū populis. Ideo dicit apl̓us ꝙ cūcognouiſſent deū ⁊cͣ. vſqꝫ ſtulti facti ſūtMoralit̓ iſte defectus ph̓orū eſt hodiein multis xp̄ianis qui cognoſcūt deum ⁊tn̄ non glorificant. ymmo deſpiciūt ⁊ vituꝑant deū. ꝟbi gr̄a. In domo dn̄i ſuſtinere inimicū dn̄i ⁊ habere colloqͥa ſecreta ⁊ recurre ad illum. in ſuis neceſſitatibꝰmagna iniuria dū̄i eſt ⁊cͣ. Hoc faciuntxp̄iani xp̄o. ſuſtinendo diuinū cōiuratore⁊cͣ. ⁊ recurrendo ad eos. Itē cū deus ſitin domo huiꝰ mundi totus in toto ⁊ totꝰin qͣlibet ꝑte qn̄ tu iuras r̄negas blaſphemas cora eo iuras ⁊cͣ. vel tu non credis.vel ſi credis ⁊ tn̄ facis iſta peior es ph̓is.infidelibus. Itē credis ⁊ ſcis ꝙ dn̄s quiꝓuidet ſuis ſeruitoribꝰ vult de eis aliqͦtſeruiciū. Itē etiā dominus deus vult denobis ſeruiciū ⁊ vt ſeruemus dominicā⁊cͣ. Si credis ⁊ non facis peior es qͣꝫ ph̓iEcce pͥmus gradus credencie qͥ habeturꝑ ſcīam intellectualē. ¶ Secūdus gradus aſcendendo ē maior ſcꝫ credere deoid eſt verbis eius. Multi credunt deumqui non credunt deo. Sicut multi me ſciunt eſſe ſed non credūt mihi .i. ꝟ̓bis q̄ dico vel ego credo demones ſemper eſſe ſꝫnon credo demonibꝰ .i. verbis eoꝝ. Quicredunt deū debent etiaꝫ credere deo. ſcꝫverbis que dicit. Legit em̄ de Abrahaꝫſene cui deus ꝓmiſit dare filiū cū eſſꝫ ſenex ⁊ etiā vxor antiqͣ. Dicit textus. Credidit deo Abraham ⁊ reputatū ē ei adiuſticiā. Gen̄. xv. Et dico ꝙ iſte graduscredencie venit ex reuerēcia. Magna eīreuerencia fit alicui ꝑſone dicēti aliqͥd ſupra intellectuꝫ puta ſcꝫ ꝙ hoīes vl̓ aſinivolant ⁊ crederet̉ ſibi ſine iuramēto ⁊ teſtibus. Propt̓ ſuā famā bonā ꝯſcīaꝫ etbonitatē. Ita eſt de xp̄o ih̓u qui venit devltra mare de celo empiriali ꝑ incranation ⁊ natiuitatē ⁊ cepit nobis predicando dicere altiſſima ⁊ ſupra rationē ⁊ in-

tellectū naturalē. ſic etꝭ ꝙ licet ſit vnꝰ deus ſimplex ⁊ indiuiſibilis. tn̄ ꝙ ille ē tresꝑſone pater filius ⁊ ſpūs ſcūs. Un̄ ſcpͥtura d̓t. Tres ſunt qͦ teſtimoniū dant incelo pater ꝟbum ⁊ ſpūſſctūs. ⁊ hij tresvnū ſunt. jͣ. Ioh̓is. v. debet em̄ xp̄ianusdicere. Domine ad hoc non habeo racionem nec argumentū. Sed bene ad oppoſitū. Tamen domine exquo vos dicitis.Credo firmiter ⁊ nolo iuramentū nec teſtes. Hic eſt meritum fidei. Quia ſi dixiſſet ſolem eſſe luciduꝫ ⁊ homo crederetgrates nullas haberet. Item dixit aliudmirabile ꝙ de illis tribꝰ perſonis non pater nec ſpūs ſctūs ſed filius factus eſt homo. Magnū mirabile. Un̄ d̓t ſcripturaQui cū in forma dei eſſet non rapinā arbitratus eſt eſſe ſe equalē deo. Sꝫ ſemetip̄m exinaniuit. formā ſerui accipiens ſꝫcorpus ⁊ aīaꝫ in ſimilitudinē hoīm ⁊ habitu inuentus vt homo. Ad Philipē. ijHoc mirabile eredendū eſt vt ſuꝑ. Itēd̓t ꝙ fuit ꝯceptꝰ de mr̄e ꝟgīe. ſine hoīe ſic̄grann̄ format̉ infra auellanā. Itē ꝙ fuit natꝰ de mr̄e manēte incorrupta. ſic̄ trāſit radiꝰ ſolis ꝑ feneſtrā vitreā recipiēscolorē vitri. Sꝫ bonꝰ xp̄ianꝰ dicere ītraſe dꝫ. Dūe n̄ heo rōꝫ nec argum̄tū. Sꝫcredo dn̄e. qꝛ articulus fidei ē. Qui ꝯceptus ē de ſpū ſcō natꝰ ex maria ꝟgine ⁊cͣItē dixit nobis aliud mirabile de ſacram̄to altaris ꝙ dictis ꝟbis a ſacerdote ip̄ē ēibi verus deꝰ ⁊ hō. ſic̄ ē ī celo. Caro meavere ē cibꝰ ⁊ ſanguis meꝰ vere potus ē.Qui māducat hn̄c panē viuit in eteruū.Ioh̓. vj. Si diceret ꝙ hoſtia ē alba ⁊ rotunda ⁊ crederet̉ ſibi neqꝫ mirū. Grego.Fides non habet meritū. vbi hūana racōꝓbet. exꝑimentū. Qui timetis deū credite illi ⁊ nō dicit illū. ⁊ nō euacuabit̉ merces vr̄a. Eccl̓. ij. Infideles vt iudei agareni credut deū ſꝫ n̄ d̓o. iō euacuabit̉ merces eoꝝ. Terciꝰ gͣdꝰ fidei ē credere in deum .i. credēdo in ip̄m ꝑ bona opera ire.