ta. ſermo iiOnīca xxi pꝰ trini

d̓r in pͣs Dauid. Dixit inſipiēs in cordeſuo nō ē deꝰ. Sꝫ qͥ hꝫ ītellectū naturalē p̄t cogͦſcere ꝙ deꝰ ē. ꝑ intellectū. Primo ſi ego quererē a vob̓ d. Creditis ꝙ īmeo corꝑe ſit aīa diceretꝭ ꝙ ſic. licꝫ n̄ eāvideatis. Sꝫ ex ſcīa naturali ex oꝑbꝰ q̄apparēt exteriꝰ qꝛ videtis ī capite effectꝰqͥnqꝫ ſenſuū corꝑaliū ſciꝫ videre audireloqͥ ⁊cͣ. q̄ nō pn̄t a corꝑe eſſe ſine aīa. creditis in me eſſe aīaꝫ rōnalē. Itē qꝛ brachia mouent̉ ⁊ venter r̄cipit ⁊ emittit ⁊pedes mouet ⁊ ꝓcedūt. Hijs certe cognoſcit̉ ꝙ aīa ē in corꝑe. licꝫ nō videatur.Mō cogitare debetis ꝙ caput hꝰ mundiſit celū. Duo brachia elemētū ignis ⁊ aeris q̄ ſunt maioris actiuitatꝭ. vterus inquo ſunt hn̄iditates aqua ſit. ⁊ t̓ra ſit pedes. Mō qͥd videtis in capite. nōne videtis ibi motū ſolis. ab oriente ī occidētē. ita ordīate. ꝙ nūqͣꝫ pctm̄ vl̓ defectū cōmittit. ita de motu lune creſcēdo ⁊ decreſcendo. dicēdū ē. Itē videmꝰ motū aliarū ſtellaꝝ mō claruꝫ ē licet nō videat̉ ꝙē aliqͣ ſubſtācia ſpūalis q̄ mouet oīa iſtaqꝛ ſol ⁊ luna celū ⁊cͣ. Irrationabilia ſūt⁊ ille ē deꝰ. Ide dicēdū ē de motu duorū elemētoꝝ qͣſi duoꝝ brachioꝝ ſciꝫ defulgoribꝰ nubibꝰ de claritate aeris tonitruis tēpeſtatibꝰ claꝝ ē ꝙ aliqͥſ ę qͥ faciatiſta. ⁊ ille ē deꝰ ⁊ licꝫ non videat̉. ex hijstn̄ effectibꝰ p̄t cognoſci. Itē dicēduꝫ deaqua q̄ ē qͣſi vterus. Itē t̓ra q̄ pedibꝰ aſſimilat fac̄ ordinate oꝑa ſua. Primo iuvere arbores ꝓducūt flores ⁊ poſtea fructꝰ ⁊ ſic de alijs. ⁊ qͥ mouꝫ ⁊ gub̓nat t̓rā⁊ fac̄ iſta deꝰ eſt. Si gͦ motꝰ corꝑis cogitad credēdū aīaꝫ eē ī eo. ita etiā motꝰ hꝰmūdi fac̄ deū cogͦſcere. Inuiſibilia eī deiꝑ ea q̄ facta ſūt intellecta ꝯſpiciunt̉. De h̓vide b. tho. p̄ma ꝑte. q̄ſ. ij. ar. iij. ibi ꝓbatdeū eē qͥnqꝫ vijs ꝓpt̓ p̄dictā rōeꝫ. Dicūtaliqͥ magni doctores ꝙ hō ē ad imaginēdei iſto mō. qꝛ ſic̄ deꝰ eſt vnꝰ. qͥ gubernattotū mūdū. ita in hoīe ē vnꝰ ſpūs guber-

nās totū corpꝰ. ⁊ ſic̄ tota aīa ē in toto ⁊tota in qualibet ꝑte. Ita deus eſt totusin toto mundo ⁊ totus in qualibet parteDeus creauit d̓ terra hominē ⁊ ẜm imaginē ſuā fecit illū. Et iterū. Conuertit illum ſp̄ ad cogitandū quia ſicut eſt vnusſpūs in eo. ita vnus deus eſt in toto mūdo. Ecc̄i. xvij. ¶ Secundo hoc idē ptꝫ.⁊ ponatur caſus ꝙ aliqͥs ignoras ⁊ ſimplex ſed vigens naturali intellectu. inteetpalaciū pape vel imperatoris ſolus. licetnon videat papā vel imperatorē. qn̄ videbit cameras feneſtras ⁊cͣ. ſtatim cogitabit ꝙ magnus domiuus ⁊ potens fecitillud. ⁊ ex ordinacōe palacij ꝯgnoſcet eiꝰſapientiaꝫ. ⁊ ex habundantia bonitatē.Ita in ꝓpoſito. Cogitate quale palaciuꝫeſt iſte totus mundus. Camere in quibꝰeſt dominus cū baronibꝰ filijs ⁊ amicisſunt alte collocate ſcꝫ in celo. nos ꝟo ſumus hic in ſtabulo cū beſtijs. De iſta domo Aucͣtas. O Iſrahel qͣꝫ magna ē domus dei ⁊ cet̓a. Baruch tercio. Feneſtreſunt ſol ⁊ luna ſtelle. ⁊ ſcamna huiꝰ domus. ſunt montes. Qui talē domū edificauit deus eſt ⁊ potentiſſimus. ⁊ quia itaordinate fecit ſapiens eſt. ⁊ quia om̄ibꝰꝓuidet bonus eſt. Talis dominus potētiſſimus ſapientiſſimus ⁊ optimus iuſtꝰdebet eſſe. dans bonis remunerationem.malis autē punitionē. Ecce quomō cōgnoſcitur deus. Auctoritas ⁊cͣ. Inuiſibilis gloria potēcia maieſtas ⁊ cetera.dei creatura d̓t glo. Ab hoīe ꝑ ea que facta ſunt intellecta conſpiciūtur. ſempiterna quoqꝫ virtus ⁊ diuinitas. Ita vt ſintinexcuſabiles. quia cum cognouiſſent deum non ſicut deū glorificauerūt aut gratias egerunt. Ad Romanos pͥmo. Philoſophi in ſcolis cognouerunt deum licetnon nominarent eum deum ſed pͥmū pͥncipium princeps vt in duodecimo Methaphiſice primā cauſam motorem immobilem pͥmuꝫ intelligentia. Sed dicit