dn̄ica. xx. poſt tritatis Sermo viii

dedit nobis cibos quibꝰ ſuſtētamur. actn̄nos miſcemꝰ venenū. ſcꝫ ꝑ ſuperfluitatēhoc cum ſuꝑflue comedimꝰ. Et iſtud venenum nos occidit ⁊ abbreuiat vitā taꝫſpūalem qͣꝫ corporaleꝫ ⁊ ita intoxicamꝰcibū ⁊ ideo conſilium datur in ſcriptura.Eccli. xxxvij. Noli auidus eſſe in epulatione ⁊ nō te effundas ſuꝑ om̄eꝫ eſtam inmultis em̄ eſcis erit infirmitas ⁊ auiditasappinquabit vſqꝫ ad coleraꝫ ꝓpter crapulam multi obierūt qui aūt abſtinens eſtadiciet vitaꝫ. Et ita patet quō auidi ſiueguloſi ſtulti ſūt qm̄ occidūt ſeip̄os ⁊ cōcordat alibi ſcriptura loquens de auidis.Prouerb̓. pͥmo. Stulti ea que ſibi ſuntnoxia cupiūt ⁊ imprudētes odibūt ſcīaꝫ¶ Sexta ſtultitia eſt iracūdia. ꝙ auteꝫiracundia ſit ſtultitia. patet per ſimilitudinem alicuius habentis aliqueꝫ annerxumſibi cuiꝰ vult ſcindere veſtes ⁊ nō poteſtilli veſtes ſcindere cum ſit a ꝑte poſteriori qui videns ꝙ nō pōt frangere veſtes alterius niſi ventre ⁊ corpore ſuo ꝑforatoponit ſibijp̄i gladium per ventre ⁊ occiditſeip̄m. talis eſt ſtultus merito iudicandꝰ.Huic ſimilis eſt iracuudꝰ qui ꝓ frangendis veſtimentis alterius corporis quodeſt veſtis anime ſeip̄m occidit. non enimpoteſt alterius occidere animā qꝛ illa eͣincorruptibilis. Uel veſtis eciam dicitfama ⁊ ad frangendū veſtimenta vel alterius corporis vel famam primo iracundus ꝑforat animam ſuaꝫ: vnde iratus primo ſe occidit in anima percutiensſe gladio ire. De quo dn̄s. Mat. xxviijayt ad petrū. Om̄es enī qui acceperintgladiuꝫ gladio peribūt. qd̓ intelligit velintelligi poteſt de gladio ire. vn̄ dauid īpsͣ. xxxvj. Gladius intret in corda ip̄orū ⁊cͣ. Non eī poteſt intelligi de gladiomateriali. qꝛ eſt exceptō qꝛ ſūt multi hodie accipiētes gladiū materialē qui nonmoriūtur gladio. Itē nec de gladio iudicij. qm̄ multi fuerūt homicide qui acta penitencia ſaluātur. gͦ ſine exceptōe poteſt

intelligi de ira q̄ prīo occidit illuꝫ qui eāpoſſidet. ⁊ ſic eſt ſtulticia. Iō dicit ſcpͥtura. Ne ſis velox ad iraſcenduꝫ qꝛ ira īſinu ſtulti requieſcit. In ſinu i. in corde.gͦ Nolite fieri ⁊cͣ. Ecc̄s. v. ¶ Septīaſtulticia eſt accidia. Ꝙ accidia ſit ſtulticia patet ꝑ ſimilitudineꝫ. Ubi notāduꝫꝙ in quadā villa erant nundine in quodā die. ⁊ fuit bonū forū de rebus. qꝛ illud quod an̄ conſtabat ⁊ appreciabaturcentū frācis. in nūdinis habebat̉ ꝓ vno.Et tunc homo volens emere victualia.dormiens ⁊ excitatus a muliere ſua noIuit emere. ſꝫ voluit prandere. ⁊ poſt pͥndiū iteꝝ obdormiuit. ⁊ nō emit aliquidin nundinis. poſt ꝟo mortuus eſt. nonnetalis eſt ſtultus. Patꝫ ꝙ ſic. Ita eſt deaccidioſis in oꝑbꝰ victualibꝰ. qui ꝑ modica huius mūdi bona poſſunt redimereinfinitam penam in alio mūdo. ſꝫ accidioſi negligūt. ¶ Et nota parabolā que eſtMath̓. xviij. Homo quidā rex om̄e debituꝫ remiſit ſuo ꝓcideti ad pedes domini. ac dicenti. Pacīam habe in me. Itanos ī pn̄ti vita cū paucis lacrimis poſſumus emere mīaꝫ dei. ⁊ redimere penā inferni. ⁊ hoc qͣꝫdiu durāt nundine ſcꝫ qͣꝫdiu durat pn̄s vita. ſꝫ poſt mortem cummille milibꝰ lacrimis non p̄t emi mimaꝑs mīe dei. qꝛ iā tranſacte ſunt nūdine ⁊oīa cara ſunt. Ꝙāt tꝑs in alio mūdo carū ſit pꝫ in hyſtoria Lu. xvj. de diuite epulone ⁊c̄. qͦ qͣꝫdiu durāt nundine emamus tā cuꝫ lacrimis ⁊ ieiunijs qͣꝫ cū vigilijs ⁊ diſciplinis ⁊ alijs qͥbuſcunqꝫ. ⁊agamus pnīaꝫ ⁊ ita erimus diligentes.qm̄ poſſumꝰ in oꝑbꝰ terrenis ſꝑ laborare ⁊ cū hoc eſſe ocioſi. qd̓ pꝫ qm̄ ille cognoſcit fuiſſe ocioſus ī die qn̄ ad domū redit in ſero nihil portat. Ita eſt de terrenis cū laborauerīt in mūdanis ī vita ſi n̄portent bona opera ad paradiſuꝫ. talesiudicabūtur ſtulti. ymmo maxīe ſtulti. ⁊ideo ꝓuerb̓. xij. dicitur de diligentibꝰ etaccidioẜ. Qui oꝑatur terrā ſuā ſaciabit̉