Dn̄ica. XXpꝰ trinitatis Sermo. VI

um de die Ideo xp̄s. ambulate dum lucem habetꝭ Ioh̓is. xij. Si quis ambulatin die nō offendit qꝛ lucem huius mundividet. Si aūt ambulauerit in nocte offēdit. qꝛ lux nō eſt in eo Ioh̓is. xj. Moraliter de die vadūt ad celū qui ambulant īclaritate gratie dei ⁊ tales bene recipiuntDe nocte vadūt qui in tenebris peccatimortalis ſūt ⁊ tales nō recipiuntur ibi.Ideo in die ſcꝫ gratia dei ambulemꝰ neaccidat nobis ſic̄ cuidam ſtulto ⁊cͣ. Audite ꝑabolam de duobꝰ ſocijs ambulantibꝰ ad quandam villam vbi erat ꝯſuetudo ꝙ de nocte in ſolis occaſu parte claudebant̉ quā ꝯſuetudinem iſti ſciebant. vnꝰtn̄ remāſit in prato ⁊cͣ. Modo auiſetisvos ne aliquis veſtrum ſit ī iſta ſtulticiavilla ad quā oēs xp̄iani vadunt ē gloriaceleſtis que clauditur illis qui ſūt in nocte culpe ⁊ habet inimicos ſcꝫ demones adiſtam gloriā celeſtem oportet ire de dieſcꝫ in claritate gratie Aliter nullus habetintrare ⁊ om̄s xp̄iani ſciunt hanc conſuetudinem ⁊ omnes ambulamus. ſꝫ multiremanet in prato ameno volētes ſe alleuiare ⁊ delectari vt luxurioſi ⁊ interī dies gratie tranſit ⁊ venit nox. Alij remanent ad arborem frondoſam vt ſuperbi vani pompoſi ⁊cͣ. qui totaliter ſūt inflati. Alij remanent ad fontē qui manat vtvſurarij. Quia vſura quolibēt die etiamfeſto manat ⁊ de nocte veniunt volentesintrare ciuitatē ⁊ gloriam celeſtem ⁊ nōpoſſunt ſꝫ veniunt inimici ſcꝫ demones ⁊captiuos ducūt eos ſecum ī infernū. Oqͣntum conſtat illa mala delectatio ꝓpterquā eterne ⁊ beate vere vite perpetua incurrit̉ amiſſio. Prudentes vero vaduntde die ſudando laborādo ꝑ penitentiamvt habeant bonam cenaꝫ ⁊ quieteꝫ in ꝑadiſo licet ſtulti truffentur de eis Id̓o iohannes Si quis ambulat in die nō offēdit ſcꝫ cadens in inferno. Ergo videte qͦmodo caute ambuletis

Explicit ſermo ſextus poſt feſtum ſanctetrinitatis. Sequitur.¶ Sermo ſextus de dominica. xx.Ex cū audſſetturbatus eſt. Scribunt̉ hecverba originaliter Mathei.viceſimo ſcd̓o capitulo ⁊ officialiter ineuuangelio hodierno. Sermo noſter eritde materia ſancti euuangelij iſtius dominice preſentis ⁊ ſi placet deo habebimus⁊cͣ. Rex autem cū audiſſet turbatꝰ ē. vtſupra in euuangelio. ¶ Nota hic cauſantur tria puncta¶ Primo benignitas diuinalis¶ Secundo peruerſitas humanalis¶ Tercio ſeueritas dei virtualis¶ Et de iſto vltimo loquitur thema euꝫdicit Ꝙ rex iratus eſt vnde. ¶ Primooſtenditur beniguitas dei erga nos que ioſtenditur in principio euuangelij cum dicitur. Simile eſt regnum celorum homini regi qui fecit nuptias filio ſuo. Undevidendum eſt quomodo hic oſtēditur benignitas diuinalis. ¶Pro quo ſciendūeſt ꝙ iſte rex eſt deus ⁊ matrimonium eſtconiunctio diuinitatis cum humanitate.Quia ſicut vir et vxor per actum matrimonij ſunt duo in vna carne vt habetur.Mathei. xix. capitulo. Ita iā nō ſunt duoſed vna caro. Qd̓ ergo deus cōiunxit. hōnon ſeꝑet. Dicit illi. Quid ergo moyſesmādauit dari libellum repudij ⁊ dimittere⁊ Ait illis. Quoniam moyſes ad duritiam cordis veſtri permiſit vobis dimittere vxores veſtras. ab initio autem nonfuit ſic. Dico aūt vobis qꝛ quicūqꝫ dimiſerit vxorem ſuam niſi ob fornicationem⁊ aliam duxerit mechatur. Et qui dimiſſam duxerit mechat̉. Dicunt ei diſcipulieius. Si ita eſt cauſa hoīs cum vxore. nōexpedit nubere. Qui dixit illis ⁊cͣ. Ita diuinitas ⁊ huānitas ſunt vna ſola ꝑſona