Dnīca. XX. pꝰ trinitatis Sermo. VI.

ſeu ortu ⁊ dicūt qd̓ peccatū furari fructꝰſi em̄ nō fuiſſet peccatuꝫ nō oportebat criſtum mori in cruce Ideo amore dei ſeruemus caut elam ꝑegrinoꝝ portare expenſas ⁊c̄. Scd̓a cautela neceſſaria eſt ꝯuerſari pacifice non cōtendere per viam vbinō eſt dn̄ium. Secꝰ de villa ſeu ciuitatevbi quilibet timet dn̄m. Si in hoſpitio iniuria ꝑegrino infertꝭ nō curat de vindicta.qꝛ extraneus eſt nec hꝫ ibi ꝑentes. Id̓oſimpl̓r rn̄dit. Itē cauet ne alicui faciat iniuriaꝫ qꝛ ſtatim poſſet ꝯtra illos in villaId̓o dixit Ioſeph fr̄ibꝰ ſuis ꝓficiſſentibus .i. itinerantibus. Ne iraſcamini in viaGeneẜ. xlv. Ratio dixit in ciuitate. quiaibi ſūt diuiſores. Ita dico vob̓ om̄s vadimus ad ꝑadiſum cum ſclauino baculo⁊cͣ. Igit̉ caueamus a ꝯtentionibꝰ ⁊ diuiſionibꝰ brigis ⁊ malis voluntatibꝰ Audite apl̓m d. Obſecro vt digne ambuletis vocacōne qua vocati eſtis cum omnihumilitate ⁊ manſuetudine ⁊ patientiaſupportātes inuicē in caritate ſolliciti ſeruare vnitatem ſpūs in vinculo pacis ad.Epheſ. iiij. Obſecro .i. care rogo ſex rōesponit hic paulus Prima cū dic̄ vocatione qua vocati eſtis. Conſiderare debemꝰad qd̓ ſumus vocati qꝛ ad nuptias ꝑadiſi vbi nō ꝯtencōnes ſūt ⁊cͣ. Sed pacificeſtant ꝙ placet vni omnibꝰ placet ꝙ vnꝰvult om̄s ꝯcordant. Id̓o d̓t obſecro ſ. vtdigne viuatis ⁊ pacifice qꝛ deus nō vultin ꝑadiſo brigoſos ſeu iracūdos ymo qn̄aīa alicuiꝰ brigoſi petit ingreſſū ad portaꝑadiſi. Dic̄ ſibi xp̄s hic om̄s ſunt pacificinolo ꝙ ponas hic rixas remittit ad infernum vbi eſt guerra ⁊ diuiſio ꝯtinua. Secunda cū dic̄ in omni huīlitate. Humilitas cordis requirit̉ ad viuendū pacifice.Superbꝰ ſi iniuriat̉ ſtatim d̓t ſpecta egotibi retribuā ſꝫ humilis patienter ſuſtinet⁊ iniuriā qͣꝫ poteſt interpretat. Dicat̉ exemplū de vitis patꝝ de illo ſctō heremita qui vituꝑabatur a quodā dicēdo. vos

ypocrita ⁊ ſctūs cogitauit qͥd vult dicere⁊ cogitauit ꝙ ille dicit̉ ypocrita qui ſe alinm oſtendit ad extra cū alius ſit ntra. etdixit vituperanti. fili tu bene dicis. qꝛ nonhabeo tantam ſanctitatem interius ſicutper habitum oſtendo exterius. Et aliusindignatus magis dixit vos eſtis magnꝰlatro ⁊ etiā ſanctus. Ueꝝ dicis qꝛ multociens deo furatꝰ ſū obedientiā. Et eſtꝭadulter ⁊ ſctūs. Reſpondit vos bene dicitis. qꝛ aīam mea ſponſam xp̄i nō tractaui vt debui ⁊cͣ. Et aliꝰ vos eſtis ꝓditorEt ſctūs heremita reſpondit. verū eſt qꝛfidem ꝓmiſſam in baptiſmo fregi multociens. Et alius vos eſtis ebrius. Et ſc̄sreſpondit. Ueꝝ eſt qꝛ neſciui me gubenare ⁊cͣ. Et alius vos eſtis homicida verū eſt. qꝛ per peccatū occidi animam meāAīa que peccauerit ipſa moriet. Ezech̓xviij. Et iteꝝ alius dixit. vos eſtis ſtultus Aliꝰ reſpondit veꝝ eſt qꝛ neſciui cuſtodire bona ſpūalia que acquiſiui ⁊ cumtali humilitate vicit illū. Patet ꝙ huīlitas requirit̉ ad viuendū pacifice. Si vniveſtꝝ diceret̉ latro quid diceret vel ſi alicui mulieri bone diceret meretrix licꝫ poſſet ꝯͣcedere vt heremita qͥd tn̄ diceret. timendum eſt ꝙ iniurias in dicentę nō modicas retorqueret. Tercia tangit̉ cum dicit cū manſuetudine q̄ ē quēadmodū lana mollis qn̄ em̄ ꝑſona nō eſt aſpera necdura in verbis qn̄ iniuriatur eſt vt lanaque ſi ꝑcutiat̉ nō dat fonū non em̄ iraſcit̉ꝑſona manſueta. Secus de ſuperba queferro aſſil̓atur ⁊ vt ferrum clamat ⁊cͣ.Quarta cautela tangit ibi ⁊ patientia qꝛſi perſona patiens iniuriā patiat̉ nō vultreciꝑe vindictam ſꝫ cōmittit deo dicenti.Michi vindictā ⁊ ego retribuā ad Roxij. Quinta tangit̉ ibi ſupportātes inuicein caritate. Ratio qꝛ nunqͣꝫ fuit nec eritaliquis ſine defectu niſi xp̄s ⁊ ꝟgo marianunquam fuit vir nec vxor ſine defectu