Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. XIX. pꝰ trinitatis Sermo. VI

confeſſoris. Si ille habet reſtituere ſitpauper cōfeſſor poteſt ſibi dare in orōnibus vel in alijs ſatiſfaciat. Hec ſapiencia nob̓ oſtendit̉ a xp̄o dn̄o. Iſa. xi.ẜm viſionē oculoꝝ neqꝫ ẜm auditū auriūarguas Sꝫ iudicabit in iuſticia pauperes arguet in equitate manſuetis terre.Ergo viuatis. quaſi inſipiētes ſꝫ vt ſapieutes. De eadē dn̄ica. Sermo. vi.Idete quomocautē ambuletis Ad epheſe. v.Materia hodierna erit quō debemus iread ꝑadiſū. qꝛ via eſt longa. aſpera periculoſa. ſꝫ vt materia ſit deo gracioſa acceptabilis nob̓ ꝓficua meritoria. Salutet virgo maria. Qui bene vult cogitare acute vere inueniet vira huiꝰmundi eſt niſi via qua vadimꝰ ad aliūmundū. nullꝰ enī credit ſe hic ſemꝑſurū qꝛ ſumꝰ niſi ꝑegrini. de hoc daboſignū auctoritate. In qͣtuor cognoſcitur aliqͥs ſit extͣneus ꝑegrinꝰ ſcꝫIn veſte ſimplici groſſa viliIn baculoIn capelloEt in mutacōne hoſpicij de die in diē De tali d̓r ſit extͣneus ꝑegrinꝰoīa iſta ſigna reperio in xp̄iano qd̓ conſideranti diligent̉ clare patebit. Primoportamꝰ veſte groſſā vilem grauē ſcꝫcarnē. quia indutꝰ eſt ſpūs vt ꝑegrinus ſic indutꝰ exit de domo vteri ſcꝫ materni. Id̓o d̓t ſcpͥtura. Corpꝰ corrumpit̉aggrauat animā. Sapīe. ix. Scd̓o habemꝰ baculū ſcꝫ cruce xp̄i. quē recipimꝰin baptiſmo qn̄ cruce ſignamur in multꝭꝑtibus corporis nec alio baculo ſuſtentari poſſumꝰ. eundo ad celū. Id̓o d̓rbis in ꝑſona xp̄i. Tolle baculū meuꝫ inmanu tua vade ſcꝫ ad peregrinandū incelū. qͣrto Regū. iiij. Unde qd̓ d̓r. Uade ſolū d̓r xp̄iano. Iudei autē alij infideles licet portet carnem veſte vilem

tamē portāt iſtū baculū nec vaduntad celū ſꝫ ad infernū Tercio portamꝰcapellumº quod defendit nos ab eſtu ſolis pluuia. Iſtd̓ capellū eſt grā dei quāetiā recipimꝰ in baptiſmo. In cuiꝰ ſignūdatur veſtis alba ſigͣns gram picta ſignificans ꝟtutes qͣſi capelluꝫ ſcī Iacobi.Id̓o dauid. Per die ſol vret te neqꝫluna nocte. Quarto quieſcamꝰin aliqͣ loco qꝛ inceſſant̉ ambulamꝰ. ꝑegrinus viā quieſcit aliqn̄. comedendo⁊cͣ. Sꝫ nos ꝯtinue approximamꝰ ambulando morti Homo natꝰ de muliere breui viuens tꝑe replet̉ multꝭ miſerijs vſqꝫ nunqͣꝫ in eode ſtatu ꝑmanet. Iob. xiij.Fiat ergo cōſequēcia. Si de qͦlibet homine habente iſta qͣtuor ſigna ſcꝫ veſtē illāgroſſā. baculū ⁊c̄. d̓r ſit ꝑegrinꝰ noshabemꝰ iſta vt ꝓbaui. ergo oēs ſumꝰ ꝑegrini viatores ad aliū mundū Dicebatenī dauid in ſua orōne. Aucͣtas. Peregrini ſumꝰ corā te aduene ſicut oēs patres noſtri. Dies nr̄i ſicut vmbra ſuꝑ terram. nulla ē mora dn̄e deꝰ nr̄. pͥmo ꝑalipomenō vltimo. Unꝰ intrat iſtā via ſcꝫnaſcēdo. alius egredit moriendo. Itemalia auctoritas de nouo teſtamēto cōcordans. Scientes quādiu ſumꝰ in hoc corpore peregrinamur a dn̄o. ſcd̓a ad choꝝ.qͥnto. Peregrini ergo habet ire longāviā aſperā periculoſā bono iudigentſilio. Et meliꝰ conſiliū qd̓ poteſt dari eſtauiſare dicere eis. Uidete qͦmodo caute ambuletꝭ. patet thema. Modo videamus exqͦ omnes ſumꝰ ꝑegrini. Fratresauiſetis informetꝭ vos de cautelis quiadicit thema. caute. Querit̉ ergo que cautele ſunt ſeruande. Dico qͥnqꝫ cauteleſunt neceſſarie cuilibet ꝑegrino¶Prima ſolū portare expenſas ſtricte Scd̓a eſt cōuerſari int̓ hoīes pacifice Tercia iuugere ſe bone ſocietati ſecure Quarta auiſare ſe de paſſibꝰ ꝑiculoſisQuinta ire ad hoſpiciū in die Quicūqꝫ ſeruauerit iſtas qͥnqꝫ cautelasTTT .iij.