Dn̄ica. XX. pꝰ trinitatis Sermo. VI.
inhoneſte ⁊cͣ. Cū pueri ⁊ ſcutiferi in preſencia dn̄i ſtant honeſte. Si iſta cogitaremus etiā quādo hō eſt ſolus in cameravel alias ſtaret ſemꝑ honeſte ⁊ cōpoſite.qꝛ deus ē ſꝑ p̄ſens Id̓o Boeciꝰ Magnanobis indita eſt ueceſſitas probitatis .i.modeſtie cū oīa agamꝰ ante oculos iudicis cuncta cernetis De iſta ꝟtute d̓t apoſtolus Modeſtia veſtra nota ſit omnibꝰhominibꝰ. Rō dn̄s ꝓpe eſt. qꝛ p̄ſens eſt.Ad phil̓. iiij. Modeſtia veſtra ī loquendo. in abulando ⁊ ī oībus alijs. Mulierenī q̄ cogitat ꝙ reſpicit̉ a viro ſtat to ta cōpoſita. ſic cogita ꝙ deꝰ ꝑ foramē te ſꝑ reſpicit Iſtā modeſtiā ſeruauit xp̄s eundocōpoſite tēperate cōmedendo. reſpiciēdodulciter. Unde d̓t apoſtolꝰ Ego paulꝰobſecro vos ꝑ māſuet̉udinē ⁊ modeſtiāiheſu xp̄i. ſcd̓a Choꝝ. x. ¶ Quarta condicio eſt q̄ deſurſum eſt ſapīa ſuadibilis eſt.i. docibilis ignorātes informādo. Quilibet ſciens aliqd̓ bonū oſtendat ꝓximo.Sicut p̄dicatores ⁊cͣ. alias perdunt graciam ⁊ ſcīam. Si vero p̄dicant deus augmentat grām ⁊ ſcīam ⁊cͣ. hoc on̄dit in celi luminaribꝰ dantibꝰ nob̓ lumen ⁊ influencias qͣs a deo recipiunt. alias ſi nollentdeꝰ auferret ab eis lumē ⁊ influenciā. predicatores ad minꝰ doceatꝭ ꝑticulariter.Si vir ſcit ſe ſigͣre. pr̄ nr̄ dicere vel confiteri ⁊cͣ. on̄dat vxori ⁊ ecōuerſo. pr̄ oſtenbat filio ⁊cͣ. on̄de hic ſigͣre. Uir ſapiensſcꝫ p̄latus curatus vel p̄dicator plebemſuā erudit. Ecͣci. xxxvij. ¶ Quinta cōdicio tangit ibi. Que deſurſū eſt ſapīa eſtbonis cōſenciens. ſcꝫ ꝓpriū intellectū ſubiciendo ſanctoꝝ doctrinis ſingularit̉ hijsq̄ fidei ſunt. Hoc oſtendit in puerꝭ addiſcentibꝰ. quia oportet addiſcente credereẜm philoſophū. Si contēciones ſunt incordibꝰ veſtris nō iſta ſapiēcia q̄ deſurſūeſt deſcēdēs. ſꝫ terrena aūt aīalis ⁊ dyabolica Iacobi. iij. ¶ Sexta cōdicio eſt qͣdeſurſū eſt ſapīa plena eſt miſericordia ⁊fructibꝰ bonis. Hoc innuit̉ ſecrete ꝙ mi-
ſericordie opera ſunt. ſeminare ⁊ fructuscolligere ⁊ ita eſt. Nā quādo vos datiselemoſinā pauperi. vidue. puelle. captiuis tunc ſeminatꝭ ſicut agricultor ꝓiciensſemen vt putrefiat. Reſpondet̉ vt ꝓ vnamenſura decē colligā. Ita eſt de elemoſina quādo datis denariū vel florenū panem vinū Uidetur ꝙ tu perdas ſꝫ nō eſtita. īmo centuplū recipietis hic ⁊ vitameterna in alio mundo. Id̓o apoſtolus loquens de elemoſina ad littera dicit Quiꝑce ſeminat. Sicut agricultor qͥ in magnō agro nō ſemnaret niſi vnā qͣrtā parce⁊ metet. ſcd̓a Choꝝ. ix. Ideo xp̄s. Mathei. v. Beati miſericordes qͦniā ipſi miſericordiā cōſequetur. ¶ Septima condicio. Que deſurſū eſt ſapīa eſt iudicāsſine ſimulacōne .i. fictione non ſolū ire inexteriori apparecia ⁊ opere ſꝫ et veritate.Hoc tangit dn̄os ⁊ iudices qͥ habēt regimen ⁊ populū iudicare in indicio temporali vel eccleſiaſtico nō reſpicere parentelam. Iudex exiſtēs in cathedra iudicij nōdebet cognoſcere patre vel matre ⁊cͣ. immo ſi iuſticia ē ꝓ iudeo moro pauperi valiquo dare ſentenciā contra patreꝫ ⁊cͣ.Nota reſpicere preces dona ⁊cͣ. Dauid.Si vero vtiqꝫ iuſticiā loquimini recte iudicate filij hominū. Quilibet iudex baliuus vel gubernator quādo iutrat nouiterloquitur iuſticiā iurādo eā ſeruare Melius eſſet ſibi frangere caput ⁊ collum qͣꝫfacere oppoſitū. Itē non ꝓtrahere ſentēciam. Ide de iudicibus eccleſiaſticis iudicent iuſte. Confeſſores etiam qui ſuntiudices auiſent ſe vt iudicent recte Aliqͦnolunt abſoluere ruſticū qui furatus eſtracemū vel malogranatā ⁊ bene faciunt.ſꝫ vſurariū bene abſoluūt ⁊cͣ. Item ſi aliquis eſt furatus aliquid vel quia inuenitaliquid ⁊ nō reſtituit non abſolnat quouſqꝫ reſtituat vel aſſignādo tēpus dicēsꝙ alias nō valebit abſolucionē proteſtari. De incertis autē ⁊ lucratis in ludo ſcꝫtaxill̓ ⁊ alijs fiat reſtitucio Iuxta arbitriū