Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica. XX. pꝰ trinitatis Sermo. V.

pudcicia on̄dit̉ nobis in turture. de quadicūt naturales. ſi ꝑdit maſculū nul maſculū vult reſpicere ſꝫ vadit ſolitaria deẜta. nec ponit ſe ī arbore frōdoſaſꝫ in ficca. nec bibit aquā niſi turbidā. Itēſēꝑ plāgit gemendo. Exēplū dat deusī tture volētibꝰ caſte viuere. Prīo tales debēt reſpicere aliū Scd̓o debētviuere ſolitarie. dimittēdo ſocietate queeſt occaſio peccādi Tertio debēt ponere ſe in arbore frodoſa ſcꝫ ornando ſe Quarto debēt bibere aquā claramſcꝫ nimis curioſe viuere ī ferculis. ſꝫ debent abſtinere. Quīto plāgere gemere debēt pctā ſua alioꝝ De iſta pudicitia. Auguſtīꝰ ī regula. veſtrā pudiciciam cuſtodite nec dicatꝭ vos hr̄e aīospudicos ⁊cͣ. Uir vxor ſeruanda ſibi fidem. caſti ſunt ſeruando modū pudici. Prima cōdicioⁱ igitur eſt vere ſapīe. Scd̓a cōdicio eſt tangit̉ ſubditdeſurſuꝫ eſt ſapīa. demū pacifica eſt. Sieſtis vere ſapiētes oportet ſciatꝭ cōuerſari ꝓximis pacifice. pͥmo in cordeportando odiū ſeu malā voluntate.Scd̓o ī ore male loquēdo de alio. ſedloquēdo adinuice. ſalutādo ſe qꝛ os eſtnuncius cordis. Ex habundācia cordisos loquit̉ Luce. vi. Dicat̉ ꝯͣ mulieres dicentes. Ego nolo loqͥ illi ⁊cͣ. Qui enimaufert verbū ꝓximo. deꝰ aufert ſibi verbn̄qn̄ plus indiget. qꝛ moriet̉ ſine ꝯfeſſione teſtamēto ⁊cͣ. Tercio pacifice conuerſare facit ſapīa in oꝑe faciēdo fur nec ꝓximū dāpnificādo. Sūt aliqͥtimore pene vel hmōi non audent faceredāpnū ꝓximo. ſꝫ de nocte vadūt amputantes vineas arbores ꝓximoꝝ plusdebes timere deū videt oīa nunqͣꝫ intrabis paradiſum niſi pͥus ſatiſfeceris ſatiſfactione tot dāpno Id̓o d̓t. Sapīademū pacifica ē. Beſtie enī in deſerto viuūt pacifice. nunqͣꝫ inſurgit lupus ꝯͣ lupū ſic de alijs. Et nos minꝰ pacifice viuimnus qͣꝫ beſtie. Id̓o ſcpͥtura Uade ad for

micā. O piger ꝯſidera vias eiꝰ diſceab ea ſapīam. ꝓuerb̓. vi. Diſce ſapīam.ſcꝫ pacifice viuēdo qꝛ formice in cumuloſuo eſt magnꝰ viuūt pacifice nec habent pͥncipe nec iniuriant̉ ſibi. īmo iuuantſe mutuo ad portādū onꝰ qn̄ vadūtviā pacifice trāſeunt nos trāſimꝰ nihildicētes quare minꝰ rōnabiles ſumus qͣꝫbeſtie. Id̓o d̓t. Uade ad formicā O magna verecūdia formica ſit magiſtra hominū. Id̓o de pacificis d̓t xp̄s. Beati pacifici qm̄ filij dei vocabunt̉ Math̓. v. Dicit auguſtinꝰ in ſermone dn̄i in montede beatitudinibꝰ iſta ē maior. Terciacōdicio eſt. Que deſurſū eſt ſapīa modeſta eſt. Modeſtia ē quedā ꝟtus facitcreaturā mature ordinate cōpoſiteuerſari. oīa mēbra ꝑſone cōponit ordinat ad ſtandū. Gracioſe ſcꝫ manus caput oculos in oībus ordinat vitā hominis honeſte mature gubernādo ſe.oſtendit nobis in pueris in ſcola in abſcentia mgr̄i faciunt niſi ludere ſꝫ ineius p̄ſencia mouent ſe. Itē idem eſtin ſeruis corā domino aſſiſtentibꝰ. Magiſter noſter eſt xp̄s. Nec vocemini magiſtri quia magiſter veſter vnꝰ eſt xp̄us.Mathei. xxiij. Doctores vt AuguſtinꝰAmbroſiꝰ ſunt magiſtri ſꝫ baccalarij apoſtoli etiā ſunt baccalarij repetitores fuerūt iheſu xp̄i ſuaꝝ doctrinaꝝ ſanctaꝝ. Ite eſt dn̄s. Uos vocatis me magiſter dn̄e bene dicitꝭ ſum et enī. Iohānis. xiij. Et eſt nobis p̄ſens. egovobis modo p̄ſens plus eſtis vos xp̄op̄ſentes qꝛ ipſe eſt in medio. Unde dicit̉ipſemet. Ubi ſunt duo vel tres cōgregati in noīe meo in medio eoꝝ ſū. Matbeixviij. Ideo p̄dicator debet ſe auiſare qͥddicit quia corā papa iheſu ⁊cͣ. vt dicat verba vera ſancta doctrinā. Idē de vobisdicendū qͦmodo debetis ſtare cōpoſite inp̄ſencia dei angeloꝝ ipſum aſſociancquia quādo aliqͥs ſtat inhoneſte. dicuntangeli domine. Ecce qͥmodo ſtat iſte ſicTTT .ij.