Dnica. XX. pꝰ trinitatis Sermo. V.
pudcicia on̄dit̉ nobis in turture. de quadicūt naturales. ꝙ ſi ꝑdit maſculū nullū maſculū vult reſpicere ſꝫ vadit ſolitaria ꝑ deẜta. nec ponit ſe ī arbore frōdoſaſꝫ in ficca. nec bibit aquā niſi turbidā. Itēſēꝑ plāgit gemendo. Exēplū dat deusī tture volētibꝰ caſte viuere. ¶ Prīo tales nō debēt reſpicere aliū ¶ Scd̓o debētviuere ſolitarie. dimittēdo ſocietate queeſt occaſio peccādi ¶ Tertio nō debēt ponere ſe in arbore frodoſa ſcꝫ ornando ſe¶ Quarto nō debēt bibere aquā claramſcꝫ nimis curioſe viuere ī ferculis. ſꝫ debent abſtinere ¶. Quīto plāgere ⁊ gemere debēt pctā ſua ⁊ alioꝝ De iſta pudicitia. Auguſtīꝰ ī regula. veſtrā pudiciciam cuſtodite nec dicatꝭ vos hr̄e aīospudicos ⁊cͣ. Uir ⁊ vxor ſeruanda ſibi fidem. caſti ſunt ⁊ ſeruando modū pudici.¶ Prima cōdicioⁱ igitur eſt vere ſapīe.¶ Scd̓a cōdicio eſt qͥ tangit̉ cū ſubdit q̄deſurſuꝫ eſt ſapīa. demū pacifica eſt. Sieſtis vere ſapiētes oportet ꝙ ſciatꝭ cōuerſari cū ꝓximis pacifice. pͥmo in corde nōportando odiū ſeu malā voluntate.Scd̓o ī ore nō male loquēdo de alio. ſedloquēdo adinuice. ſalutādo ſe qꝛ os eſtnuncius cordis. Ex habundācia cordisos loquit̉ Luce. vi. Dicat̉ ꝯͣ mulieres dicentes. Ego nolo loqͥ illi ⁊cͣ. Qui enimaufert verbū ꝓximo. deꝰ aufert ſibi verbn̄qn̄ plus indiget. qꝛ moriet̉ ſine ꝯfeſſione⁊ teſtamēto ⁊cͣ. ¶ Tercio pacifice conuerſare facit ſapīa in oꝑe nō faciēdo furtū nec ꝓximū dāpnificādo. Sūt aliqͥ qͥtimore pene vel hmōi non audent faceredāpnū ꝓximo. ſꝫ de nocte vadūt amputantes vineas ⁊ arbores ꝓximoꝝ plusdebes timere deū qͥ videt oīa ⁊ nunqͣꝫ intrabis paradiſum niſi pͥus ſatiſfeceris ſatiſfactione ꝓ tot dāpno Id̓o d̓t. Sapīademū pacifica ē. Beſtie enī in deſerto viuūt pacifice. nunqͣꝫ inſurgit lupus ꝯͣ lupū⁊ ſic de alijs. Et nos minꝰ pacifice viuimnus qͣꝫ beſtie. Id̓o ſcpͥtura Uade ad for
micā. O piger ⁊ ꝯſidera vias eiꝰ ⁊ diſceab ea ſapīam. ꝓuerb̓. vi. Diſce ſapīam.ſcꝫ pacifice viuēdo qꝛ formice in cumuloſuo qͥ nō eſt magnꝰ viuūt pacifice nec habent pͥncipe nec iniuriant̉ ſibi. īmo iuuantſe mutuo ad portādū onꝰ ⁊ qn̄ vadūt ꝑviā pacifice trāſeunt ⁊ nos trāſimꝰ nihildicētes quare minꝰ rōnabiles ſumus qͣꝫbeſtie. Id̓o d̓t. Uade ad formicā O magna verecūdia ꝙ formica ſit magiſtra hominū. Id̓o de pacificis d̓t xp̄s. Beati pacifici qm̄ filij dei vocabunt̉ Math̓. v. Dicit auguſtinꝰ in ſermone dn̄i in monte ꝙde beatitudinibꝰ iſta ē maior. ¶ Terciacōdicio eſt. Que deſurſū eſt ſapīa modeſta eſt. Modeſtia ē quedā ꝟtus q̄ facitcreaturā mature ordinate ⁊ cōpoſite cōuerſari. oīa mēbra ꝑſone cōponit ⁊ ordinat ad ſtandū. Gracioſe ſcꝫ manus caput ⁊ oculos ⁊ in oībus ordinat vitā hominis honeſte ⁊ mature gubernādo ſe. hͦoſtendit nobis in pueris in ſcola in abſcentia mgr̄i qͥ nō faciunt niſi ludere ſꝫ ineius p̄ſencia nō mouent ſe. Itē idem eſtin ſeruis corā domino aſſiſtentibꝰ. Magiſter noſter eſt xp̄s. Nec vocemini magiſtri quia magiſter veſter vnꝰ eſt xp̄us.Mathei. xxiij. Doctores vt AuguſtinꝰAmbroſiꝰ nō ſunt magiſtri ſꝫ baccalarij⁊ apoſtoli etiā ſunt baccalarij ⁊ repetitores fuerūt iheſu xp̄i ⁊ ſuaꝝ doctrinaꝝ ſanctaꝝ. Ite eſt dn̄s. Uos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bene dicitꝭ ſum et enī. Iohānis. xiij. Et eſt nobis p̄ſens. Sū egovobis modo p̄ſens plus eſtis vos xp̄op̄ſentes qꝛ ipſe eſt in medio. Unde dicit̉ipſemet. Ubi ſunt duo vel tres cōgregati in noīe meo in medio eoꝝ ſū. Matbeixviij. Ideo p̄dicator debet ſe auiſare qͥddicit quia corā papa iheſu ⁊cͣ. vt dicat verba vera ⁊ ſancta doctrinā. Idē de vobisdicendū qͦmodo debetis ſtare cōpoſite inp̄ſencia dei ⁊ angeloꝝ ipſum aſſocianc iūquia quādo aliqͥs ſtat inhoneſte. dicuntangeli domine. Ecce qͥmodo ſtat iſte ſicTTT .ij.