Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

do xx pꝰ triniSermo

el̓iam ē bonū opꝰ. ſꝫ niſi fiat bn̄ i. bōa ītētione hēbitis gl̓am ſꝫ dānatōꝫ. ſi datis vidue el̓iam intētōe peccādi bonū opus facitꝭ ſꝫ intētōe peſſima. Itē redimere captiuū bonū ē. ſꝫ ſi ſint pecuīe de furto vl̓ vſura ē meritoriū ſꝫ pctm̄. Ideꝫde alijs plꝰ reſpicit deꝰ dādo gl̓am opera ſint fcā bōa intentōe qͣꝫ ſint bonaoꝑa. bn̄ oꝑari diſtricte ſit actusſapīe. nccāria ē ſapīa ad hn̄dū gloriā. d̓t ſcpͥtura. Si qͥs erit ꝯſūmatus i.fectꝰ īter filios hoīm ſi ab illo abfuerit i.defuerit ſapīa tua in nihilū ꝯputabit̉. ſapiētie. ix. pꝫ qd̓ dixi inter alias ꝟtutes nob̓ nccarias ad hn̄dū. ⁊cͣ. ē ſapīa.ꝓpterea monet nos apl̓s vt viuamꝰquaſi inſipiētes ſꝫ vt ſapiētes. Diceretaliqͥs. cognoſcimꝰ ſapīa ē nob̓ neceſſaria ad hēamꝰ grām gl̓am īfuturo. Sed libēter ſcire ſunt ꝯditōesſapīe. iſtiꝰ dubij ſolutōe amore dei ego q̄ſiui īueī in qͣdā aucͣte ſeptē ꝯditiones vere ſapīe deſurſū ē. ſapīa pͥmuꝫqͥdē pudica eſt demū pacifica. modeſta.ſuaſibil̓. hoīs ꝯſenties plea mīa fructibus hoīs. Iudicās ſine ſil̓atiōe. iacō. iij.pͥmo d̓r deſurſū ē ſapīa. pͥmū qͥdeꝫpudica ē. Nota drām īter caſtitatepudicitiā. licꝫ ꝯīter loquēdo eodē ſumātur tn̄ ſtricte multū dn̄t. Caſtitas ēvna ꝟtus hn̄s duas radices. pͥma eſt incorꝑe ne fiat illd̓ opꝰ ⁊cͣ. ſecūda ē ī corde deſiderādo illa corruptōꝫ tal̓ ꝑſōad̓r caſta. qꝛ ſi aliqͣ ꝑſona cuſtodit corpꝰſuū ab ope illo timore verecūdie vl̓ ſcandali ſeu male fame ſꝫ intꝰ ī corde hꝫ deſideriū ⁊c̄. tal̓ ꝑſona licet corā ocul̓ gētium ſit caſta. tn̄ corā ocul̓ dei ſcōꝝ ageloꝝ reputat̉ putana. qͦt ſunt in mūdo.app̄ciantur ſe de caſtitate. Dicūt multemulieres ego nūqͣꝫ cognoui niſi viꝝ meum. Et puelle ego ſū ꝟgo nūqͣꝫ cognouihoīem. Dicūt viri licet pauci qꝛ cito fortaſſis poſſent nūerari. nūqͣꝫ cognoui niſivxorē mea. Modo dicatis Si in cor de

vrō deſideraſtis vnqͣꝫ aliqͣꝫ vel aliquemSi rn̄deritis. pater ita. corā oculis d̓iia eſtis putana. ſicut ſi corā nobis iſteactꝰ ab aliqͥbꝰ fiat oēs indigͣarem ꝯͣ facientes. Ita xp̄s virgo maria angeli. ſancti dei indignātur contra illos quicorde in actum lubricū conſentiūt. quāuis etiam corde non perficiūt dicunt.O iſte proditor vl̓ iſta putana niſi luxurioſe impudice viuūt. Oportet enim caſtitas non ſolū ſit in corꝑe ſed etiāin corde. Ideo dicit ſcriptura. Qui viderit muliere ad concupiſcenduꝫ eam. iammechatus eſt in corde ſuo. math. v.Sed pudicicia plus requirit. qꝛ maiorē. qꝛ pudicicia ſolū ꝯſiſtit in corꝑe etin corde ſꝫ in oībus alijs mēbris. Si em̄in aliqͦ ſit caſtitas ī corde in corꝑe. ſꝫin ocul̓. qꝛ libēter reſpicit mulierestes eaꝝ per ꝑtes ſuas. tal̓ ē pudicꝰ Bernar. ſorori ſue dabat ꝯſiliūſolū alios reſpiceret īmo nec ſeip̄amMagnā vim faciebāt ſcī pr̄es antiqͥtꝰin iſta virtute pudicicie. Dicat̉ exepſuꝫde illis duobꝰ ſcīs heremitꝭ volētibꝰ trāſire flumē. hi vertebāt dorſum ne vnꝰ videret aliū nudū. ſenex nec ſeip̄m potuitreſpicere ſubito ab angelo fuit portatꝰad aliud litꝰ. Tantū placet deo pudicicia. vult caſte viuere reſpiciatalios nec ſe nudū. īmo nec beſtias. ⁊cͣ.Si gallus iūgitur galline non reſpicias ſic de alijs. Et ideo perſone caſte ſemper reſpiciūt ad terram. ſi aliqn̄ hn̄t aliquē reſpicere ſtatim inclināt oculostem necaria ē pudicicia in auribus. putanolle audire loqui de illa maxeria directe vl̓ indirecte. Itē in ore etiā nccāria ēpudicicia. em̄ debemꝰ cantare cantilenas mundi. quia omnes ſunt illius materie aliquo mōͣ. Item in manibꝰ nccāriaeſt nobis pudicicia. quia non debet quisimpudice tangere alios nec etiam ſeipſum. nec etiam ſuſtinere aliquos tactusniſi cogente neceſſitate infirmitatis Iſta