Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

do xx pꝰ triniSermoU

Item obſeruant auguria Ideo ſcriptura Stulti ea que ſunt ſibi noxia cupiunt īprudentesᶻ odibūt ſcientiaꝫ. ꝓuer. x.Contra iſtā ſtultitiā rabiei fiat ordinatio ꝯtra diuinos ⁊cͣ Quinta eſt inſenſibilitas a qua dicit īſenſatꝰ Iſta eſt ſtultitia puerorū etiam ſenioꝝ ex antiquitate pueri em̄ recipiūt qͥcqͥd eis dat̉ necſciūt diſcernere int̓ bonū malū vt pꝫde puero qui recipit prunā mittit ſubito in ore qui facit exceſſū in cibo vel potuinebriādo ſe inſenſatꝰ eſt. Ecce pecca gule qua ꝓchdolor multi laborantinfirmant̉ Quare hodie ſunt tot infirmi malis oculis rubicūdis guttoſisfecto plurimi tl̓es ſūt ex ſuꝑfluitate cibi potꝰ Tales inſenſati ſūt vt pueri Dauid in honore eſſꝫ ⁊cͣ. immo peiorſcūs eſt iumētꝭ. ps. cxlviij. Cōtra hoc viciū fiat ordinato ne aliqͥs de villa bibatin taberna. nec tabernariꝰ in dn̄ica antemiſſā aꝑiat tabernā Sexta eſt furia Furioſꝰ autē non reſpicit qͥd facit ſed ꝑcutit a dextris a ſiniſtris. nullum reueret̉Ecce pctm̄ ire Quia iracūdꝰ corpꝰmeū iurat. ego vīdicabo me ⁊cͣ Iſta ē furia ira vindicatiuoꝝ qui non volūtcere nec remittere nec ꝑmittūt alij remittāt qꝛ ſtatim deridet eos. dicētes qͥdfacitꝭ ⁊c̄ Stultꝰ populꝰ meꝰ me cognouit filij inſipiētes ſūt vecordes Iere.iiij. Nota vecordes .i. furioſi Curat̉ hecinfirmitas remittēdo faciendo paceſuſtinendo parcialitates diſcordiasSeptima eſt ebria. ab ebrietate dicta.Ebtius em̄ eſt ſtultus nihil p̄t facere.habet remediū niſi dormire Ecce peccatū accidie Accidioſꝰ autē curat deoꝑbus meritorijs ꝑdit tēpꝰ p̄cioſuꝫqd̓ deꝰ nobis dedit ꝓmerēdo in feria huius mūdi. de talibꝰ dicit ꝓpheta Sapietes ſūt vt faciant mala bene autē facereneſciūt Iere. iiij. Non ſūt pigri in dn̄icaire ad bordellū ſꝫ ad eccleſiaꝫ Notaꝯtra fractores feſtiuitatū fiat cāthe-

na ordinatōis ad ligandū iſtos ſtultosne in die feſto audeant facere barbitonſurā nec emere nec vendere merces neclaborare ⁊cͣ Nota quaſi inſipientes ⁊cͣ. Sermo quintusOn quaſi inſipientes ſed vt ſapientes ⁊cͣ ad epheſeos. quinto Iſtud verbumhabet̉ textualiter recitatiue in epiſtolacurrentꝭ dn̄ice Pro declaratione huiusthematꝭ introductione materie p̄dicāde Sciendū inter alias virtutes opera virtuoſa neceſſaria nobis ad haben in hoc mūdo graciā diuinale in aliogloriā celeſtiale eſt virtꝰ ſapientie ſinequa non p̄t hic haberi gracia nec in aliogloria Primo enim in hoc mūdo eſt nobis neceſſaria virtꝰ ſapientie ad habēdūgraciā amore dei Ratio quia naturaliter ſimilitudo eſt cauſa amoris ſicut diſſimilitudo eſt cauſa diuiſionis. Hoc poteſtis videre in animalibꝰ Unde ſi eſſēthic multa animalia diuerſaꝝ ſpecierummixtim congregata ſtatim ſeꝑarent ſe ſeorſū illa de vna ſpecie ſeorſū de alia ſpēItē vos de mrīonio ſi habetis multos filios licet omnes diligatis plꝰ tamē vob̓ſimilē magis Ide mater de filiabꝰ Ideodicit ſcriptura Omne animal diligit ſibi ſimile omīs caro ad ſimilē ſui ꝯiuget̉Ecc̄i. xiij. ergo xp̄s ſit vera eternaſapientia dei patrꝭ. aucͣtas. Nos p̄dicamꝰ xp̄ꝫ crucifixū. dei ꝟtutē dei ſapiētiam j. ad cor. pͥmo Ideo ex ratōe dicta. ſi vis amari ab eo. habeas ſapiēciā vtſis ſibi ſimil̓ Stulti em̄ indiſcreti nondiligūt ab eo Nemine diligit deꝰ niſi il qui ſapiētia habitat Sapi. vij. Secūdo ad habēdū gloriā celeſtem in aliomūdo eſt nob̓ neceſſaria ſapiētia qꝛqn̄ deꝰ dat gloriā alicui aīe. magꝭ menſurat gloriā ẜm bn̄ oꝑata qͣꝫ ẜm boͣ oꝑaMulte ꝑſone hn̄t faciunt bona oꝑatn̄ bn̄ faciūt ſeu oꝑantur in grā. dare