Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermoxx pꝰ trindo

delectatōe ſꝫ ad eoꝝ maiorē doloreꝫEt qn̄ vidēt illos in mūdo fueruntpctōres ſꝫ fecerūt penitētiā dicūt O miſer Si ego feciſſē penitētiā ſic potuiſſeꝫfuiſſe ſaluꝰ. et ſic dicit veritate placꝫ iudici ſic tales ore ſuo ꝯplacent deo. verbigra Qn̄ ſuꝑbꝰ videt̉ paulū fuit ſuꝑbo Omnis ſic de alijs pctīs ⁊cͣ. Sedqn̄ inueniēt ſe in igne leuāt oculosvidēt mariā magdalenā ⁊cͣ. Dicēt. Omiſer ſi dimiſſiſſe luxuriā ſic alijs peccatꝭ dicēdū eſt De aucͣtas. Loquensſcriptura de dāpnatꝭ dicit Uidēs ſcꝫ beatos turbabūt̉ tīore horribili dicentes.Ecce qūo ꝯputati ſūt īter filios dei Errauimꝰ a viā veritatis ⁊cͣ Quid nob̓fuit ſuꝑbia aūt diuitiaꝝ. Iactātiaqͥdtulit nob̓ Trāſierūt oīa illa tāqͣꝫ vmbra inmalignitate nr̄a nos ꝯſūpti ſumusTalia dixerūt iſti ī īferno Sap. quītoPropterea cuilibet d̓r. in via ruine noneas offēdas in lapides nec credēs⁊cͣ Ecc̄i. xxxij. Per iſta viā ſcādaloſaꝫnullꝰ vadit ad ꝑadiſū Scd̓a viā ē ꝑiculoſa tn̄ ſcādaloſa iſtā vadūt religioſi hn̄t malam intentōeꝫ ſꝫ nollet alios ſcādalizare ſꝫ vellēt habere honores Iine pctō Iſta via eſt ſcādaloſa ſꝫ ē ꝑiculoſa qꝛ de c. fortaſſis vel ſaltem de multis vadit vnꝰ ad ꝑadiſū.Uerbi gr̄a ſi homo ſiplex ponit in cordeſuo habere regimē tl̓is ponit ſe in ꝑiculoaīe corꝑis qꝛ hodie vix eſt aliqͥs ſufficiēs in mūdo ad guhernādū aīaꝫ ſuaꝫqūo tunc alios gubernabit; Ecte qͣle ꝑiculū eſt Sicut ille neſciret regere barca .i. ꝑuā nauiculaꝫ vellet regere magͣꝫnaue. ꝑua nauicula eſt corpꝰ ꝓpriū domꝰ ꝓpria. magͣ eſt cōmunitas ⁊c̄ Si iſtacogitarent fugeret qn̄ debēt eligi etiaꝫappellarēt De via hac ſcꝫ ꝑiculoſa abulamꝰ aoſcōderūt ſuꝑbi laqueū mihi.psͣ. cxli. Dicat̉ hic accidit ſabandie deq̄dā clerico deſiderate honores qui fuitfactꝰ ep̄ꝰ taratāſie poſt ꝯgregauit pec-

cunias dedit ſe delicijs tādē a ſcutifero fuit iugulatꝰ dep̄datꝰ Iſte ābulauit viā ꝑiculoſā Nota de beato āthonio qn̄ vidit totū mūdū laqueis plenū q̄reti ſibi qͥs poſſet euadē Reſpōſū ēdiuinitꝰ hūilitas Sicut em̄ piſciculi euadūt retiā qͥbꝰ magni piſces capiūt̉ retinēt̉ ſic hūilis ī ſīplicitate ꝑmanes ꝑicula diaboli. euadere p̄t dauid Cuſſtodiēs ꝑuulos dn̄s huiliatꝰ ſū liberanit me psͣ. cxiiij Tercia via eſt ꝟtuoſaquā trāſeūt illi curāt de mūdanisrbꝰ. ſꝫ ẜuiūt deo faciūt boͣ oꝑa ardent̉ꝯterūt̉ pctīs ꝓponūt nūqͣꝫ pccāre. ꝯfitet̉ ſatiſfaciūt remittūt iniurias. Iſtavia ducit ad ꝑadiſuꝫ de iſta via. aucͣtasDeduxit eos ī via mirabili fuit eis invelamēto diei. ſapiē. x. Ad lr̄aꝫ d̓r de filijs iſrahel Allegorice aūt iſtꝭ ambulāt iſtā viā qͣdruplicit̓ ē mirabil̓ adīſtar vie filioꝝ iſrahel Mirabile em̄ eētſi falco cui ligaret ī pedibꝰ lapis magnꝰpoſſꝫ aſcēde Ita aīa leuior falcone cuialligat̉ eſſēcialit̓ onꝰ carnis. mirabile ē p̄t celū aſcēdē̓. d̓t deduxit eos ī viamirabili Primo fui. via iudeoꝝ mirabil̓ d̓t Fuit ill̓ ī velamēto diei Dicat̉ denube refrigerāte ardorē ſol̓ filioꝝ iſrahelī deẜto Iſtā gr̄aꝫ fecit deꝰ ꝑſonis ābulātibꝰ viā ꝟtuoſā Nubes refrigerāsē teꝑantia ꝯͣ ardore ꝓſꝑanciū honoruꝫdiuiciaꝝ deliciaꝝ ꝟtuoſi em̄ calefiunt de honoribꝰ īmo dicūt nob̓ dn̄e nob̓ ſꝫ noī tuo da gl̓aꝫ In diuicijsapponūt cor Iuxta illd̓ Diuicie ſi affluant nolitē cor apponere ꝑs. Et de delicijs cibi potꝰ ſolū recipiūt neceſſitateꝫScd̓o ī luce ſtellaꝝ nocte. Dicat declaritate ſuꝑ filios iſrahel in via deẜtifuiſſēt īter beſtias ẜpētes leones vrſosIta ꝑſonis ꝟtuoẜ deꝰ dat luce paciēcie ſint int̓ beſtias aduerſitatū ne erret īvia īpaciēciaꝫ. dauid ſol. ſcꝫ ꝓſperitatꝭ vret te neqꝫ luna ſcꝫ aduerſitatis pernoctē Tertō Et tranſtulit illos mare