Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

do xxtriSermoiii

loquunt̉ oꝑant̉ totuꝫ ordināt ad gl̓aꝫdei. dicēdo. dn̄e Ego ſum captiuus vr̄et ex debito teneor vobis ẜuire placeattn̄ vob̓ ſi ego ẜuio vobis bn̄ detꝭ mihi corona regnuꝫ vr̄m. Iuſti āt in perpetuuꝫ viuēt ⁊cͣ. Sap̄. v. De malis āthic eſt difficultas Et dico mali hoīesin pctīs viuētes faciūt deo magnū ſeruiciū ex eoꝝ intencōe qꝛ eſt recta.peccāt. ſꝫ ex ſuꝑnaturali dei ordinacioneDicit Augꝰ. ī encheridion .i. in libro manuali deus ꝑmitteret aliqd̓ pctm̄ fieri ſi eliceret in de maiꝰ bonū. Dicat hiſtoria de ioſeph. cui reuelauit deꝰeēt dn̄s fr̄m ſuoꝝ ip̄e reuelauit fribſuis ꝓpter qd̓ frēs eiꝰ occidere eum volebāt vendider̄t ⁊cͣ. dixitqꝫ frībꝰ ſuisNolite timere. em̄ poſſumꝰ reſiſterevoluntati dei. vos cogitaſtis de me ma ⁊cͣ. ptꝫ qūo de pctīs elicit bona al̓r ꝑmitterēt ea fieri. Iudei eciā qn̄ īterfecert xp̄m magnū pctm̄ fecer̄t maluꝫopus peſſiā intecōe fecer̄t ſꝫ magnumfecer̄t deo nobis ẜuiciū qꝛ ex illa morte ſaluam. Sꝫ qꝛ ip̄i iudei mala ꝑuerſa ītencōe fecer̄t. meruer̄t. ymo gͣuit̉peccauet̄f. Idē de tyrānis int̓ficiendomartires magnū ẜuiciuꝫ faciebāt deo etſcīs martiribꝰ. tn̄ rcā intecōe. peccabāt. ptꝫ boni mali ẜuiūt deo. Demal̓ d̓t xp̄s. Seruū inutilē eicite in tenebras exteriores math̓. xxv. d̓t thema Egreſſi ſūt ſerui eiꝰ ī vias. de boniset malis ẜuis loquit̉. qꝛ boni ẜui oēs vadūt viā. videaꝰ in qͣs vias exier̄tTres vias iuueni qͣs vadunt oēs ẜuitores dei boni mali. Prima ē ſcādaloſa. Scd̓a via eſt ꝑiculoſa. Tercia via ēvirtuoſa. Per duas pͥmas vadūt mali terciā aut vadūt boni. Prīa via ē ſcādaloſa. iſtā viā vadūt hoīes religioſiclerici layci. ſolū peccāt ſūt maliin ſe. ſꝫ etꝭ ſunt alijs ī exēplū ſcādaliIſta via eſt mala ip̄i elōgant̉ a deoſcādaloſa. qꝛ fcīt cadere peccare alios.Sicut ſaxū de mōte deſcēdēs lapides ſi-

bi occurrētes ſecū p̄cipitat. Ita qn̄ aliqͣꝑſona .ſ. de ſtatu magno ī dignitate ſcīacadit ſolꝰ incipit cadere. Sꝫ exēplo eiusmulti cadūt ī ꝓfundū īferni ꝟbi grā. qn̄aliqͥs notabil̓ cadit ī pctō pōpe elacōnis ſuꝑbie ſtatī p̄cipitat ſibi occurētesqꝛ ſtatī dicūt qͣre ego facio ſicut iſteIdē de mulieribꝰ qn̄ videt aliqͣꝫ incipiēte pōpā ī ornatu cauda manicꝭ hmōi.dicūt alie. O qͣꝫ pulchra ē iſta. ita faciāet ſic p̄cipitant Idē de pctō auaricie qn̄vos videtꝭ alique diuite dicitꝭ. qūo iſteꝯgregauit d̓r vob̓ mutuauit. x. florꝭ. xij. vel emit ad vātagiū mīori p̄ciovl̓ vedebat plꝰ ꝓpter dilacōem ſolucōisdictꝭ vos O ita faciā ego. qn̄ rep̄hendunt vſurarij. rn̄dent tal̓ bonꝰ ul̓ clericꝰ fōt idē. eſt dr̄e ille vos p̄cipitāt. Idē de luxuria. Si aliqͥs p̄latꝰ clericus vl̓ religioſꝰ tenet ꝯcūbinā d̓t laycus bn̄ poſſū tenē ⁊cͣ: Ecce qūo eoꝝ malo exēplo multi p̄cipitant̉. Idē de pctōgule. ī collacōe ī ieiunijs eccīe comedūtpanē qn̄ rep̄hendūt̉ dicūt ego facio vtitalis p̄latꝰ faciebat Dicat̉ qūo ē fiē aſſignet̉. Alij dicūt Melior ēelēoſina qͣꝫ ieiuniū. ſꝫ ego dico meliorē obīa qͣꝫ elēoſina vl̓ ieiuniū. Itē multi ieiunāt ieiunia eccīe. ſi rep̄hendunt̉dicūt. talis clericꝰ ul̓ religioſꝰ ieiunauit. tm̄ eſt dicere ille vos p̄cipitauitMirabile ē pctor vult ſolꝰ ire adīfernū qꝛ vnꝰ p̄cipitat aliū tn̄ ſic̄ꝑuꝰ lapis ſolꝰ cadit p̄cipitat aliosſic nec ꝑſone ꝑue. Sꝫ magni lapides .i.ꝑſone notabiles exēplo malo multoscipitāt. Aucͣtas gregꝰ. d̓t vehement̉ culpa ī exēplū extēdit pctōr reuereciaordīs honorat̉. de dd̓. via illoꝝ ſcādalū ⁊cͣ. Scādalū pctōribꝰ ſp̄. actiuealijs paſſiue .ſ. dānatꝭ. Nota ꝑuerſi neccorde cogitando ⁊cͣ. Sed poſt in īfernoꝯfitebunt̉ coacte veritate ī ore ſuo ꝯplacebūt deo cordę nec oꝑe ſꝫ ore qꝛ coacti torm̄tꝭ ꝯfitebūt pctā qͣre ſūt danatidamnati em̄ in īferno videt ſanctos