Dnica. XIX. pꝰ tuinitatis Sermo. V.
¶ Nota prudētia qꝛ licet neſciat legeretn̄ qꝛ vidit tot ꝑicula ⁊ ex multis exꝑientijs generat ſapīa fit prudēs. De iuuentute eſt totū oppoſitū. Iuueīs em̄ eſt fortis robuſtus ⁊ inclinat ad multa peccataquō poterit exꝑiri delectacōnes carnis ⁊aſcendere in diuitijs honoribꝰ cū illa vana iuuentutis ſpe. ⁊ qꝛ paꝝ viderūt ſūt inexꝑti ⁊ quaſi ſtulti. In tm̄ ꝙ dicit. Salomō. Cōſidero vecordeꝫ .i. ſtultū iuueneꝫqui trāſit ꝑ plateas .i. latitudinem plateagrece latitudo eſt latinē. Prouerb̓. vij.Alibi adoleſcentia .i. iuuentꝰ ⁊ voluptasvana ſūt Eccl̓s. xj. Pꝫ ergo ꝙ iuuentusnocet aīe ſꝫ valet corpori. Et qꝛ deꝰ nunqͣꝫ trāſmutat creaturā de bono ad malūymo ꝑ oppoſitū. Iō de ꝑſona ſene nūqͣꝫfacit iuuenē qꝛ eſſꝫ malū aīe quā plus diligit qͣui corpus. Iſta eſt ratio qͣre deusnunqͣꝫ renouauit nec renouabit corꝑa antiqͣ ad iuuentutē niſi in iuditio. Qꝛ tuncadā mathuſalē qui mortui fuerūt ſenesrenouabunt̉ qꝛ iuuenes in etate. xxx. annorū reſurgent. Rō qꝛ erūt glorioſi nec decetero poterunt peccare. Aīe aūt pn̄t renouari. Imo qͣntūcunqꝫ ſint ſenes ⁊ antiqͣte in peccatis pn̄t renouari ⁊ effici iuuenes. Id̓o d̓t thema. Renouamini ſpiritumentis ⁊cͣ. Pꝫ thema. Mō videamusquo ⁊ qͦt modis fit iſta renouatio ſiue iuuenatio ⁊ inueni ꝙ ſex modis pōt fieri qͥmodi ſūt in nat̉a exꝑimentati. Primuseſt ꝑ pacīam virtuale. Scd̓s eſt ꝑ pnīaꝫactualē. Tercius ꝑ huīlitatē cordialemQuartus ꝑ largitatē liberalē. Quintusper dilectionē diuinalē. Sextus ꝑ ꝯtemplacōeꝫ ſupernalē. Primꝰ modus renouacōnis aīe. Licet ſit antiqͣ ⁊ corrupta inpeccatis eſt per patientiā virtualē. ſcꝫ erga deū ⁊ ꝓximū. Pacīa virtualis ergadeū eſt vt in tribulacōnibꝰ q̄ ſūt a deo ſūtvt infirmitates diuerſe paupertates perditio filioꝝ parentū ⁊ amicoꝝ. Omnesiſte tribulacōnes ſūt a deo principal̓r/ lꝫoperet̉ per nat̉am inſtrumētaliter vt no-
tarius ꝑ calamū nec de lr̄a bona ſiue mala d̓r calamus fecit ſꝫ notariꝰ. ph̓i ꝑfectenō cogͥſcētes deū dicūt/ a tali planeta eſthoc qqn̄ ergo in hijs tribulationibꝰ quaꝝip̄e deus eſt actor principalis hō hꝫ patientiā nō murmurādo ꝯtra deū nec amaritudinē cordis recipiēdo nec ſe indignando ſꝫ de neceſſitate faciendo ꝟtutem tū iniſto ornello aīa depurat. Ita fecit qͥ eadeꝫ die ꝑdidit quicqͥd habehat vt patet.Iob. jͣ. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit. Sit nomen dn̄i benedictū. Ex iſta patientia renouat̉ anima. Scd̓a erga ꝓximuꝫ ſcꝫ qn̄de iniurijs ꝓxime quecūqꝫ ſint nō recipiſtis vindictā licꝫ poſſetis. qꝛ magis generoſꝰ vel diues eſtis ſꝫ dicatis deo. domīeEgo poſſē reciꝑe vīdictaꝫ de tl̓i iniuriamichi facta ſꝫ qꝛ ego maiores iniurias feci vobis ⁊ nō recepiſtis vindictaꝫ. Ideodn̄e amore veſtri remitto ⁊ nolo vindictā vt vos mihi remittatis. Talis patientia facit aīaꝫ domicellā iuuenē qͣꝫtūcūqꝫfuiſſet antiqͣ Ideo dic̄ xp̄s. Mat. vj. Sidimiſeritis hominibꝰ peccata eoꝝ dimittent ⁊ vobis de hoc ſimilitudo ⁊ experimētum ī natura. Ferrū em̄ a ſua rnbigine renouat̉ per ignem dupliciter. Primo perfornacem. Scd̓o per martellum. Ita deanima cuiꝰ rubigo eſt peccatum. Si qn̄ponit̉ in fornace tribulacōis infirmitatis⁊cͣ. Habet patientiā renouat. vel ꝑ martellū Iniurie ꝓximi dicunt̉ martelli qn̄faciūt vobis vuā iniuriā dando alapamvel vulnus ſꝫ teneamus nos firmiter nerumpamur tenet ꝑ impatientiā ⁊ ſic etiāanima renouat̉. Id̓o apl̓s de ſe ⁊ de alijsdicebat. Lꝫ hijs qͥ foris eſt hō corrūpat̉tn̄ is qͥ intꝰ eſt renouat̉ de die in diem. ij.ad Coꝝ. iiij. Nota de die in dieꝫ qꝛ dueſunt ſpēs pacīe. Prima erga deū. et iſtafacit. vnā diē clarificās aīaꝫ. Scd̓a ergaꝓximū aliā diē faciens ergo Renouamini ſpū mētis veſtre .i. abicite vetera pctā⁊ induimī. Scd̓s modus eſt ꝑ pn̄iaꝫ actualē Bn̄dictꝰ d̓s qͥ tot modos ordīauit