Dnīca. XIX. pꝰ trinitatis Sermo. V.

Sꝫ qn̄ xp̄s ſuis manibꝰ tangit cor dansꝯtricōnem ⁊ igit̉. Id̓o xp̄s reſpicite ⁊ leuate capita veſtra qm̄ appinqͣuit redemptio veſtra Luc̄. xxj. Renouamī ſpū mentis vr̄e ¶ Dico ꝙ quintus defectus qͣꝫ īducit ſenectus eſt debilitatio menbroꝝ.Iuuenis em̄ eſt fortis ⁊ robuſtꝰ. Senexaūt debilis. Ideo cū baculo ſuſtentat̉ Aplanta pedis vſqꝫ ad verticē nō eſt in eoſanitas Yſaie. jͣ. Hoc facit peccatū in aīaqn̄ aīa eſt in gr̄a ē fortis intm̄ ꝙ nō poſſet cogi ad peccādū ab oībꝰ demonibus ſꝫpꝰ peccatū eſt ita debilis ꝙ ſtatim cadit.Sic̄ mulier ꝟgo vel alia an̄qͣꝫ peccet fortis ē ad reſiſtēdū ſꝫ āiſſa verecūdia ⁊ fc̄a A dominice qꝛ nullus ſermo ſeu doctrīa hacorruptione infirme ſūt/ ⁊ defacili deinceꝑs labunt̉ ⁊ ſeducunt̉. Ideo ml̓ieres auiſetis vos ne ꝑdatis frenū verecundie peccatū pecauit ihrl̓m ꝓpterea inſtabilis fctāeſt Trenoꝝ .i. Itē qn̄ ꝑſona eſt ī gr̄a hꝫgenua manꝰ ⁊ oīa mēbra firma ad orandū ⁊ nō attediat de genuflexione/ manuum eleuacōne nec de ieiunio olitio nec dediſciplinis. Sꝫ exqͦ eſt in pctīs ſtatī attediat̉ Infirmata eſt ī bonū q̄ habitat ī marat Mich̓. jͣ. Marat .i. amaritudo ⁊ ſigͣtpctm̄ ꝙ ducit aīaꝫ ad amaritudineꝫ dapnacōnis. Ideo renouamī ⁊cͣ. Dico ſextoꝙ ſextꝰ defectꝰ qͣꝫ ſenectꝰ facit eſt appinqͣtio mort Nicꝫ moriant̉ ita bn̄ iuuenes ſic̄ſenes tn̄ natalit̓ iuueīs plꝰ diſtat a morte qꝛ pr viuere. xx. vxl. l. annis adhuc Senes aūt iā ſūt in ianuis mortis. Om̄e ꝙantiqͣt ⁊ ſeneſcit ⁊cͣ. Hoc facit pctm̄ aīefacit aīaꝫ eſſe ꝓpe mortē infernalem plꝰqͣꝫ camiſia ſit ꝓpe carnē qꝛ ſtatim qn̄ exita corꝑe nō tardat ꝑ annū vel ꝑ menſem⁊cͣ. Deſcendere ad infernum ſꝫ in punctoDucūt in bonis dies ſuos ⁊ in punctoad infernū deſcendūt Iob. xxj. Ideo dd̓.in ꝑſona peccatorū dic̄. vno tantū vt itadicā gradu ego mors qͦſcꝫ eterna diuidimur pͥmi Regū. xx. Si ergo peccatummortale facit iſtos ſex defectꝰ ī aīa quosſenectus facit in corꝑe gͦ bene poteſt dici

ſenectus anime moraliter. Ergo renouamini venouatur homo per contritionē cōfeſſionem ⁊ penitentie aſſumptionem vl̓acceptationem ⁊ ꝑ ſatiſfactionem ⁊ iniuriarum remiſſionē ⁊ qnͣto iniuria eſt maior tanto meritum remiſſionis eſt maiusIgitur renouamini ⁊cͣ¶ Alius Sermo de eadem dn̄icaEnouamī ſpiritū mentis veſtre iſtud habetur textualiter ad Epheſeos. iiij. Et recitatīe in epiſtola currentisbet virtutem nec efficatiaꝫ ꝯuertendicatores ad bonā vitaꝫ ſine gratiā dei. Iōſalutetur virgo maria. Pro declaracōehuius verbi ⁊ materie p̄dicande. Iciendum ꝙ iſta differentia inter alias eſt int̓aīam ⁊ corpus qꝛ nos inuenimus ꝙ anima qͣꝫdiu eſt cum corpore ⁊ viuit cum eodem quātumcūqꝫ ſit ſenex ⁊ antiqua pōtrenouari. Corpus vero nō poteſt renouari. ¶ Nōt: inuenit̉ in ſcriptura ꝙ vnqͣꝫ d̓orenouauerit aliqueꝫ de ſenectute ad iuuetutem licet legant maiora miracula quęxp̄s fecit. Suſcitauit mortuos q eſt plꝰetiā dāpnatos ſuſcitauit ⁊ ſaluabantur.Sed nunqͣꝫ de ſene fecit iuueneꝫ. Ratioqꝛ licet ſenectus ſit malum corꝑris. ē tn̄bonum anime Iuueutꝰ per oppoſitum eſtbonum corporꝭ ⁊ malum anime. Senexem̄ iam ꝑdidit magnam partem caloris& conſequenter inclinationem ad peccandum deficiunt ſibi vires ſꝑ eſt ꝓpter ꝙ deſpicit illaꝫ vel ſemꝑ in doloribꝰ vitam ⁊deſiderat aliam. Item eſt ꝓpe mortem ⁊ideo ordinat vitam ſuam diſponit de bonis deſpicit mundū ⁊ diuitias honores ⁊vanitates/ ⁊ qꝛ multa vidit ⁊ audiuit nōita faciliter decipitur a demone Ecce quomodo ſenectus eſt bonum anime licet ſitmalum corporis. Ideo iobj antiquis eſtſapīa ⁊ multo tempore prudētia Iob. xij